ความทรงจำสีจางๆ

มาแล้วว..

คนสองคนอีกคนคือคนที่เรารัก คนที่เราให้ไปแล้วให้ไปหมดทุกสิ่งอย่าง อีกคนคือน้องสาวเพื่อนเรา(อายุ15ปี) (เราคงไม่ต้องบรรยายน่ะเพื่อนๆทุกคนคงนึกภาพออกว่าเค้าทำอะไรกัน) คือแบบ โอ้วว น้องยังเด็กมากอ่ะ เราเองคิดไม่ออกเลยว่ามันมาลงรอยนี้ได้ยังไง  อ่อลืมบอกไปค้ะ แฟนเราอายุ24 โดยรวมแล้วก้อยังเด็กอยู่นั้นแหละ แต่อายุมันไม่สำคัญอะไรเลยจริงๆ ไม่สำคัญแม้กระทั่งเป็นแฟนของเพื่อนสนิทพี่มัน แต่ช่างเหอะนั้นมันไม่ใช่ประเด็น เรายอมรับแรกๆเรารับไม่ได้เลยสักนิด เพื่อนเราเองยังงงอ่ะ อิมพอตอ่ะแก!!  เอาล่ะยิ่งพูดยิ่งเยอะเรื่อง เข้าประเด็นเลยน้ะ  เราจับมือแฟนเราออกมาคุยกัน เราใช้คำถามดีๆคุยกะแฟนเรา เราถามเค้าว่าจะจัดการกับผู้หญิงอีกคนของเธอหรือให้เราออกไปจากชีวิตเธอเอง เงียบ.......... ไม่มีคำตอบ แต่เราพอเดาออกล้ะ ถ้าเค้ารักเราเค้าคงไม่คิดจะมีคนอื่นตั้งแต่แรก..เราบอกว่าเราเข้าใจน้ะ ไม่เป็นไรเรา เสียใจแต่เราคงยื้อเทอไว้ไม่ได้จิงๆถ้าเทอคิดดีแล้วเราเอง ยอมรับการตัดสินใจของเทอ.. แฟนเราก้อเงียบอีก เราไม่มีน้ำตาสักหยดเราเองยอมรับน้ะเป็นคนที่รักแฟนมากๆๆๆๆ รักมาก แต่เรารักความรู้สึกตัวเองมากกว่า "ท้อง" แฟนเราพูดมันออกมาได้เย็นชามาก เราสตั๊นอ่ะคิดดูดิ ช๊อคเบาๆ ท้องแบบเราเองก้อไม่รู้ว่าท้องกับใคร? แฟนเราเหรอ?  เราก้อถามน่ะแล้วจะเอาไงน้องยังเด็กมากน้ะยังเรียนอยู่ด้วยแล้วถ้าพ่อแม่เค้ารู้จะทำยังไง จะรับได้เหรอ?
นี้เป้นคำพูดสุดท้ายที่เราพูดกับแฟนเราวันนั้น....
เราไม่รู้น้ะว่า ลูกของเด็กคนนั้นตอนนี้อยู่ที่ไหน เค้าจะเก้บไว้หรือเอาออกเราเองก้อไม่ทราบ เพราะตั้งแต่วันนั้นเราก้อไม่เจอน้องเค้าเลย หายไปแบบไร้ร่องรอยเราถามเพื่อนเราก้อไม่ได้คำตอบ เงียบทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้ ..เพื่อนๆคงสงสัย แล้วผู้ชายคนนั้นหายไปไหน??? เราไม่ได้เจอเค้าเป็นเกือบๆปีอ่ะค่ะ แต่ยังโทคุยตลอดน้ะ เราเคยถามเค้าน่ะว่าน้องคนนั้นล่ะเป็นยังไงบ้าง แต่เค้าเงียบ ไม่มีคำตอบ เหมือนเพื่อนเราไปอีกคน ..เรายอมรับว่าเราลืมเค้าไม่ได้จริงๆ คงเป็นเพราะความผูกพันที่ทำให้เรานึกถึงอยู่ตลอด ทุกข์-สุขที่เคยร่วมทางกันมา เคยทุกข์ถึงขั้นแบบกินข้าวกับน้ำปลาก้อยังเคยอ่ะ ..มีอยู่วันนึงเค้ากลับมาบ้านย่าเค้าซึ่งอยู่ไม่ห่างกันมากกับที่ๆเราอยู่ มีโอกาสได้เจอกันได้คุยกันอยู่เกือบเดือนล่ะค้ะ  ยอมรับน้ะตอนแรกเราคิดว่าเราคงไม่กลับไปแล้วล้ะ เพราะเค้าเคยหักหน้าเราจนไม่มีชิ้นดี แต่หนึ่งเหตุผลคงจะสุ้อีกหลายๆเหตุผลไม่ได้หรอก ...เรากลับไปใช้ชีวิตร่วมกับเค้าอีกครั้ง คงเป็นเพราะใจเรายังยึดติดอยุ่กับเค้ามากๆๆ เสี่ยงอีกครั้งค่ะ ถึงคราวนี้ใจจะพังอีกเราคงรับได้เพราะเมื่อก่อนเราเคยผ่านมันมาแล้ว  ...อยู่ด้วยกันก็ปรกติน่ะค่ะ กลับมาก็ใช้ชีวิตเหมือนเมื่อก่อน  เราทำงาน เค้าทำงาน กลับบ้านไม่ค่อยพร้อมกันหรอกค้ะ  น้อยมากที่จะได้รับรู้เรื่องที่ทำงานของเค้า เราเองถึงจะเป็นภรรยาแต่เราไม่เคยก้าวก่ายวุ่นวายเรื่องหน้าที่การงานของสามีเลยค่ะ ต่างคนต่างทำงาน จนมีอยู่คืนนึงประมาณเที่ยงคืน มีเสียงเคาะประตูดังมาก ตระโกนเรียกชื่อแฟนเราอ่ะค่ะ ทุบๆๆประตูเราเองก้อเปิดไปดุส่วนแฟนเราก้ออยู่ข้างในบ้านเค้าเองก้อไม่รู้ว่าใครมา ตำรวจค่ะ ตำรวจมา มาทำไมเราก้องงเป็นไก่ตาแตกเลยล่ะคราวนี้ เข้าในบ้านไม่ทันได้ตอบคำถามเรา กุญแจมือใส่มือแฟนเรา เราเองก้อถามว่าเค้าผิดอะไร จับเค้าทำไม ตำรวจคนนึงยท่นถุงอะไรสักอย่างให้ดู ข้างในมันมีถุงห่อหลายชั้นมากแต่ก้อยังเห้นลางๆว่าในนั้นเป้นอะไร???




เดี่ยวมาต่อค่ะ  ปวดตามากกกก