คือความจริงเรื่องมันก็ผ่านมาเกือบเดือนแล้ว
รื่องมันมีอยู่ว่า ที่รร.ของผมได้จัดงานให้นร.ออกบูทอะไรก็ได้
ซึ่งมีอยู่บูทหนึ่งได้ออกบูทประมาณว่าให้เขียนอะไรก็ได้ แล้วเค้าจะทำเป็นจดหมายส่งให้ ซึ่งคนส่วนใหญ่มักจะเขียนเกี่ยวกับความรัก ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะรุ่นน้องที่ผมชอบซึ่งเป็นย้องรหัสของผมดันส่งรูปจดหมายมาทาง line บอกว่าแอบชอบ แถมยังใช้ชื่อย่อเป็นชื่อเล่นของผม และบอกขอบคุณ ซึ่งช่วงนั้นผมก็เริ่มที่จะไปคุยกับน้องเขา ไปหาน้อง ซื้อของไปให้พอดี จึงอาจทำให้น้องเข้าใจผิดได้ ตอนแรกผมก็เออออไป แล้วพอผมไปถามว่าเพื่อนแกล้งไหม ตอนแรกไม่มีใครรู้เรื่องเลย ผมจึงตัดสินใจว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว จะจบอยู่แล้ว
แห้วก็ดีกว่าไม่ได้บอกชอบ ผมจึงเขียนจดหมายว่า เป็นแฟนกันนะ แล้วฝากเพื่อนรุ่นน้องไป(เพราะมีปัญหานิดหน่อย) ซึ่งตอนแรกผมได้แอบไปถามเพื่อนของน้องก่อน ซึ่งได้รับคำตอบว่าน้องตอนได้รับจดหมายทั้งฉบับแรกและฉบับที่สองนั้น ดีใจทั้งสองรอบ เมื่อเรียนเสร็จผมจึงไปหาน้องเค้า และได้รับคำตอบว่า ตัวน้องเค้ายังเด็กอยู่ ยังไม่คิดเรื่องมีแฟน ให้คบกันแบบพี่น้องดีกว่า แต่ตอนเย็นวันนั้นน้องเขาก็ line มาถามผมว่าที่พูดไปแรงไปไหม
แต่ปัจจุบันผมก็ยังคุยกับน้องเค้าปกติ โดนจับว่าเป็นแฟนกันแล้วด้วย -0- แต่เวลาเจอน้อง ตัวน้องเขาก็มีท่าทีมีความสุข(หรือผมคิดไปเอง)
เวลาผมไปหาน้องเขาน้องเขาก็เหมือนจะชอบนะ
ังเคยนั่งกินข้าวด้วยกันเลย(เพื่อนของน้องให้นั่งด้วย คิดในใจเสร็จโจร อิ__อิ)
แต่อ.ที่ปรึกษาของผมซึ่งปกติท่านเป็นคนที่รู้เรื่องของห้องตลอด กลับมาบอกว่า น้องเค้ารำคาญผม คุยไปคุยมาอ.ท่านบอกว่าให้บองไปถามดู ถ้าน้องเขาคิดนานแสดงว่าจริง ผมก็ดันไปถามน้องเขาตรงๆ ซึ่งน้องเขาตอบกลับทันทีว่าไม่รำคาญผม
ละยังมีเพื่อนบางคนที่บอกผมว่า น้องเค้าคุยกับผมตามมารยาท ยิ่งเป็นสายรหัสด้วยกันอยู่ด้วย
มจึงอยากได้ความเห็นว่าตกลงน้องเขาคุยกับผมตามมารยาท หรือว่าน้องเขามีใจให้ผมจริงๆ
หรือทั้งหมดเป็นสิ่งที่ผมคิดไปเองว่าน้องเขามีความสุข
ขอคำปรึกษาครับ
รื่องมันมีอยู่ว่า ที่รร.ของผมได้จัดงานให้นร.ออกบูทอะไรก็ได้
ซึ่งมีอยู่บูทหนึ่งได้ออกบูทประมาณว่าให้เขียนอะไรก็ได้ แล้วเค้าจะทำเป็นจดหมายส่งให้ ซึ่งคนส่วนใหญ่มักจะเขียนเกี่ยวกับความรัก ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะรุ่นน้องที่ผมชอบซึ่งเป็นย้องรหัสของผมดันส่งรูปจดหมายมาทาง line บอกว่าแอบชอบ แถมยังใช้ชื่อย่อเป็นชื่อเล่นของผม และบอกขอบคุณ ซึ่งช่วงนั้นผมก็เริ่มที่จะไปคุยกับน้องเขา ไปหาน้อง ซื้อของไปให้พอดี จึงอาจทำให้น้องเข้าใจผิดได้ ตอนแรกผมก็เออออไป แล้วพอผมไปถามว่าเพื่อนแกล้งไหม ตอนแรกไม่มีใครรู้เรื่องเลย ผมจึงตัดสินใจว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว จะจบอยู่แล้ว
แห้วก็ดีกว่าไม่ได้บอกชอบ ผมจึงเขียนจดหมายว่า เป็นแฟนกันนะ แล้วฝากเพื่อนรุ่นน้องไป(เพราะมีปัญหานิดหน่อย) ซึ่งตอนแรกผมได้แอบไปถามเพื่อนของน้องก่อน ซึ่งได้รับคำตอบว่าน้องตอนได้รับจดหมายทั้งฉบับแรกและฉบับที่สองนั้น ดีใจทั้งสองรอบ เมื่อเรียนเสร็จผมจึงไปหาน้องเค้า และได้รับคำตอบว่า ตัวน้องเค้ายังเด็กอยู่ ยังไม่คิดเรื่องมีแฟน ให้คบกันแบบพี่น้องดีกว่า แต่ตอนเย็นวันนั้นน้องเขาก็ line มาถามผมว่าที่พูดไปแรงไปไหม
แต่ปัจจุบันผมก็ยังคุยกับน้องเค้าปกติ โดนจับว่าเป็นแฟนกันแล้วด้วย -0- แต่เวลาเจอน้อง ตัวน้องเขาก็มีท่าทีมีความสุข(หรือผมคิดไปเอง)
เวลาผมไปหาน้องเขาน้องเขาก็เหมือนจะชอบนะ
ังเคยนั่งกินข้าวด้วยกันเลย(เพื่อนของน้องให้นั่งด้วย คิดในใจเสร็จโจร อิ__อิ)
แต่อ.ที่ปรึกษาของผมซึ่งปกติท่านเป็นคนที่รู้เรื่องของห้องตลอด กลับมาบอกว่า น้องเค้ารำคาญผม คุยไปคุยมาอ.ท่านบอกว่าให้บองไปถามดู ถ้าน้องเขาคิดนานแสดงว่าจริง ผมก็ดันไปถามน้องเขาตรงๆ ซึ่งน้องเขาตอบกลับทันทีว่าไม่รำคาญผม
ละยังมีเพื่อนบางคนที่บอกผมว่า น้องเค้าคุยกับผมตามมารยาท ยิ่งเป็นสายรหัสด้วยกันอยู่ด้วย
มจึงอยากได้ความเห็นว่าตกลงน้องเขาคุยกับผมตามมารยาท หรือว่าน้องเขามีใจให้ผมจริงๆ
หรือทั้งหมดเป็นสิ่งที่ผมคิดไปเองว่าน้องเขามีความสุข