คือเราเคยคบกับคนๆนึงตอน ม.4ค่ะ คบมา 6 เดือน ตอนนั้นเราร้องไห้จะเป็นจะตายอยู่เกือบทั้งเดือน จนมาวันนึงเราทั้งโทรไปง้อขอคืนดี ท้าวความหลังถึงรักดีๆที่เคยผ่านมาให้เขาฟัง แต่เขากลับบอกเรามาว่า "ลืมๆไปเถอะยู เค้ายังลืมได้เลยไปหาคนใหม่เถอะนะ" คือพอได้ยินคำนี้เราก็ร้องเลยค่ะ ทั้งคืนเน้นว่าทั้งคืนจริงๆ พอเช้าวันต่อมาเหมือนทุกอย่างมันขาวโพลนไปหมดเลยค่ะ รู้สึกตัวเลยว่าทำใจได้แล้ว ลืมทุกอย่าง และเกลียดผู้ชายเอามากๆ จากนั้นเราก็ไม่ติดต่อเขาไปอีกเลย แต่ก็ไม่ได้บล้อคหรือเลิกเป็นเพื่อนเลยนะคะ เห็นเขาโพสรูปกับแฟนใหม่ เราก็เฉยๆ และนั่นก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เราร้องไห้ให้ความรักค่ะ
และพอขึ้น ม.5 มาก็มีผู้ชายคนนึงเข้ามาคุยด้วย เป็นรุ่นเดียวกันอยู่ รร.ประจำชายล้วนแถวนครปฐม คือคนๆนี้เคมีเข้ากันกะเรามากค่ะ เขาโทรหาเราก่อนทุกครั้งเลยออกแนวมาจีบอย่างเห็นได้ชัด และทุกวันตั้งแต่ 2ทุ่ม -5 ทุ่ม เขาจะต้องเปิดกล้องและดีดกีต้าเล่นเพลง ตราบเถ้าธุลีดิน กับ คู่ชีวิตให้เราฟัง เขาบอกอยากให้เราเห็นความพัฒนาด้านกีต้าและเสียงร้องของเขา และเราสองคนก็นัดเจอกันในที่สุดค่ะ ครั้งแรกเจอที่ Openhouseจุฬาฯ คือเจอกันปุ้ปไม่มีการเขินอายใดๆเลยค่ะ เหมือนรู้จักกันมา10ปีได้ เรารู้สึกได้เลยว่าเห้ย คนนี้
ใช่ว่ะ ตอนเเรกเราเดินกันสองคนสักพักเพื่อนเขาโทรหาบอกจะมาเดินด้วยเราก็โอเค พอเพื่อนมาเขาก็เทคแคร์ฝั่งนู้นดีเช่นกัน เพื่อนเขาเป็นผู้หญิง มากับแฟนจับมือกัน นุ้งนิ้งๆ ก็เดินคุยกันไปสักพัก เขาบอกเราว่าหิวข้าวแต่เราไม่อยากไปเลยปล่อยให้เขาไปกับเพื่อนและแฟนเพื่อน
