อยากให้เข้ามาอ่าน ความรักกับความลังเลใจ

สวัสดีค้ะ.. เราคบกับแฟนคนนึงชื่อ ก้อง(นามสมมติ) ก้องเนี่ยรุ่นเดียวกับเราเราคบกันมาได้ 5 ปีแล้ว เราเป็นคนที่ไม่ได้สวยแต่เรายิ้มง่าย หัวเราะเก่งมากก้องเลยบอกว่าชอบเราตรงนี้แหละ เราคบกับก้องโดยที่ไม่ได้มีความลังเลใจอะไรทางบ้านเราโอเคทางบ้านก้องก็โอเคที่เราคบกัน แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า เรานั้นปัจจุบันเรียนอยู่มหาลัย ส่วนก้องลาออกจากรรตั้งแต่ม.6(เราเรียนม.ปลายมาด้วยกัน)ที่ลาออกเพราะความจำเป็นช่วงนั้นบ้านของก้องไม่มีเงินพอให้ก้องเรียนต่อ แต่เราก็โอเคไม่เป็นไรก้องไปหางานทำก็ได้..แต่สุดท้ายก้องก้ทำงานแค่ปีเดียวเพราะทีทำงานเรามีปัญหากัน..หลังจากนั้นก้องก็ใช้ชีวิตที่ไม่ได้ทำงานส่วนเราเรียน (ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันน้ะค้ะ)
   จนกระทั่งวันนึง..
ความรักของเราได้มาถึงจุดที่มีคำถามมากมายในหัวเราคือ เราจะคบกับก้องต่อทั้งๆที่ก้องไม่ทำงานก้องจะดูแลเราได้ตลอดรอดฝั่งจริงๆหรอ..? แต่อีกใจเราไม่กล้าที่จะเลิกได้เพราะตลอดเวลา5ปีมาก้องรักเราที่เราเป็นเราก้องไม่เคยบอกเลิกก้องง้อเราแม้เราทำอะไรผิด
แต่..บางทีเราคิดว่าความรักมันไม่ใช่แค่การที่เรารักโดยที่อีกฝ่ายไม่มีหลักมั่นคง เราคิดตั้งใจว่าอยากให้ก้องเป็นเจ้าบ่าวของเราน้ะเพราะเราเคยเจ็บกับแฟนเก่ามามากมากจนไม่กล้าคิดจะเลิกกลัวการเริ่มใหม่ ครอบครัวเราไม่ได้รวยพอมีพอกินเขาเลยอยากให้เรามีคนที่ดูแลเราได้นอกจากครอบครัวคือแฟนเรา เราโกหกที่บ้านเราบ่อยมากว่า ตอนนี้ก้องทำงาน แต่เปล่าเลยที่เราโกหกเพราะเราไม่อยากให้เขาคิดไม่ดีว่าทำไมก้องไม่หางานทำ เราควรอยู่แบบนี้หรือเราควรที่จะถอยห่างดีกลัวว่าการเริ่มต้นใหม่มันจะน่ากลัว