สวัสดี
เราเข้าเรื่องเลยนะ
คือเราเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดกับใครถ้าไม่รู้จักกันจริงๆ แต่บางครั้งก็พยายามพูดนะถ้าเกิดสถานะการ ณ ตอนนั้นมันน่าอึดอัดเกินไป เอาเป็นว่าเราเป็นคนที่ไม่ค่อยจะเฟรนด์ลี่เท่าไหร
เราค่อนข้างจะมีโลกส่วนตัวสูงนิดหน่อย(มั้ง?) คือเราเป็นคนที่ชอบอยู่คนเดียวมากกว่าอยู่กับคนเยอะๆน่ะ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่คบใครนะ เราก็มีเพื่อนปกติทั่วไป เพียงแต่ว่าเวลาอยู่คนเดียวเราจะเข้าไปอยู่ในโลกของตัวเองเลยและจะรู้สึกสบายใจมากกว่า เวลาอยู่คนเดียวเราแทบจะไม่ติดต่อกับคนรอบข้างเลย จนบางทีก็ทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้
แล้วคือทีนี้เราอ่ะ ดันไปปลื้มคนๆนึงที่เคยเรียนวิชาเสริมด้วยกัน ตอนแรกเราก็คิดว่าเราอาจจะปลื้มเฉยๆ เราก็เลยปล่อยๆไป ไม่ได้คิดไรมาก แต่พอมาพักหลังๆไม่รู้เป็นอะไร และไม่รู้เริ่มต้นตอนไหนด้วยซ้ำ งงกับตัวเองอยู่เหมือนกัน อยู่ที่โรงเรียนเราก็คอยมองเค้าแต่ก็ไม่ได้จดจ้องคอยมองเค้าตลอดนะ เห็นวันละครั้งก็พออะไรงี้ แต่อยู่ดีๆก็เกิดอยากส่องเค้าแต่ไม่อยากให้เค้ารู้ว่าเราส่อง เราก็เลยสร้างแอคไอจีอีกอันนึงขึ้นมาเพื่อส่องเค้าโดยตรง ฟังแล้วอาจจะดูจิต แต่สาบานได้ว่าเราไม่ได้มีเจตนาไม่ดีอะไร นั่นแหละเรื่องมันก็เริ่มขึ้นจากแค่อยากส่องก็กลายเป็นว่าคอยมองหาและวันไหนไม่เจอก็ เอ๊ะ ไม่มาเรียน ไม่สบายหรือเปล่า เป็นห่วงเค้าไปอีกแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ช่วงหลังๆนี้เป็นอีกแล้วส่องแค่ไอจีไม่พอ เลยสร้างแอคสแนปขึ้นมา เพื่อส่องเค้าอีกช่องทาง ตอนนั้นเราก็เริ่มถามตัวเองแล้วว่าจำเป็นต้องทำอย่างนี้ด้วยหรอ ชอบเค้าขนาดนี้เลยหรอ แต่เราก็ยังตอบตัวเองไม่ได้ เพราะเราอยู่มาบนโลกนี้19ปีแล้วแต่ก็ไม่เคยมีใคร ไม่เคยคบใคร ความรู้สึกนี้ค่อนข้างจะอึดอัดนิดหน่อย แต่พอทนได้
จริงๆเราก็อยากทำอะไรสักอย่างเพื่อที่จะหาคำตอบให้ตัวเองแต่เราไม่รู้จะทำยังไง ความมั่นใจในตัวเองก็เป็นศูนย์ บอกเลยเรื่องยากมาก ไม่รู้จะเริ่มยังไง เหมือนยิ่งนึกถึงก็ยิ่งเจอ เจอหน้าบ่อยขึ้นเรื่อยๆ หันไปทางไหนก็คอยมองเพื่อจะเจอตลอด ความรู้สึกมันแบบอึนๆไม่รู้จะทำยังไงต่อไป
เมื่อวานเราไปผับกับเพื่อนๆมาแล้วก็บังเอิญเจอเค้าในนั้น ใจเต้นรัวมาก ในหัวนี่มีคำถามมากมาย เค้ามากับใคร เค้ามีคนมารับหรือเปล่าเมาหนักขนาดนั้น จุดๆนั้นเป็นห่วงเค้ามาก เค้าเมาเกือบเละเลย เราก็เลยพยายามเข้าไปเต้นใกล้ๆเค้า ในใจเราก็คิดนะว่านี่เรากำลังแรดอยู่หรือเปล่า