เราแยกกันประมาณ 2 ชม.ได้ ตอนนั้นฝนตกแล้วเขาก็โทรมาถามว่าอยู่ไหนเราบอกอยู่ตึกอักษร ส่วนตัวเขาอยู่นู่นนน นอกมหาลัย เขาบอกให้เรารออยู่ตรงนั้นแล้วก็วิ่งตากฝนมารับเราจากนั้นเราก็ไปเดินสยามกันค่ะตอนข้ามถนนเขาจับมือเรา มือเขาอุ่นมาก เราก็ตกใจ ใจก็เต้นตึกๆๆ พอเสร็จเขาก็ค่อยๆปล่อยค่ะ มองหน้าเราแล้วยิ้มแมวเหมียวใส่ พอเข้าห้างก็ซื้อน้ำ1แก้วกินด้วยกัน แรกๆก็เดินคุยสักพักเขาเปิดประเด็นเรื่องเพื่อนผู้หญิงคนนั้นว่าเอาแต่สวีทกะแฟนต่อหน้าเขาเห็นแล้วไม่ชอบเลย ตอนนั้นเราเริ่มรู้สึกแปลกๆ รู้สึกว่าเขาอาจจะชอบเพื่อนคนนั้น หนึ่งชั่วโมงต่อมาเราสองคนก็จะแยกย้ายกันกลับบ้านเขากลับด้วยBTS แต่เราอ่ะรถเมล์ แต่เขาบอกว่ากลับด้วยกันได้มั้ยแล้วไปแยกกันตรงวงเวียนใหญ่ เขาทำเหมือนคิดไรกับเราอ่ะ แล้วเขาก็จูงมือเราผ่าฝูงซอมบี้--" จราจลบนBTS เพื่อจะไปซื้อบัตรเรายืนต่อแถวไปด้วยจับมือไปด้วยและเขาก็บอกเราว่าเขาไม่เคยจับมือผู้หญิงคนไหนก่อนเลย (ไอเราก็คิดไปไกลเลยดิ) นี่คือครั้งแรกที่เขาเริ่มก่อน พูดจบเขาก็ร้องเพลงตราบเถ้าธุลีดินกลางBTSนั่นแหละ ร้องไห้เราฟังนะแต่คนรอบๆนี่มองแล้วยิ้มกันใหญ่ เรามีความสุขมากอ่ะสันนั้น พอมาถึงบ้านเขาก็ทักมาคุยและก็คอลกันถึงตี3 ตอนคอลกันเขาพูดจี้เราจะให้เราบอกชอบให้ได้เราเลยหลุดไป เขาก็ขำเหมือนชนะและก็บอกว่าเขาก็ชอบ แต่ชอบผู้หญิงอีกคนมากกว่าเพราะเขามาก่อน สวยและเรียนคอนแวน.. คือจุกและชามากทเห้ยเกี่ยวไรกันวะ? ควรใช้ใจตัดสินดิ ไม่ใช่มาก่อนมาหลัง ตอนนั้นก็มีอารมขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ได้ทะเลาะกัน ตอนนั้นเขาคิดว่าเราร้องไห้ แต่เปล่าเลยถึงจะเจ็บก็เถอะ คือร้องไม่ออกค่ะ งงมาก ปกติน้ำท่วมตาตายไปแล้วแต่คราวนี้กลับเฉย ชิน แปลกๆบอกไม่ถูกเลย ได้ยินเขาร้องไห้ เขาขอโทษ และประโยคสุดท้ายที่เขาพูดคือ "รักแกนะ" เราไม่รู้นะว่าเพื่ออะไร เราเลยหลับและก็ปล่อยคอลไว้แบบนั้น จากนั้นเขาก็ไปคบกะผู้หญิงคนนั้นซึ่งก็คือเพื่อนที่ไปจุฬาด้วยกัน คนๆนั้นที่มีแฟนตอนนั้นเลิกกันมาคบกับเขา คือดีงามจริงๆ ขอจบเท่านี้นะคะ ไว้มีปัญหาจะมาถามใหม่
อยู่ๆก็กลายเป็นคนที่ไม่ร้องไห้เลย?
