หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
* * * * * ห ล่ น * * * * *
กระทู้สนทนา
แต่งกลอน
บทกวี
cr. google
รักหลอน หนองกลัด อึดอัดปวด
แสนร้าวรวดอ่วมน้ำตารินรดไหล
ยามแรกเย้าพะเน้าพะนออ้อล้อใจ
ชังสะบัดตัดเยื่อใยไร้วาจา
ดอกไม้ราโรยพื้นฝนครืนซ้ำ
รอยเหยียบย่ำยามระกำช้ำไรค่า
ไม่อาจฝืนสะอื้นยืนขืนชะตา
ร่วงหล่นมาราวอำลาล้าอาลัย
ได้แรงบันดาลใจจากกระทู้ข้างๆ เห็นเค้าเศร้าเลยติดมา ขอเนียนตามมาหน่อยนะคะ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
ผู้นำแห่ง พุทธ !!!!!!!
โอ้เด็กเด็ก เดียงสา ใครพาจ้าว ทำกับราว หนามรั้ว พัวมาป้อง ยามทำชั่ว คะนอง มิเหลียวแล ใยใจคน มืดมน ยากหยั่งถึง มิคำนึง หัวอก ผู้สูญเสีย ช่างโหดร้าย กระทำ ไร้ปราณ
สมาชิกหมายเลข 3476674
***วสันต์คล้ายใกล้ลาแล้ว***
วสันต์คล้ายกลายเคลื่อนจวนเลื่อนลับ เหมันต์วนสลับกลับหวั่นไหว คนขี้หนาวร้าวรวดแสนปวดใจ จะหาใครร่วมหมอนนอนร่วมเตียง ติดป้ายแขวนข้างรั้วคงชัวร์กว่า หรือประกาศค้นหา
สุนันท์ยา
...ขาดคนห่วงใย...
มองดาวเคลื่อนเกลื่อนฟ้าเวหาหาวระยิบแสงแววาวสกาวใสคนร้าวรวดปวดร่างอ้างว้างใจนอนระทมห่มไห้อยู่ในเรือนขาดคนหวงห่วงหาน่าอนาถใจแทบขาดบางคราวใครเล่าเหมือนนอนร้องไห้เห
สุนันท์ยา
เพียงคราเดียว
เพียงพบนาง กลางมรรคา พนาโพ้นไฟรักโชน โชติช่วง ห้วงใจฉันราตรีกลาย พรายพร่าง ดั่งกลางวันปลิดความฝัน ขื่นร้าย กลับกลายดี"เพียงยลนาง ย่างเยื้อง ชำเลืองเหลียวซี
เฒ่ายาจก
.. วิงวอน ..
เหนื่อยหนอท้อหัวใจ ทำไฉนจึงเข้มแข็ง อ่อนแอแม้เรี่ยวแรง อยากกล้าแกร่งและทระนง เจ็บปวดรวดร้าวนัก กับความรักร้ายพิษสง ซื่อสัตย์ยึดมั่นคง กลับต้องหลงทางเดียวดาย เสี
โค อัสดง
ช่วยแต่งเพลงหน่อยครับปรับแก้ยังไงดี
บนกวีขึ้นก่อนครับ ความเจ็บปวดรวดร้าวเหลือขนา. ผู้นำมาพามาไซร่ให้ปวดใจ เหตุฉไหนจึงจากพรากไร้เยื่อใย เพราะอันใดเหตุฉไหนเป็นอย่างนี้ เหตุอันใดใครเล่าจะเข้าใจ เหมือ
สมาชิกหมายเลข 5800503
เงานางฟ้า Fairy of the dark บทที่ 3
ความรัก..อาจสร้างโลกงดงามให้ใครหลายคน ขณะเดียวกัน..ก็พร่าผลาญจิตใจให้มอดไหม้ไม่เหลือชิ้นดี รักเอย..สัมผัสเจ้านั้นเป็นเช่นไร จะหวานซึ้งตราตรึงหัวใจ..หรือขมเฝื่อน
มาโซคิส
O แววในดวงตา .. O
O ดูเลือดฝาดปาดแต้ม .. ทั้งแก้มหน้า เหมือนรอให้สายตาลองฝ่า .. หัก ดูเถิด .. แววตาพร้อมละม่อมพักตร์ เหมือนล้อมกักให้ละห้อย .. แต่คอยรอ O ปั่นป่วนด้วยลมตื่น .. โล
สดายุ...
...จึงป่นแดนมนุษย์แผ้ว…ถากไว้บวงสรวง...
ศิขรินเสียดเมฆ-ฟ้า…โอบพลัน มะมา อากาศเจียดแบ่งปัน…เพื่อนข้า ดาวเดือนแจ่มข้ามมัน…สองฝั่ง สูรย์ส่องยังผืนหล้า...เท่าชั้นเทียมเห็น สืบพงศ์เป็นว่านเหย้า..เถาเครือ เ
ดุหยง
เงานางฟ้า Fairy of the dark บทที่ 5
ความรัก..อาจสร้างโลกงดงามให้ใครหลายคน ขณะเดียวกัน..ก็พร่าผลาญจิตใจให้มอดไหม้ไม่เหลือชิ้นดี รักเอย..สัมผัสเจ้านั้นเป็นเช่นไร จะหวานซึ้งตราตรึงหัวใจ..หรือขมเฝื่อน
มาโซคิส
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บทกวี
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
* * * * * ห ล่ น * * * * *
cr. google
รักหลอน หนองกลัด อึดอัดปวด
แสนร้าวรวดอ่วมน้ำตารินรดไหล
ยามแรกเย้าพะเน้าพะนออ้อล้อใจ
ชังสะบัดตัดเยื่อใยไร้วาจา
ดอกไม้ราโรยพื้นฝนครืนซ้ำ
รอยเหยียบย่ำยามระกำช้ำไรค่า
ไม่อาจฝืนสะอื้นยืนขืนชะตา
ร่วงหล่นมาราวอำลาล้าอาลัย
ได้แรงบันดาลใจจากกระทู้ข้างๆ เห็นเค้าเศร้าเลยติดมา ขอเนียนตามมาหน่อยนะคะ