Day trips | Byron Bay, New South Wales ☼

กระทู้สนทนา

ภาพถ่ายทิวทัศน์ ภาพถ่าย เที่ยวทะเล เที่ยวต่างประเทศ

Dear past,
Thanks for all lessons.
__________________
Dear future,
I am ready.

แป๊ปๆก็ปี 2016 แล้วเนอะ ทำไมเรารู้สึกว่าเวลามันผ่านไปไวจัง เรายังเที่ยวไม่ถึงไหนเลย แต่ปีนี้คงจะเก็บตังค์อีกก้อนไว้ไป backpack ที่ไทยตามที่เราตั้งใจไว้อย่างจริงจังแล้ว เราปักหมุดไว้หลายที่มากๆ ตั้งใจจะไปเยือนทุกที่ให้ได้เลย ตอนเด็กๆก็ชอบการไปไหนมาไหนเหมือนเด็กน้อยธรรมดาๆนั่นแหละ แต่พอโตขึ้นมามันก็กลายเป็นความชอบมากขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้กลับกลายเป็นความหลงไหลไปซะอย่างนั้น : )

เราคงไม่ได้เกริ่นอะไรมากนะ เพราะกระทู้นี้ คงเป็นกระทู้แรกที่เราจะมาเเชร์เรื่องราวที่เราได้พบเจอแบบนี้ และก็คงไม่มีรายละเอียดอะไรมากหรอกเพราะเรารู้สึกว่า เราชอบเล่าเรื่องผ่านถาพถ่ายมากกว่า ถ้าเกิดให้เราถ่ายทอดผ่านตัวอักษร คงต้องรอให้ถึงเวลาที่เราอยากเขียนมันจริงๆ.. เอาหล่ะ ไปเที่ยวกันดีกว่าเนอะ : ]

เราเดินทางออกจากบ้านประมาณ7โมงเช้ากว่าๆ ตอนนั้นเราโคตรตื่นเต้นกับสิ่งที่จะได้เจอตลอดระยะเวลาของการเดินทางเลย และสุดท้ายทุกๆช่วงเวลามันมีอะไรให้เราตื่นเต้นอยู่เสมอจริงๆเว่ยยยยยยยย เราเดินทางไปกับที่บ้าน เรานั่งอยู่เบาะหลังด้านซ้ายของรถ มองลอดผ่านหน้าต่างออกไป และสิ่งที่เราได้เจอน่ะหรอ.. บอกได้คำเดียวว่าคุ้มโคตรๆ "เราบันทึกทุกอย่างไว้แล้ว" ;เรากล่าวเบาๆในใจ : )

พอมาถึงตรงนี้เราไม่อยากผ่านอุโมงค์นี้ไปเลย ขอหยุดอยู่ตรงนี้ นานๆกว่านี้ได้มั้ย อารมณ์ตอนนั้นคงเหมือนกับขึ้นไปเที่ยวเหนือที่ไหนสักที่ ท่ามกลางอากาศเย็นๆที่มีแสงไฟนีออนสีส้มอุ่นๆสาดส่องลงมา แต่นั่นมันคงเป็นจินตนาการที่เราสร้างขึ้นมาเอง

i'm here | Lighthouse at Byron bay

ในมุม 360 องศา ก็มีมุมนี้แหละที่สะดุดตาเราอย่างเป็นที่สุด เราชอบภูเขามากกว่าทะเลด้วยซ้ำไป แต่ทำไงได้ ก็ที่นี่มันเป็นเมืองทะเลล้อมรอบประเทศนี่นา ได้เจอชายหาดสวยๆ คลื่นใหญ่ๆ บางทีก็ไปเจอะเจอทะเลสาปกว้างๆบ้าง แต่ก็ดีเหมือนกันนะ เราชอบเอารูปไปยั่วคนที่ชอบทะเล รู้สึกว่าเวลาได้แกล้งแล้วสนุกดี อิ__อิ

เราชอบภาพถ่ายข้างบนนี้มาก มันเหมือนมีแค่ตัวเราคนเดียวที่อยู่ตรงนั้น มีแค่ตัวเรากับทะเล

มุมนี้ รูปนี้ เป็นรูปก่อนที่เราจะลงไปข้างล่างนั่น ตอนเรายืนอยู่ข้างบน เราคิดอยู่อย่างเดียวว่าเราจะต้องลงไปข้างล่างนั้นให้ได้ ทางมันก็ไม่ได้ไกลมากเท่าไหร่ แต่ก็ชันเอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะ

หวัดดี เรามาถึงที่ตรงนั้นเเล้ว : ) เห็นจุดเล็กๆจุดนั้นมั้ย นั่นแหละคือที่ที่เราเดินทางมา

เรายืนอยู่ ณ ตรงนี้ประมาณเกือบสิบนาทีได้ คลื่นที่ซัดกระเซ็นเข้าฝั่ง เอ้ย!ไม่ใช่สิ คลื่นที่พัดเข้าไปกระทบกับโขดหินเสียมากกว่า แต่อยากให้นึกถาพตามนะ.. ตอนนั้นมันคล้ายกับคนที่กำลังจะวิ่งหนีคลื่นสึนามิ ใจจริงก็อยากจะเข้าไปใกล้โขดหินมากกว่านั้น แต่ดันเป็นคนปอดแหกกลัวความลึกมากกว่าความสูง ฮ่าๆ

ก่อนจะเดินทางกลับ เราหยิบกล้องโพลารอยด์ขึ้นมาถ่ายอยู่สองใบ

"คนละหนึ่งใบนะ : )

ไว้พบกันใหม่..

ใกล้จะถึงที่หมายแล้วเว่ยยยยยย

ส่วนรูปนี้ เป็นรูปสุดท้ายก่อนจะจาก Lighthouse เป็นทางเดินลงไปยังลานจอดรถ เรายังนึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าเผลอพลัดตกลงไปจะเป็นยังไง ความรู้สึกตอนนั้นจะเหมือนคนที่ฝันว่าตัวเองตกลงไปในเหวลึกมั้ย (?)