และพอขึ้น ม.5 มาก็มีผู้ชายคนนึงเข้ามาคุยด้วย เป็นรุ่นเดียวกันอยู่ รร.ประจำชายล้วนแถวนครปฐม คือคนๆนี้เคมีเข้ากันกะเรามากค่ะ เขาโทรหาเราก่อนทุกครั้งเลยออกแนวมาจีบอย่างเห็นได้ชัด และทุกวันตั้งแต่ 2ทุ่ม -5 ทุ่ม เขาจะต้องเปิดกล้องและดีดกีต้าเล่นเพลง ตราบเถ้าธุลีดิน กับ คู่ชีวิตให้เราฟัง เขาบอกอยากให้เราเห็นความพัฒนาด้านกีต้าและเสียงร้องของเขา และเราสองคนก็นัดเจอกันในที่สุดค่ะ ครั้งแรกเจอที่ Openhouseจุฬาฯ คือเจอกันปุ้ปไม่มีการเขินอายใดๆเลยค่ะ เหมือนรู้จักกันมา10ปีได้ เรารู้สึกได้เลยว่าเห้ย คนนี้
เราแยกกันประมาณ 2 ชม.ได้ ตอนนั้นฝนตกแล้วเขาก็โทรมาถามว่าอยู่ไหนเราบอกอยู่ตึกอักษร ส่วนตัวเขาอยู่นู่นนน นอกมหาลัย เขาบอกให้เรารออยู่ตรงนั้นแล้วก็วิ่งตากฝนมารับเราจากนั้นเราก็ไปเดินสยามกันค่ะตอนข้ามถนนเขาจับมือเรา มือเขาอุ่นมาก เราก็ตกใจ ใจก็เต้นตึกๆๆ พอเสร็จเขาก็ค่อยๆปล่อยค่ะ มองหน้าเราแล้วยิ้มแมวเหมียวใส่ พอเข้าห้างก็ซื้อน้ำ1แก้วกินด้วยกัน แรกๆก็เดินคุยสักพักเขาเปิดประเด็นเรื่องเพื่อนผู้หญิงคนนั้นว่าเอาแต่สวีทกะแฟนต่อหน้าเขาเห็นแล้วไม่ชอบเลย ตอนนั้นเราเริ่มรู้สึกแปลกๆ รู้สึกว่าเขาอาจจะชอบเพื่อนคนนั้น หนึ่งชั่วโมงต่อมาเราสองคนก็จะแยกย้ายกันกลับบ้านเขากลับด้วยBTS แต่เราอ่ะรถเมล์ แต่เขาบอกว่ากลับด้วยกันได้มั้ยแล้วไปแยกกันตรงวงเวียนใหญ่ เขาทำเหมือนคิดไรกับเราอ่ะ แล้วเขาก็จูงมือเราผ่าฝูงซอมบี้--" จราจลบนBTS เพื่อจะไปซื้อบัตรเรายืนต่อแถวไปด้วยจับมือไปด้วยและเขาก็บอกเราว่าเขาไม่เคยจับมือผู้หญิงคนไหนก่อนเลย (ไอเราก็คิดไปไกลเลยดิ) นี่คือครั้งแรกที่เขาเริ่มก่อน พูดจบเขาก็ร้องเพลงตราบเถ้าธุลีดินกลางBTSนั่นแหละ ร้องไห้เราฟังนะแต่คนรอบๆนี่มองแล้วยิ้มกันใหญ่ เรามีความสุขมากอ่ะสันนั้น พอมาถึงบ้านเขาก็ทักมาคุยและก็คอลกันถึงตี3 ตอนคอลกันเขาพูดจี้เราจะให้เราบอกชอบให้ได้เราเลยหลุดไป เขาก็ขำเหมือนชนะและก็บอกว่าเขาก็ชอบ แต่ชอบผู้หญิงอีกคนมากกว่าเพราะเขามาก่อน สวยและเรียนคอนแวน.. คือจุกและชามากทเห้ยเกี่ยวไรกันวะ? ควรใช้ใจตัดสินดิ ไม่ใช่มาก่อนมาหลัง ตอนนั้นก็มีอารมขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ได้ทะเลาะกัน ตอนนั้นเขาคิดว่าเราร้องไห้ แต่เปล่าเลยถึงจะเจ็บก็เถอะ คือร้องไม่ออกค่ะ งงมาก ปกติน้ำท่วมตาตายไปแล้วแต่คราวนี้กลับเฉย ชิน แปลกๆบอกไม่ถูกเลย ได้ยินเขาร้องไห้ เขาขอโทษ และประโยคสุดท้ายที่เขาพูดคือ "รักแกนะ" เราไม่รู้นะว่าเพื่ออะไร เราเลยหลับและก็ปล่อยคอลไว้แบบนั้น จากนั้นเขาก็ไปคบกะผู้หญิงคนนั้นซึ่งก็คือเพื่อนที่ไปจุฬาด้วยกัน คนๆนั้นที่มีแฟนตอนนั้นเลิกกันมาคบกับเขา คือดีงามจริงๆ ขอจบเท่านี้นะคะ ไว้มีปัญหาจะมาถามใหม่