เคยคิดมั๊ย ว่าตัวเราเอง ไม่ควรมีแฟน แต่ก็อยากมี แต่ก็กลัว

สวัสดีครับ ทุกคนที่เข้ามาอ่านกระทู้นี้ ณ ปัจจุบันในสังคม รอบ ๆ ตัว ไม่ว่าแม่ หรือ ญาติสนิท เพื่อนข้างบ้าน เค้ามักจะถามว่า มีแฟนหรือยัง เอ่อลืมบอก จขกท.อายุ 19 ย่าง 20 นะครับ ถามว่าอยู่คนเดียวเหงามั้ย เหงาดิ โหยย แต่เราก็พอมีเพื่อน ๆ ในโลก Internet ที่พอคลายความเหงาได้บ้าง

  เจ้าของกระทู้ เป็นคนกลัวความรักครับ กลัวมีแฟนแล้ว จะดูแลเขาไม่ดี ไม่รู้ว่าควรเทคแคร์ยังไง ดูแลเอาใจใส่ยังไง อีกอย่าง เป็นคนที่ไม่ค่อย อยากไปรับไปส่งใคร เป็นคนอินดี้ อยากทำอะไรทำเลย อะไรที่มีความสุขจะทำก่อน ใช้ความรู้สึกทำไปก่อนแล้วมาใช้สมองคิดทีหลัง เป็นคนไร่าเริง สนุกสนาน แต่ก็มีมุมเงียบเหมือนกัน

ผมถูก พ่อแม่เลี้ยงมาแบบ กลัวการทำผิดพลาดครับ ตอนเด็ก ๆ เวลาทำอะไรผิดพลาด หรือ โกหก พ่อผม ตี เตะ รุนแรงมาก แม่เข้ามาห้ามแม่ก็โดนเตะไปด้วย ตอนเด็ก ๆ มันทำให้ผมรู้สึก หวั่นกลัว ไม่มั่นใจในตนเอง รวมถึงปัจจุบัน ผมกลัว การมีแฟน ไปด้วย กลัวจะพาเขามาลำบาก คิดเยอะมากครับ คนที่เข้ามาอยากคุย ก็มี แต่เรากลับปิดประตู ไม่เปิดรับใครเข้ามาในชีวิต รวมถึงไลฟ์สไตล์ การใช้ชีวิตของผมที่ไม่ค่อยเหมือนชาวบ้าน  ช่วยตอบทีนะครับ มีวิธีทะลายกำแพง ความกลัวของตัวเองยังไง แล้วดูแลใครสักคนมันยากมั้ยครับ