เริ่มเรื่องเลยคือเราเคยมีแฟนคนนึงชื่อ เอ เอเนี่ยจะเป็นคนที่มีฐานะดีมาก ทางบ้านจะชอบเอมากเพราะเอทำให้เราอยู่แบบสบายๆ ไปบ้านเอทีไรก็จะมีคนขับรถมาส่งที่บ้านเราตลอด ไปไหนก็ได้ไปโดยแบบไม่ลังเล เพราะเอจะออกเงินทุกอย่างให้เราหมด อยากได้ไรคือได้เลย ทุ่มให้เราสุดตัว พร้อมทั้งชอบซื้อของให้คนในครอบครัวเราเช่นปีใหม่ก็ซื้อเช้าแบรนด์ให้อย่างดี เจออาหารการกินก็ซื้อมาฝากบ้านเราทุกคืนเวลามาส่งเราที่บ้าน แต่ข้อเสียคือ เราอยู่ด้วยมีแต่เรื่องทะเลาะ ไม่ค่อยรักกันมากเท่าไหร่ แต่คือรักในฐานะที่คนคบกัน ไม่ได้เจอกันก็ไม่คิดถึงอะไรนะ อาจเป็นเพราะว่าเขาเคยทำให้เราเสียใจด้วยมั้ง แต่คือหลังจากนั้นเราก็ให้โอกาสเขาแก้ตัวปกติ แต่ก็ไม่ได้ดีขึ้นรักในฐานะคบกัน งี่เง่าเรื่องไร้สาระมาก เป็นคนโมโหร้ายซึ่งเราไม่ชอบเวลาทะเลาะอะไรกันแล้วผู้ใหญ่รับรู้ เพราะมันเรื่องเล็กๆน้อยๆมาก แต่เลิกกันเพราะว่าเอไปแอบคุยกับคนอื่น แอบคุยมาเดือน2เดือน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราไม่รู้เลย เพราะเราไว้ใจไม่เช็คไม่ดูอะไร จนคุยกันเกินเลยที่รู้เพราะว่ามีคนมาบอกเราตอนแรกก็ไม่เชื่อแต่ไปๆมาๆของทุกอย่างที่เราเคยไปซื้อกับเอ แต่เอเอาไปให้คนนั้น ซึ่งมันตรงทุกอย่างจนเอยอมรับ เอก็เลิกกันเราไปแล้วไปคบกัน แต่เราก็ยังคุยกับเอตลอดเวลา ไม่ได้อยากกลับไปคบอีกแล้วรู้สึกว่าไม่ได้รักแล้วแต่แค่สบายเท่านั้นเวลามีเอ
กับอีกคนชื่อบีซึ่งเราเจอหลังจากที่เลิกกับเอไป บีเนี่ยเข้ามาจีบเราก่อนขอไลน์เราแล้วคุยกันมาเรื่อยๆจนรู้สึกว่าบีนิสัยดี ดูโตดูมีความคิดไม่งี่เง่าเป็นคนตรงๆคิดอะไรก็บอก แรกๆเราคุยโดยที่ไม่คิดอะไรด้วยแต่หลังๆบีดีมากดีที่นิสัยดีที่การวางตัว พอคุยกันมาเรื่อยๆเราเลยได้เจอกันได้มีโอกาสรู้จักตัวตนเขามากขึ้นยิ่งรู้สึกดี วันนึงเราได้นัดเจอกับบีเรายอมไปเจอเพราะว่าเพื่อนเรามีบ้านอยู่แถวนั้น เราตั้งใจจะไปหาเพื่อนเราอยู่แล้ว (ลืมบอกว่าเราเจอบีในที่เที่ยวตอนไปหาเพื่อนแล้วไปเจอบีที่ร้านแถวนั้น) วันนั้นเรากินหนักมากเพราะเพิ่งเลิกกับเอใหม่ๆแต่ไม่ได้อ้วกหรือเมาอะไรมากนะ พอดึกหน่อยบีชวนเรานอนที่ห้องโดยมีเพื่อนบีอีก3-4คนนอนด้วย คือก็ไม่ได้อะไรกัน บีก็ไม่ได้ทำอะไรเรา เรารู้สึกว่าบีดีเนอะ ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะทำไรบ้าง (ตื่นเช้ามาไม่เจอใครเจอแต่บีอยู่ในห้องกับเรา2คน) เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ เจอกันเรื่อยๆ ไม่เจอแล้วคิดถึงมาก ไม่ใช่เพราะหลงนะ แต่รู้สึกว่าบีดีจริงๆเวลาไปกินข้าวกันไม่ได้เป็นไรกันแต่บีก็จะออกให้บางครั้ง แต่ไม่เหมือนเอนะที่ออกให้ตลอด คือเราไม่มีปัญหาเรื่องเงินอยู่แล้วแต่เราแค่ชอบการวางตัวของบี อยู่กันแล้วมีความสุขมาก อยากเจอบ่อยๆ
