เป็นสมาชิกพันทิปมาสักระยะแล้วค่ะ แต่ไม่เคยเขียนกระทู้เลย
มาวันนี้มีความรู้สึกต่างๆนาๆมากมาย อยากระบายความรู้สึกในใจเของตัวเอง
ผ่านเป็นตัวอักษรมาเก็บไว้เป็นความทรงจำค่ะ
เป็นกระทู้แรกที่เขียนนะคะ มีอะไรผิดพลาดหรือแท๊กผิดก็ขออภัยด้วยนะคะ
เมื่อเธอเจ็บ ฉันเจ็บยิ่งกว่า...
จากหลายวันที่ผ่านมา ฉันเห็นเธอโพสอะไรเศร้าๆ
และก็ได้ลองถามเธอกลับไปว่าเป็นอะไร
และคำตอบได้มาคือ เธอเลิกกับแฟน
หลังจากที่ได้เห็นข้อความนี้ ความรู้สึกฉันตอนนั้น
มันรู้สึกใจหาย อย่างบอกไม่ถูก ไม่เคยคิดว่าเค้าจะเลิกกัน
แอบดีใจมั้ย ลึกๆอาจจะรู้สึก แต่รู้สึกเสียใจและสงสารเธอมากกว่า
ตอนนี้ลืมความรู้สึกอย่างอื่นไปหมด มีแต่ความรู้สึกเห็นใจ
และอยากให้เธอกลับมาเข้มแข็งเหมือนเดิม
ยิ่งได้ฟังเธอเล่าว่าเธอร้องไห้มาจนไม่เหลือน้ำตาที่จะร้อง
เธอต้องลางานทั้งอาทิตย์ เธอต้องหาที่อยู่ใหม่
ทันทีที่ได้ยินเธอพูดแบบนั้น ฉันแทบที่จะวิ่งไปยืนอยู่ตรงนั้น
อยู่ข้างๆเธอ คอยช่วยซับน้ำตาและคอยอยู่เคียงข้างในยามที่เธอไม่มีใคร
แต่ฉันก็ไม่สามารถทำได้ ทำได้เพียงแต่ส่งกำลังใจจากตรงนี้
ค่อยปลอบประโลม คอยพูดคุยเป็นเพื่อนเธอ
ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอยังทำใจไม่ได้ ฉันรู้ว่าเธอยังแคร์เค้ามากอยู่
และเธอยังรักเค้ามากเช่นกัน เธอยังสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้าย
เธอยังพกของที่เป็นตัวแทนของเค้า
ฉันรู้ว่าระยะเวลา 6 ปีที่เธอคบกัน มันนานเกินกว่าที่เธอจะทำใจ
และ 6 ปีนี้ ก็เป็นระยะเวลาเดียวกัน
ที่ฉันเริ่มคุยกับเธอ และเริ่มรู้สึกดีกับเธอมากขึ้นๆ
แต่วันนี้ฉันกับเธอต่างกัน ต่างกันตรงที่เธอเสียใจเจียนตายจากเค้า
แต่ฉันเจ็บเจียนตายเมื่อเค้าทำเธอเสียใจ
มาถึงตอนนี้ ที่ฉันคุยกับเธอวันนี้ ฉันไม่ได้หวังอะไรจากเธอเลย
ไม่ได้หวังให้เธอมารักหรือให้เธอสนใจ
แต่ที่ฉันหวังคือ หวังอยากให้เธอคนเดิมกลับมาเร็วๆ
แม้เธอจะกลับมาพร้อมเค้าหรือใครคนใหม่ก็ตาม
ฉันจะไม่เสียใจเลย ขอแค่เห็นเธอมีความสุขก็พอ
ไม่อยากเห็นเธอเศร้าเหมือนเช่นวันนี้
เพราะเธอยิ่งเจ็บยิ่งเศร้ามากเท่าไร คนที่เจ็บที่เศร้ายิ่งกว่านั่นก็คือฉัน
กลับมาเถอะนะคนดี กลับมาเป็นเพื่อนคนเดิมของฉัน
วันนี้ฉันอาจไม่สามารถเข้าไปพูดคุยให้กำลังใจกับเธอได้มากนัก
เพราะฉันกลัวเธอจะคิด คิดว่าฉันฉวยโอกาสเข้ามาทำดีตอนที่เธอเสียใจ
เปล่าเลย ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้นเลย
ฉันทำไปทุกอย่างด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ
แม้ว่าฉันอยากเข้าไปใกล้เธอกว่านี้ อยากเข้าไปพูดคุยปลอบประโลมเธอ
อยากเข้าไปยืนข้างๆในยามที่เธอไม่มีใครแบบนี้แต่ฉันก็ไม่กล้า
ได้แต่เพียงยืนอยู่ห่างๆ คอยมองเธอและให้กำลังใจเธอ จากตรงนี้ที่เดิม และจะไม่ไปไหน
คอยดูจนกว่า...เธอจะยืนได้ด้วยตัวเองอีกครั้ง
ในวันที่เธอเข้มแข็งพอ วันนั้นฉันจะค่อยเดินไปจากเธอ
ออกไปอยู่ในมุมที่เธอไม่เห็นฉัน แต่ถ้าวันใดเธอเหนื่อยล้า
แค่ถ้าเธอใช้หัวใจมองเธอก็จะเห็นฉัน เธอก็จะรู้ว่าฉันยังอยู่ และไม่เคยจากเธอไปไหนไกล
จะคอยมองเธอจากมุมใกล้ๆมุมหนึ่ง
เพราะเมื่อไรเธอล้มลงอีกครั้งเมื่อนั้นฉันก็พร้อมจะวิ่งไปรับเธอได้ทันเสมอ
มาถึงตอนนี้เหตุการณ์นี้ ที่เกิดขึ้นกับเธอมันทำให้ฉันเข้าใจ
ความหมายของคำว่ารักอย่างแท้จริง
ฉันเพิ่งรู้ว่ารักโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน มันมีอยู่จริงบนโลกใบนี้
และตอนนี้คนนั้น....ก็คือฉันคนนี้
... แค่ขอพื้นที่เล็กๆ ไว้ระบายความรู้สึกที่มีตอนนี้ ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ...