แต่ก็นะ เราแค่เป็นห่วงเค้าเฉยๆ เราก็คอยเต้นหนุนหลังเค้ากลัวเค้าตก เพราะว่ามันเป็นที่เต้นที่ยกขึ้นจากพื้นขั้นนึง เราก็พยายามคอยดันหลังเค้าตลอด และเหมือนเค้าจะอ่อยเราหรือเปล่าไม่รู้นะเอนมาตลอดแต่ดูเหมือนเราจะเข้าข้างตัวเองมากกว่า เมาซะขนาดนั้นคงจะล้มจริงๆแหละ แต่เราอึดเราเลยในเค้าเอนมาได้ เต้นไปสักพักเอาและเค้าเริ่มเรื้อย เพื่อนผู้หญิงของเค้าก็พาดึงเข้าไปในวงเค้า เราก็เลยเออเพื่อนเค้าดูแลแล้วเต้นต่อและ แต่ตามันคอยจะมองเค้าตลอด บอกตรงๆว่าเป็นห่วง แต่เราทำอะไรไม่ได้เลยได้แค่เป็นห่วงไปนั่นแหละ จนเค้ากลับ น่าจะถูกพี่พนักงานลากออกเพราะเมามาก
เรานี่ โอโห้ โครตห่วง เพราะหันมาอีกทีก็ไม่เห็นแล้ว ออกมาดูโซนนั่งดื่มก็ไม่มีเลยคิดว่าเค้าคงถูกลากแน่ เต้นไปกังวลไป สร่างเมาเลยเมื่อวาน
ใจนึงเราก็อยากทำอะไรสักอย่างให้เค้ารู้ว่าเราคอยส่องคอยเป็นห่วงอยู่นะ แต่เราก็ยังไม่มั่นใจในความรู้สึกตัวเอง อีกใจนึงก็กลัวใจตัวเอง ว่าความรู้สึกที่มีอยู่ตอนนี้มันคืออะไร มันอาจจะฟังดูงง แต่นั่นแหละ เราก็งงกับตัวเองอยู่เหมือนกัน เราไม่รู้จะปรึกษาใคร ไม่กล้าบอกเพื่อนด้วยว่าปลื้มเค้า บอกตรงๆกลัวโดนแซว เราเลยมาเขียนเล่าในนี้เพื่อใครจะมีประสบการณ์คล้ายเราและมีทางออกให้เรื่องนี้ของเรา ยังไงเราก็ขอคำปรึกษาหน่อยนะ
เมื่อคนโลกส่วนตัวสูงมึนในความรู้สึกตัวเอง
เราเข้าเรื่องเลยนะ
คือเราเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดกับใครถ้าไม่รู้จักกันจริงๆ แต่บางครั้งก็พยายามพูดนะถ้าเกิดสถานะการ ณ ตอนนั้นมันน่าอึดอัดเกินไป เอาเป็นว่าเราเป็นคนที่ไม่ค่อยจะเฟรนด์ลี่เท่าไหร
เราค่อนข้างจะมีโลกส่วนตัวสูงนิดหน่อย(มั้ง?) คือเราเป็นคนที่ชอบอยู่คนเดียวมากกว่าอยู่กับคนเยอะๆน่ะ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่คบใครนะ เราก็มีเพื่อนปกติทั่วไป เพียงแต่ว่าเวลาอยู่คนเดียวเราจะเข้าไปอยู่ในโลกของตัวเองเลยและจะรู้สึกสบายใจมากกว่า เวลาอยู่คนเดียวเราแทบจะไม่ติดต่อกับคนรอบข้างเลย จนบางทีก็ทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้
แล้วคือทีนี้เราอ่ะ ดันไปปลื้มคนๆนึงที่เคยเรียนวิชาเสริมด้วยกัน ตอนแรกเราก็คิดว่าเราอาจจะปลื้มเฉยๆ เราก็เลยปล่อยๆไป ไม่ได้คิดไรมาก แต่พอมาพักหลังๆไม่รู้เป็นอะไร และไม่รู้เริ่มต้นตอนไหนด้วยซ้ำ งงกับตัวเองอยู่เหมือนกัน อยู่ที่โรงเรียนเราก็คอยมองเค้าแต่ก็ไม่ได้จดจ้องคอยมองเค้าตลอดนะ เห็นวันละครั้งก็พออะไรงี้ แต่อยู่ดีๆก็เกิดอยากส่องเค้าแต่ไม่อยากให้เค้ารู้ว่าเราส่อง เราก็เลยสร้างแอคไอจีอีกอันนึงขึ้นมาเพื่อส่องเค้าโดยตรง ฟังแล้วอาจจะดูจิต