ทุกๆเช้าเราจะได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก ดังไปเรื่อยๆจนเราต้องเลื่อนแล้วนอนต่อ
เราทำแบบนี้ทุกเช้า และ วันทั้งวันหมดไปกับการเรียน โรงเรียนคือสถานที่ที่ความทุกข์ไม่ค่อยแสดงตัว โดยเฉพาะเวลาที่อยู่กับเพื่อน เราคุยกัน เล่นกัน แกล้งกัน เม้าท์กัน ทักทายน้องหมาทุกตัวในโรงเรียนด้วยกัน
มันคือความสุขที่ยาวนานที่สุด เพราะ 1 วัน
มี 24 ชม.
- นอน 10ชม.
- อยู่ร.ร. 10 ชม.
ส่วนอีก 4 ชม.คือเวลาของความทุกข์ ความเครียด แต่มีการทำชม.ให้น้อยลงคือพูดคุยกับคนในครอบครัว
แม้จะทะเลาะกันบ้างแต่จริงๆแล้วทุกคนต่างรู้ว่าเรายังมีกัน
ช่วงเวลาเหล่านี้ เวลาที่ไม่ใครคนนั้น ไม่มีคนที่เรารักแล้ว แต่เราลืมไปหรือเปล่าว่าจริงๆแล้ว
ความสุขที่แท้จริงของเราไม่ได้ต้องการใครคนนั้นเสมอไป
ความสุขของเราคือมีเพื่อนดีๆมีครอบครัวที่น่ารัก
แต่สำหรับใครบางคนคนๆนั้นอาจเป็นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิต
แต่เปล่าเลยคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราคือ
#ตัวเราเอง ได้อยู่คนเดียวก็มีข้อดีนะ จะได้กบมาคิดทบทวนอะไรบางอย่างแม้จะยังทำใจไม่ได้
ลืมใครคนนั้นไม่ลงแต่จะมีสักวันที่เราหันมาหัวเราะกับตัวเองว่า "เราแคร์คนที่ทำร้ายเราขนาดนี้ได้ยังไง"
เราลืมไปหรือเปล่าว่า "ความสุขที่แท้จริง" ของเราคืออะไร ... **ย้ำตัวเอง**
เราทำแบบนี้ทุกเช้า และ วันทั้งวันหมดไปกับการเรียน โรงเรียนคือสถานที่ที่ความทุกข์ไม่ค่อยแสดงตัว โดยเฉพาะเวลาที่อยู่กับเพื่อน เราคุยกัน เล่นกัน แกล้งกัน เม้าท์กัน ทักทายน้องหมาทุกตัวในโรงเรียนด้วยกัน
มันคือความสุขที่ยาวนานที่สุด เพราะ 1 วัน
มี 24 ชม.
- นอน 10ชม.
- อยู่ร.ร. 10 ชม.
ส่วนอีก 4 ชม.คือเวลาของความทุกข์ ความเครียด แต่มีการทำชม.ให้น้อยลงคือพูดคุยกับคนในครอบครัว
แม้จะทะเลาะกันบ้างแต่จริงๆแล้วทุกคนต่างรู้ว่าเรายังมีกัน
ช่วงเวลาเหล่านี้ เวลาที่ไม่ใครคนนั้น ไม่มีคนที่เรารักแล้ว แต่เราลืมไปหรือเปล่าว่าจริงๆแล้ว
ความสุขที่แท้จริงของเราไม่ได้ต้องการใครคนนั้นเสมอไป
ความสุขของเราคือมีเพื่อนดีๆมีครอบครัวที่น่ารัก
แต่สำหรับใครบางคนคนๆนั้นอาจเป็นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิต
แต่เปล่าเลยคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราคือ
#ตัวเราเอง ได้อยู่คนเดียวก็มีข้อดีนะ จะได้กบมาคิดทบทวนอะไรบางอย่างแม้จะยังทำใจไม่ได้
ลืมใครคนนั้นไม่ลงแต่จะมีสักวันที่เราหันมาหัวเราะกับตัวเองว่า "เราแคร์คนที่ทำร้ายเราขนาดนี้ได้ยังไง"