เรากับแฟนคบกันมาเกือบจะ 2 ปีแล้ว แฟนเราทำงาน ส่วนเรามาเรียนที่ต่างจังหวัด ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราก็ไม่เคยทะเลาะอะไรกันรุนแรง มีเพียงแอบน้อยใจบ้างบางครั้ง แฟนเราเป็นคนเฟรนลี่ คุยกับทุกคน โดยเฉพาะเพื่อนผู้หญิง จะคุยถูกคอกันมาก แม้ว่าเรากับแฟนจะไม่เคยทะเลาะกัน แต่แฟนเราก็ไม่เคยสนุกเหมือนตอนอยู่กับเพื่อน ซึ่งเพื่อนแฟนก็คือเพื่อนรักเรา แฟนเราชอบดูหนัง เล่นเกมส์ อ่านการ์ตูนหรือดูการ์ญี่ปุ่น ส่วนเรานั้นไม่รู้เรื่องอะไรพวกนี้เลย แต่เราก็พยายามเข้าใจเขา แฟนเราทำงาน ตั้งแต่ 08:30 - 18:00น. เมื่อเลิกงานก็จะต้องอยู่กับครอบครัววันไหนมีตลาด ก็จะพาน้องๆไปเดินเที่ยวหารัยกินกัน หลังจากนั้นก็จะดูหนังกับน้องๆ เล่นเกมส์ หรือไม่ก็ดูการ์ตูน จะได้คุยโทรศัพท์ กับเราก็ประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง หรือ 5 ทุ่ม ซึ่งเราก็รอแฟนให้เสร็จกิจกรรมแบบนี้ทุกวันเพื่อที่จะได้คุยกัน แม้เพียงแค่ว่า ฝันดีน่ะค่ะที่รัก เค้าง่วงแล้ว เรารู้ว่าเราไม่ควรรู้สึกแย่ แต่มันก็แอบน้อยใจไม่ได้ บางครั้งเราอยากคุยใจแทบขาด แต่จะโทรตอนเช้าก็เกรงใจ จะคุยตอนกลางวันก็ไม่รู้ว่าอยู่กับเจ้านายรึเปล่า ยิ่งตอนเลิกงานยิ่งแล้วใหญ่ หลายอาจสงสัยว่าทำไมไม่คุยกันในแชทล่ะ เราทักแฟนเราก่อนตลอด ถ้าแฟนเราจะทักมาก็คือต้องเป็นเรื่องสำคัญจริงๆ แฟนเราบอกว่าไม่ชอบแชท เราก็เกรงใจ สุดท้ายจะทำอะไรเราก็เกรงใจไปหมด กลัว กลัวไปหมดทุกอย่าง ในช่วงหลังแฟนเราก็พูดกับเราว่า มีอะไรเราไม่ค่อยบอกซึ่งเราจะบอกเค้าเป็นคนสุดท้ายตลอด ที่จริงอ่ะ เราตั้งใจจะบอกแฟนทุกเรื่องเป็นคนแรก แต่เพราะอะไร เพราะเรากลัวแฟนรำคาญไง ( เราผิดด้วยหรอ )
ผิดมั้ย ??