เราอ่ะรู้สึก แต่เค้ารู้สึกแบบเรามั้ย :(

สวัสดีค่ะ คือเรามีเรื่องข้องใจอยากจะขอคำปรึกษาหน่อยอ่ะค่ะ เราค่อนข้างสับสนในใจอยู่พอสมควรว่าเราต้องรู้สึกยังไง มีผู้ชายคนนึงเรียนที่เดียวกันนี่แหละค่ะ เป็นเพื่อนกัน พึ่งรู้จักกันได้สองปี ตอนแรกเราโคตรเกลียดมันเลย ผู้ชายบ้าอะไรโคตรขี้แอค ไม่รู้ว่ามันเป็นคนขรึมๆอยู่แล้วด้วยรึเปล่าเลยทำให้ครั้งแรกที่เราเจอมัน เลยรู้สึกว่ามันเงียบๆน่ากลัว แต่พอได้คุยก็เหมือนจะเรียกว่าดีก็ไม่เชิง แต่จะเรียกว่าแย่ก็ไม่ถึงขนาดนั้น  เวลาคุยกันมันชอบหลบตา ไม่ค่อยสบตาละก็หันไปอมยิ้มแบบเหมือนจะขำแต่คือมันก็ไม่ขำ ก็ไม่รู้มันเป็นอะไร เวลามันพิมมันก็พิมดี เรียกได้ว่าละลายตายคาหน้าจอมือถือเลยค่ะ แต่บางทีการกระทำที่มันทำก็เหมือนมันไม่ค่อยใส่ใจเราเท่าไหร่ แบบเวลาทำอะไรไม่คิดว่าเราจะลำบากมั้ยแต่แค่อยากให้ตัวเองสบายอะไรแบบนี้ คือบางอย่างมันก็น่าจะคิดได้ว่าเห้ยเราทำแล้วลำบากแน่นอน แต่มันก็ไม่เอ่ยอะไร ลึกๆในใจเวลามันให้เราทำอะไรให้เราก็ลำบากแหละ แต่เราก็ไม่อยากบอกอ่ะ คือเราก็ยินดีทำให้มันเอง จะให้ไปพูดว่าอันนี้ไม่ทำได้มั้ยไม่อยากทำ ขี้เกียจ เราไม่พูดแน่นอน มันเลยไม่ค่อยรู้ว่าเราคิดอะไรยังไง เราเอาแต่เก็บไว้คนเดียว เวลาเราเงียบๆไปมันก็จะถามว่าเป็นไร บางวันโทรหาเป็นสิบๆสายแต่เราไม่รับ มันก็บอกมีอะไรก็บอกดิ ถ้าไม่ว่างทำให้รึอะไรก็บอก ถามว่าเราหวั่นไหวมั้ย เราก็นิดหน่อยนะ แต่ด้วยความที่มันไม่ใช่ผู้ชายที่เราคิดว่าน่าจะดีกับใจเรา เราเลยยังพอเบรคตัวเองได้บ้าง ทุกอย่างที่เราไม่ชอบ ในตัวมันมีหมด เราชอบคนตลก มันไม่ค่อยตลก พูดไม่ค่อยจะรู้เรื่อง มันไม่โรแมนติค มันจะแบบเออแมนๆคุยกันมากกว่า แต่บางทีเราก็เป็นผู้หญิง ไม่ต้องโผงผางใส่เราขนาดนี้ก็ได้ ละมันชอบผู้หญิงสวยๆ เวลาคนสวยๆเดินมานี่สะกิดเลย ละคนสวยมีกี่คนนี่มันรู้จักหมด เราแค่อยากรู้ว่าต้องยังไง ต้องคุยไปเรื่อยๆแบบเพื่อนธรรมดาไปก่อน แล้วถ้าเราเรียนจบ ถ้าเกิดมันไม่มีอะไรคืบหน้าเราก็ควรปล่อยใช่มั้ย รึเราควรบอกความรู้สึกมันไปก่อนจบว่าเรารู้สึกกับมันมากขนาดไหน ที่เรากลัวอีกอย่างคือกลัวส่าถ้าเรียนจบกันไปแล้วเราจะไม่ได้คุยกันทุกวันเหมือนแบบทุกวันนี้อีก เราคงจะไม่โอเค มันไม่มีอะไรที่เราชอบเลยก็จริง แต่เราก็ชอบมันอ่ะ เราควรทำยังไงดี งือออออ