แห้ว แบบว่าไม่รู้จะทำยังไง 2

    ที่จริงก็ไม่อยากให้มันมีภาค 2 ต่อหรอกครับ   เพราะเรื่องที่จะเขียนมันมาจากชีวิต จขกท เลย  เอาเป็นว่าแห้วเมื่อไหร่ก็มาเขียนทีครับ        เริ่มเลยละกัน  ประสบการณ์การแห้วครั้งนี้  ถือว่าได้เข้าใจคำว่ารักจากครั้งแรกมากครับ   ผู้หญิงที่ จขกท คุยด้วยอันที่จริงเขาเป็นเพื่อนกับสาวในกระทู้แรกครับ   ที่แรกเราก็ไม่ได้คิดจริงจังกับน้องเขาแต่พอเราได้รุ้จักกัน  พูดคุยกัน  เป็นเวลาช่วงหนึ่งครับ    มันก็ไม่แปลกครับที่เราจะรู้สึกดีกะน้องเขา  มนุษย์อย่างเราๆก็มีหัวจิตหัวใจนะถ้ามีใครสักคนมาคุยด้วย  มาแชร์เรื่องราวต่างๆในชีวิตประจำวันให้อีกฝ่ายรับรู้จขกท  ก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกเหล่านั้นคืออะไร  ใช่ความรักหรือเปล่าแต่รู้ว่าทุกครั้งที่ได้คุยกัน  มันมีความสุขมากๆเลย        จนกระทั่ง  จขกท  ก้าวข้าวความรู้สึกแบบพี่น้องไป   อะไรๆๆที่ดีของเรามันก็เปลี่ยนไปหมดเลยครับ   ถ้าจะให้เดาคงเป็น จขกท เนี่ยแหละที่ไปรุกน้องเขามากไปจนน้องเขากลัว  และเริ่มหาข้ออ้างต่างๆมาเพื่อตีตัวออกจากเรา   ในตอนนั้น จขกท  ไม่รุ้เลยว่าเหตุผลที่น้องเขาเปลี่ยนไปคืออะไร   แต่พอสักพักน้องเขาก็บอกว่ามีคนคุยใหม่แล้วแต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่แท้จริงครับ   พึงจะรู้เหตุผลจริงๆๆก็คือ น้องเขากลัวเราจะไปคุกคามเขาอ่ะครับ  พอดีหน้าตา จขกท  มันก็ให้ด้วยอ่ะครับ  ผิดตั้งแต่เกิดเลยกรูแต่พอรู้สาเหตุจริงๆๆเรากลับทำอะไรไม่ได้อีกเลย   น้องเขาไม่ได้คุยกะเรามาพักใหญ่แล้วทั้งบล็อคเฟส  บล็อคไลน์   แต่เราทำงานที่เดียวกันนะ   แต่เราก็ไม่ค่อยกล้าเดินไปหาน้องเขากลัวคนอื่นจะเอาไปพูดเสียๆๆหายๆๆ   เราแคร์ความรู้สึกน้องเขามาก  แต่ไม่เคยรู้ว่าน้องเขาเคยได้รับรู้บ้างไหม   จนกระทั่งมันเกิดเรื่องที่เราส่งข้อความไปข่มขู่เขาทางอีเมลล์ครับ   จนฝ่ายบุคคลเรียกเข้าพบ   แล้วได้พูดคุยกันแบบลับๆๆไม่กี่คนแต่ข้อความที่ส่งผมไม่ได้เจตนาข่มขู่  จะทำร้ายน้องเขานะ    ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนที่พิมส่งไม่รู้เอาอะไรคิด   แต่ผมก็ได้อธิบายให้น้องเขาฟังนะ   แต่ไม่รู้น้องเขาเข้าใจผมหรือเปล่า  เฮ้อคนไม่ใช่เนี่ยทำอะไรก็ผิดจริงๆๆ          จนตอนนี้ผมกะน้องเขาก็ไม่ได้เจอกันเลย   อยากให้น้องเขาเข้าใจผมบ้างแต่ก็คงยาก  ผมทำกะน้องเขาไว้เยอะ  จนน้องเขาคงไม่อภัยให้ผมแล้วแต่ยังไงผมก็ยังจะทำดีต่อน้องเขาต่อ   จะมีใครเห็นไม่เห็นก็ช่าง   อะไรที่เราทำแล้วมีความสุขไม่เดือดร้อนน้องเขาเราก็จะทำ          ตอนนี้บอกเลยว่าปิดประตูหัวใจไปอย่างเป็นทางการแล้วเพราะยิ่งเราจะตื้อต่อก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นมาแล้ว   ขอแค่อย่าให้มันต้องเลวร้ายไปมากกว่านี้เลย   ไม่คิดเลยว่าคนๆเดียวจะทำให้เรามีอารมณ์ต่างๆๆทั้งดีทั้งร้ายได้เลย  เราจะจดจำประสบการณ์ครั้งนี้ไว้เป็นบทเรียนเลย   ต้องขอบคุณน้องเขาที่ทำให้เราเข้าใกล้คำว่า "รัก"มากที่สุดเท่าที่เคยเจอมา   ขอขอบคุณน้องสาวมากครับถึงตอนจบจะไม่ได้คำว่า"รัก"ก็เถอะ   กท28

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่