อยากคุยโทรศัพท์อยู่ตลอดเวลาทุกครั้งที่เราว่าง อยากได้ยินเสียง คือตอนนี้ชีวิตเราโอเคกับบีมากๆ ต่างจากเอสิ้นเชิงเลย แต่ลีไม่ได้รวยแบบเอนะ แต่ก็มีฐานะพอมีพอกินไม่ขาดอะไร เรื่องเงินเราไม่ซีเรียดอะไรอยู่แล้ว
แต่เราอยากถามเพื่อนๆว่าจะเลือกใครดี ญาติเราชอบเอมากพูดถึงตลอดถามถึงตลอดทั้งๆที่รู้ว่าเลิกกันไปแล้ว
แล้วเราจะทำยังไงดี เรายังไม่กล้าเปิดตัวบีกับครอบครัว แล้วเราควรเลือกใครดี
ระหว่างคนที่มีให้เราได้ทุกอย่าง กับคนที่อยู่ด้วยแล้วมีความสุข
กับอีกคนชื่อบีซึ่งเราเจอหลังจากที่เลิกกับเอไป บีเนี่ยเข้ามาจีบเราก่อนขอไลน์เราแล้วคุยกันมาเรื่อยๆจนรู้สึกว่าบีนิสัยดี ดูโตดูมีความคิดไม่งี่เง่าเป็นคนตรงๆคิดอะไรก็บอก แรกๆเราคุยโดยที่ไม่คิดอะไรด้วยแต่หลังๆบีดีมากดีที่นิสัยดีที่การวางตัว พอคุยกันมาเรื่อยๆเราเลยได้เจอกันได้มีโอกาสรู้จักตัวตนเขามากขึ้นยิ่งรู้สึกดี วันนึงเราได้นัดเจอกับบีเรายอมไปเจอเพราะว่าเพื่อนเรามีบ้านอยู่แถวนั้น เราตั้งใจจะไปหาเพื่อนเราอยู่แล้ว (ลืมบอกว่าเราเจอบีในที่เที่ยวตอนไปหาเพื่อนแล้วไปเจอบีที่ร้านแถวนั้น) วันนั้นเรากินหนักมากเพราะเพิ่งเลิกกับเอใหม่ๆแต่ไม่ได้อ้วกหรือเมาอะไรมากนะ พอดึกหน่อยบีชวนเรานอนที่ห้องโดยมีเพื่อนบีอีก3-4คนนอนด้วย คือก็ไม่ได้อะไรกัน บีก็ไม่ได้ทำอะไรเรา เรารู้สึกว่าบีดีเนอะ ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะทำไรบ้าง (ตื่นเช้ามาไม่เจอใครเจอแต่บีอยู่ในห้องกับเรา2คน) เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ เจอกันเรื่อยๆ ไม่เจอแล้วคิดถึงมาก ไม่ใช่เพราะหลงนะ แต่รู้สึกว่าบีดีจริงๆเวลาไปกินข้าวกันไม่ได้เป็นไรกันแต่บีก็จะออกให้บางครั้ง แต่ไม่เหมือนเอนะที่ออกให้ตลอด คือเราไม่มีปัญหาเรื่องเงินอยู่แล้วแต่เราแค่ชอบการวางตัวของบี อยู่กันแล้วมีความสุขมาก อยากเจอบ่อยๆ
อยากคุยโทรศัพท์อยู่ตลอดเวลาทุกครั้งที่เราว่าง อยากได้ยินเสียง คือตอนนี้ชีวิตเราโอเคกับบีมากๆ ต่างจากเอสิ้นเชิงเลย แต่ลีไม่ได้รวยแบบเอนะ แต่ก็มีฐานะพอมีพอกินไม่ขาดอะไร เรื่องเงินเราไม่ซีเรียดอะไรอยู่แล้ว
แต่เราอยากถามเพื่อนๆว่าจะเลือกใครดี ญาติเราชอบเอมากพูดถึงตลอดถามถึงตลอดทั้งๆที่รู้ว่าเลิกกันไปแล้ว
แล้วเราจะทำยังไงดี เรายังไม่กล้าเปิดตัวบีกับครอบครัว แล้วเราควรเลือกใครดี