เหตุเกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษจิกายน ที่ผ่านมา พวกผมได้พากันไปเล่นน้ำแห่งหนึ่ง ณ จังหวัดขอนแก่น
พวกผมไปกัน 7 คน ขณะที่กำลังกินอาหารกันอยู่บนซุ้ม เพื่อนๆก็ได้พากันไปเล่นน้ำ รวมถึงผม และก็พากันเช่าห่วงยางมาห่วงเดียว เพราะมีคนว่ายน้ำไม่เก่งสองคนคือผมและเพื่อนอีกคนนึง
เล่นกันไปได้ 3-4 นาที เพื่อน4คนมันก็พากันขึ้นฝั่งไปดินสายไหมบนแพซุ้ม พวกผมอีก3 คนซึ่งอยู่ในน้ำไม่ได้ขึ้นแพไป และวันนั้นก็มีลมด้วย และขณะนั้นเอง ! เพื่อนผมมันก็บอกว่าเหนื่อยๆมาหากูหน่อยว่ะๆ พวกผมกับเพื่อนอีกคนนึงที่ว่ายน้ำไม่เก่งซึ่งอยู่ในห่วงยางก็พยามดันห่วงไป แต่เพราะโชคไม่เข้าข้างหรือยังไงลมก็พัดเอาห่วงคว่ำลงกับน้ำ เพราะเพื่อนกับผมก็เป็นคนที่ค่อนข้างน้ำหนักเยอะและผมก็อยู่ปลายๆขอบห่วงจึงคว่ำลง ในตอนนั้นผมกับเพื่อนก็จมน้ำและพากันตะเกียกตะกายขึ้นมาเหนือน้ำและรีบคว้าห่วงไว้ แต่ ! เพื่อนผมอีกคนหายไปแล้ว ขอบอกไว้ก่อนน่ะครับว่าในตอนนั้นเองพวกผมไม่ได้แสดงอาการตะโกนอะไรเลยไม่มีใครรู่ว่าจมน้ำ ทีนี้พอเพื่อนผมคนที่บอกว่าเหนื่อยหายไป ตอนแรกๆพวกผมก็คิดว่ามันขึ้นฝั่งไปขี้-เยี่ยว แต่ทีนี้พวกเพื่อนผมอีก4คนบนฝั่งบอกว่า "เอ้าเฮ้ย ไอ้แบ็คล่ะ" (แบ็คนี่คือชื่อเพื่อนของพวกผมที่เสียชีวิต) พวกผมก็บอกว่าไม่เห็นเหมือนกัน ซึ่งตอนนั้นมันเลยมา 6-7 นาทีแล้วมันดูแปลกๆ เลยพากกันหา ดำน้ำลงไปบ้างก็ไม่เจอ เลยบอกแม่ค้าบนแพว่าเพื่อนผมจมน้ำ แม่ค้าเลยเรียกทั้งการ์ดและนักดำน้ำมาช่วยกันดำน้ำหา ใช้เวลาเกือบ 30 นาที หาไม่เจอ
และพี่คนหนึ่งข้างๆซุ้มแพเลยบอกว่าให้จุดธูปและโยนเหรียญลงไปในน้ำ พวกผมก็ทำตาม และไม่น่าเชื่อ ! พวกนักดำน้ำและการ์ดพากกันหาศพเจอแล้ว วินาทีนั้นคือผมทำไรไม่ถูกเลย ดีใจที่เจอศพเพื่อน และเสียใจมากที่เพื่อนจากไป ทีนี้ครับ ทั้งตำรวจ พยาบาล หมอ กู้ภัย แม่ค้าพ่อค้า นักท่องเที่ยวเต็มเลย แล้วทีนี้กู้ภัยก็เอาศพเพื่อนไปโรงพยาบาลเพื่อช่วยชีวิต ผมขี่รถมอไซค์ตามกู้ภัยไป พอถึงโรงพยาบาลหมอและพยาบาลต่างพากกันช่วยชีวิต ประมาณ 20 นาทีกว่า แล้วพอผมทนไม่ไหวบุกฝ่าดงผู้คนเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ผมถามหมอว่าเพื่อนผมๆ หมอบอก ให้เตรียมกลับบ้านไปรอทำพิธีทางศาสนาเลย ผมนี่ทรุดอยู่ตรงนั้นเลยเป็นลมเลยครับ เขาเลยเอาผมออกมา ผมเลยบอกเพื่อนๆว่า แบ็คเสียแล้ว ทุกคนนี่ไม่เป็นอันจะอยู่เลยครับ แล้วพอพ่อของแบ็คมารับศพที่โรงพยาบาล พวกผมนี่กราบขอโทษเลยที่ช่วยไว้ไม่ทัน น้ำตาทุกคนตอนนั้นนี่ไหลพราก
--------------------------------------------------------------------
-ฝากถึงทุกคนที่เล่นน้ำด้วยน่ะครับ ไม่ควรจะประมาทน่ะครับ ควรจะใส่เสื้อชูชีพกันด้วย
การจากไปครั้งนี้จะไม่มีวันกลับมาอีก ขอให้นายไปสบายน่ะ นายจะอยู่ในความทรงจำของเพื่อนๆเสมอ
