เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อ 5 ปีที่แล้วผมได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งทาง internet อยู่ กทม ผมอยู่ต่างจังหวัด คุยกันพักใหญ่จนเกิดความรักผมมีเมียแล้วฝ่ายหญิงก็มีผัวแล้ว เมียผมไม่รู้ว่ามีกิ๊กและผู้หญิงที่คบใหม่ก็ไม่รู้ว่าผมมีเมีย ต่างคนต่างมีครอบครัว และต่างคนก็ต่างมีปัญหาทางครอบครัวแต่ผมจะไม่เล่าปัญหาตรงนั้นมันไม่ใช้ประเด็น ประเด็นอยู่ที่คบกันมาพักใหญ่จนมีได้เสียกัน อยู่ๆ วันหนึ่งผมอยากจะมีลูกกะเค้า(เมียผมมีลูกไม่ได้) ฝ่ายหญิงก็ยอม แล้วฝันก็เป็นจริงครับผมมีลูกสาวครับน่ารักมากๆ วันที่ลูกลืมตาดูโลกผมได้แต่นอนน้ำตาไหลอยู่บ้านไม่มีโอกาศได้ทำหน้าที่พ่อที่ดี ผมไม่ได้ไปจดทะเบียนรับรองบุตรเพราะถ้าไปบอกว่าเป็นลูกผม ชีวิตเธอคงมีปัญหาแน่ๆ ต้องดูลูกตัวเองใช้นามสกุลคนอื่น ตั้งแต่ลูกเกิดมาได้เจอหน้าลูก 2 - 3 ครั้ง ตอนนี้ลูกผม 1 ปีกว่าแล้วครับ เกิดปี 57 ผมอยากมีลูกมากๆ และหาทางออกโดยวิธีนี้ แต่ไม่คิดว่าพอมีลูกแล้ว ความรักที่ไม่เคยได้รู้จัก ไม่เคยได้เห็น ไม่เคยได้สัมผัส คำว่า "รักลูก" มันมีอิทธิพลได้มากมายขนาดนี้ จากที่เคยอุ้มเด็กเพราะเด็กน่ารักอุ้ม 2-3 นาทีก็คืนให้แม่เค้า แต่ตอนนี้พอได้อุ้มลูกตัวเอง มันอธิบายความรู้สึกไม่ได้เลย อุ้มได้ทั้งวันเมื้อยล้าปวดหลังแค่ใหนก็ทนได้ ตอนนี้ก็ส่งเสียให้อยู่ครับ
อยากจะถามว่าถ้าวันหนึ่งลูกผมโตขึ้น ผมควรจะทำอย่างไรต่อครับ ไม่ต้องด่าผมนะครับผมรู้ตัวว่าผม ชั่ว สาระเลว นิสัยไม่ดี



ใครก้อได้หาทางออกให้ผมหน่อยครับ
ผมมันเลว
อยากจะถามว่าถ้าวันหนึ่งลูกผมโตขึ้น ผมควรจะทำอย่างไรต่อครับ ไม่ต้องด่าผมนะครับผมรู้ตัวว่าผม ชั่ว สาระเลว นิสัยไม่ดี