การที่เราอยู่ไกลกันหรือห่างกันไป จะทำให้อีกคนเปลี่ยนไปหรือเลิกกันไหม ?

คือบอกเลยนะว่า เราอยู่ม.4 ส่วนแฟนเราอยู่ ม.6 ตอนนี้ก็ช่วงเทอม2 แล้วเดี๋ยวก็ปิดเทอม เราก็จะขึ้นม.5 ส่วนแฟนเราก็ต้องเข้ามหาลัยแล้ว เราสองคนอยู่โรงเรียนเดียวกันเจอกันตลอด เราเป็นคนมาโรงเรียนเช้าเราก็จะมานั่งรอแฟนที่โรงอาหารทุกๆวัน พอแฟนมาก็จะมากินข้าว สอนการบ้านให้กันบ้าง นั่งคุยกันเล่นกันเป็นประจำทุกๆวัน เราเลยคิดว่าการที่เราได้อยู่ด้วยกันมันทำให้เรามีความผูกพันแบบไม่อยากให้เขาหายไปไหนทำให้เรามีควมสุขที่ได้อยู่กับเขาแบบนี้ เราเลยคิดว่าถ้าเรากับแฟนห่างกันก็คงแปลกๆอ่ะ เหมือนอยู่ด้วยกันมาทุกๆวัน พออีกวันก็ไม่ได้เจอก็คงต้องแปลกๆบ้างแหละ เราเลยกลัวว่าถ้าเรากับแฟนต้องห่างกันไปจริงๆ เราก็กลัวว่าเขาจะไม่เหมือนเดิม (เราลืมบอกไปว่าแฟนเราเรียนสายวิทย์-คณิต เป็นเด็กเรียนมากๆ) พอเราพูดเรื่องนี้กับแฟน แฟนเราก็จะบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา ตอนนี้ก็อยู่ด้วยกันตลอดทำไมต้องกลัวด้วยล่ะ ก็ไม่ได้ไปไหนสักหน่อย เราก็พยายามคิดแบบที่แฟนเราคิดนะ แต่พอเริ่มคิดเริ่มนึกแล้วอ่ะ เราก็ร้องไห้ตลอดเหมือนจะต้องจากกันยังไงไม่รู้ เราก็ร้องไห้ให้แฟนเราบ่อยน่ะกับเรื่องที่ต้องห่างกันไป แฟนเราจะคอยปลอบเราเสอมว่าอย่าร้อง แฟนเรามักพูดว่าไปเรียนนะ ไม่ได้ไปเที่ยวสักหน่อยจะกลัวทำไม แต่เราก็อดคิดไม่ได้แหละ เรากลัวว่าเขาจะไปเจอกับคนอื่น เจออะไรที่มันใหม่กว่าเจออะไรที่มันดีกว่า เรากลัวว่าวันที่เรากับแฟนต้องจากกันต้องห่างกันไป มันก็ต้องรู้สึกแปลกๆแหละ เราว่าเราต้องร้องไห้ด้วยซ้ำ เอาจริงๆเราก็ไม่ได้อยากห่างกับแฟนแหละแต่มันก็ต้องห่างแหละว่ะ เพราะเขาต้องไปเรียนเอาจริงเราก็ทำใจไม่ได้หรอก เคยอยู่ที่ๆหนึ่งกับคนๆหนึ่ง พอวันหนึ่งเขาหายไปก็ต้องรู้สึกบ้างแหละว่ะ เจอหน้ากันทุกวันอยู่ด้วยกันตลอดไปเที่ยวไหนก็ไปด้วยกัน พอไม่ได้อยู่ก็คิดถึงมกๆแหละ เรากลัวว่าความห่างไกลจะทำให้เราต้องเลิกกันหรือใครสักคนต้องเปลี่ยนไป เราต้องทำยังไงดี เพื่อนๆคนไหนเคยเจอสถานการณ์แบบนีก็มาแชร์บ้างน่ะ