R.I.P. แบ็ค ปฏิภาณ พลซา
เพื่อนที่จากไปแล้วทำไมเขาไม่เข้าฝันผมเลย หรือเพื่อนเขาลืมผมแล้ว
พวกผมไปกัน 7 คน ขณะที่กำลังกินอาหารกันอยู่บนซุ้ม เพื่อนๆก็ได้พากันไปเล่นน้ำ รวมถึงผม และก็พากันเช่าห่วงยางมาห่วงเดียว เพราะมีคนว่ายน้ำไม่เก่งสองคนคือผมและเพื่อนอีกคนนึง
เล่นกันไปได้ 3-4 นาที เพื่อน4คนมันก็พากันขึ้นฝั่งไปดินสายไหมบนแพซุ้ม พวกผมอีก3 คนซึ่งอยู่ในน้ำไม่ได้ขึ้นแพไป และวันนั้นก็มีลมด้วย และขณะนั้นเอง ! เพื่อนผมมันก็บอกว่าเหนื่อยๆมาหากูหน่อยว่ะๆ พวกผมกับเพื่อนอีกคนนึงที่ว่ายน้ำไม่เก่งซึ่งอยู่ในห่วงยางก็พยามดันห่วงไป แต่เพราะโชคไม่เข้าข้างหรือยังไงลมก็พัดเอาห่วงคว่ำลงกับน้ำ เพราะเพื่อนกับผมก็เป็นคนที่ค่อนข้างน้ำหนักเยอะและผมก็อยู่ปลายๆขอบห่วงจึงคว่ำลง ในตอนนั้นผมกับเพื่อนก็จมน้ำและพากันตะเกียกตะกายขึ้นมาเหนือน้ำและรีบคว้าห่วงไว้ แต่ ! เพื่อนผมอีกคนหายไปแล้ว ขอบอกไว้ก่อนน่ะครับว่าในตอนนั้นเองพวกผมไม่ได้แสดงอาการตะโกนอะไรเลยไม่มีใครรู่ว่าจมน้ำ ทีนี้พอเพื่อนผมคนที่บอกว่าเหนื่อยหายไป ตอนแรกๆพวกผมก็คิดว่ามันขึ้นฝั่งไปขี้-เยี่ยว แต่ทีนี้พวกเพื่อนผมอีก4คนบนฝั่งบอกว่า "เอ้าเฮ้ย ไอ้แบ็คล่ะ" (แบ็คนี่คือชื่อเพื่อนของพวกผมที่เสียชีวิต) พวกผมก็บอกว่าไม่เห็นเหมือนกัน ซึ่งตอนนั้นมันเลยมา 6-7 นาทีแล้วมันดูแปลกๆ เลยพากกันหา ดำน้ำลงไปบ้างก็ไม่เจอ เลยบอกแม่ค้าบนแพว่าเพื่อนผมจมน้ำ แม่ค้าเลยเรียกทั้งการ์ดและนักดำน้ำมาช่วยกันดำน้ำหา ใช้เวลาเกือบ 30 นาที หาไม่เจอ
และพี่คนหนึ่งข้างๆซุ้มแพเลยบอกว่าให้จุดธูปและโยนเหรียญลงไปในน้ำ พวกผมก็ทำตาม และไม่น่าเชื่อ ! พวกนักดำน้ำและการ์ดพากกันหาศพเจอแล้ว วินาทีนั้นคือผมทำไรไม่ถูกเลย ดีใจที่เจอศพเพื่อน และเสียใจมากที่เพื่อนจากไป ทีนี้ครับ ทั้งตำรวจ พยาบาล หมอ กู้ภัย แม่ค้าพ่อค้า นักท่องเที่ยวเต็มเลย แล้วทีนี้กู้ภัยก็เอาศพเพื่อนไปโรงพยาบาลเพื่อช่วยชีวิต ผมขี่รถมอไซค์ตามกู้ภัยไป พอถึงโรงพยาบาลหมอและพยาบาลต่างพากกันช่วยชีวิต ประมาณ 20 นาทีกว่า แล้วพอผมทนไม่ไหวบุกฝ่าดงผู้คนเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ผมถามหมอว่าเพื่อนผมๆ หมอบอก ให้เตรียมกลับบ้านไปรอทำพิธีทางศาสนาเลย ผมนี่ทรุดอยู่ตรงนั้นเลยเป็นลมเลยครับ เขาเลยเอาผมออกมา ผมเลยบอกเพื่อนๆว่า แบ็คเสียแล้ว ทุกคนนี่ไม่เป็นอันจะอยู่เลยครับ แล้วพอพ่อของแบ็คมารับศพที่โรงพยาบาล พวกผมนี่กราบขอโทษเลยที่ช่วยไว้ไม่ทัน น้ำตาทุกคนตอนนั้นนี่ไหลพราก
--------------------------------------------------------------------
-ฝากถึงทุกคนที่เล่นน้ำด้วยน่ะครับ ไม่ควรจะประมาทน่ะครับ ควรจะใส่เสื้อชูชีพกันด้วย
การจากไปครั้งนี้จะไม่มีวันกลับมาอีก ขอให้นายไปสบายน่ะ นายจะอยู่ในความทรงจำของเพื่อนๆเสมอ
R.I.P. แบ็ค ปฏิภาณ พลซา