แต่สาบานได้ว่าเราไม่ได้มีเจตนาไม่ดีอะไร นั่นแหละเรื่องมันก็เริ่มขึ้นจากแค่อยากส่องก็กลายเป็นว่าคอยมองหาและวันไหนไม่เจอก็ เอ๊ะ ไม่มาเรียน ไม่สบายหรือเปล่า เป็นห่วงเค้าไปอีกแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ช่วงหลังๆนี้เป็นอีกแล้วส่องแค่ไอจีไม่พอ เลยสร้างแอคสแนปขึ้นมา เพื่อส่องเค้าอีกช่องทาง ตอนนั้นเราก็เริ่มถามตัวเองแล้วว่าจำเป็นต้องทำอย่างนี้ด้วยหรอ ชอบเค้าขนาดนี้เลยหรอ แต่เราก็ยังตอบตัวเองไม่ได้ เพราะเราอยู่มาบนโลกนี้19ปีแล้วแต่ก็ไม่เคยมีใคร ไม่เคยคบใคร ความรู้สึกนี้ค่อนข้างจะอึดอัดนิดหน่อย แต่พอทนได้
จริงๆเราก็อยากทำอะไรสักอย่างเพื่อที่จะหาคำตอบให้ตัวเองแต่เราไม่รู้จะทำยังไง ความมั่นใจในตัวเองก็เป็นศูนย์ บอกเลยเรื่องยากมาก ไม่รู้จะเริ่มยังไง เหมือนยิ่งนึกถึงก็ยิ่งเจอ เจอหน้าบ่อยขึ้นเรื่อยๆ หันไปทางไหนก็คอยมองเพื่อจะเจอตลอด ความรู้สึกมันแบบอึนๆไม่รู้จะทำยังไงต่อไป
เมื่อวานเราไปผับกับเพื่อนๆมาแล้วก็บังเอิญเจอเค้าในนั้น ใจเต้นรัวมาก ในหัวนี่มีคำถามมากมาย เค้ามากับใคร เค้ามีคนมารับหรือเปล่าเมาหนักขนาดนั้น จุดๆนั้นเป็นห่วงเค้ามาก เค้าเมาเกือบเละเลย เราก็เลยพยายามเข้าไปเต้นใกล้ๆเค้า ในใจเราก็คิดนะว่านี่เรากำลังแรดอยู่หรือเปล่า
แต่ก็นะ เราแค่เป็นห่วงเค้าเฉยๆ เราก็คอยเต้นหนุนหลังเค้ากลัวเค้าตก เพราะว่ามันเป็นที่เต้นที่ยกขึ้นจากพื้นขั้นนึง เราก็พยายามคอยดันหลังเค้าตลอด และเหมือนเค้าจะอ่อยเราหรือเปล่าไม่รู้นะเอนมาตลอดแต่ดูเหมือนเราจะเข้าข้างตัวเองมากกว่า เมาซะขนาดนั้นคงจะล้มจริงๆแหละ แต่เราอึดเราเลยในเค้าเอนมาได้ เต้นไปสักพักเอาและเค้าเริ่มเรื้อย เพื่อนผู้หญิงของเค้าก็พาดึงเข้าไปในวงเค้า เราก็เลยเออเพื่อนเค้าดูแลแล้วเต้นต่อและ แต่ตามันคอยจะมองเค้าตลอด บอกตรงๆว่าเป็นห่วง แต่เราทำอะไรไม่ได้เลยได้แค่เป็นห่วงไปนั่นแหละ จนเค้ากลับ น่าจะถูกพี่พนักงานลากออกเพราะเมามาก
เรานี่ โอโห้ โครตห่วง เพราะหันมาอีกทีก็ไม่เห็นแล้ว ออกมาดูโซนนั่งดื่มก็ไม่มีเลยคิดว่าเค้าคงถูกลากแน่ เต้นไปกังวลไป สร่างเมาเลยเมื่อวาน
ใจนึงเราก็อยากทำอะไรสักอย่างให้เค้ารู้ว่าเราคอยส่องคอยเป็นห่วงอยู่นะ แต่เราก็ยังไม่มั่นใจในความรู้สึกตัวเอง อีกใจนึงก็กลัวใจตัวเอง ว่าความรู้สึกที่มีอยู่ตอนนี้มันคืออะไร มันอาจจะฟังดูงง แต่นั่นแหละ เราก็งงกับตัวเองอยู่เหมือนกัน เราไม่รู้จะปรึกษาใคร ไม่กล้าบอกเพื่อนด้วยว่าปลื้มเค้า บอกตรงๆกลัวโดนแซว เราเลยมาเขียนเล่าในนี้เพื่อใครจะมีประสบการณ์คล้ายเราและมีทางออกให้เรื่องนี้ของเรา ยังไงเราก็ขอคำปรึกษาหน่อยนะ