ในวันที่คนที่เราแอบรักเลิกกับแฟน
มาวันนี้มีความรู้สึกต่างๆนาๆมากมาย อยากระบายความรู้สึกในใจเของตัวเอง
ผ่านเป็นตัวอักษรมาเก็บไว้เป็นความทรงจำค่ะ
เป็นกระทู้แรกที่เขียนนะคะ มีอะไรผิดพลาดหรือแท๊กผิดก็ขออภัยด้วยนะคะ
เมื่อเธอเจ็บ ฉันเจ็บยิ่งกว่า...
จากหลายวันที่ผ่านมา ฉันเห็นเธอโพสอะไรเศร้าๆ
และก็ได้ลองถามเธอกลับไปว่าเป็นอะไร
และคำตอบได้มาคือ เธอเลิกกับแฟน
หลังจากที่ได้เห็นข้อความนี้ ความรู้สึกฉันตอนนั้น
มันรู้สึกใจหาย อย่างบอกไม่ถูก ไม่เคยคิดว่าเค้าจะเลิกกัน
แอบดีใจมั้ย ลึกๆอาจจะรู้สึก แต่รู้สึกเสียใจและสงสารเธอมากกว่า
ตอนนี้ลืมความรู้สึกอย่างอื่นไปหมด มีแต่ความรู้สึกเห็นใจ
และอยากให้เธอกลับมาเข้มแข็งเหมือนเดิม
ยิ่งได้ฟังเธอเล่าว่าเธอร้องไห้มาจนไม่เหลือน้ำตาที่จะร้อง
เธอต้องลางานทั้งอาทิตย์ เธอต้องหาที่อยู่ใหม่
ทันทีที่ได้ยินเธอพูดแบบนั้น ฉันแทบที่จะวิ่งไปยืนอยู่ตรงนั้น
อยู่ข้างๆเธอ คอยช่วยซับน้ำตาและคอยอยู่เคียงข้างในยามที่เธอไม่มีใคร
แต่ฉันก็ไม่สามารถทำได้ ทำได้เพียงแต่ส่งกำลังใจจากตรงนี้
ค่อยปลอบประโลม คอยพูดคุยเป็นเพื่อนเธอ
ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอยังทำใจไม่ได้ ฉันรู้ว่าเธอยังแคร์เค้ามากอยู่
และเธอยังรักเค้ามากเช่นกัน เธอยังสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้าย
เธอยังพกของที่เป็นตัวแทนของเค้า
ฉันรู้ว่าระยะเวลา 6 ปีที่เธอคบกัน มันนานเกินกว่าที่เธอจะทำใจ
และ 6 ปีนี้ ก็เป็นระยะเวลาเดียวกัน
ที่ฉันเริ่มคุยกับเธอ และเริ่มรู้สึกดีกับเธอมากขึ้นๆ
แต่วันนี้ฉันกับเธอต่างกัน ต่างกันตรงที่เธอเสียใจเจียนตายจากเค้า
แต่ฉันเจ็บเจียนตายเมื่อเค้าทำเธอเสียใจ
มาถึงตอนนี้ ที่ฉันคุยกับเธอวันนี้ ฉันไม่ได้หวังอะไรจากเธอเลย
ไม่ได้หวังให้เธอมารักหรือให้เธอสนใจ
แต่ที่ฉันหวังคือ หวังอยากให้เธอคนเดิมกลับมาเร็วๆ
แม้เธอจะกลับมาพร้อมเค้าหรือใครคนใหม่ก็ตาม
ฉันจะไม่เสียใจเลย ขอแค่เห็นเธอมีความสุขก็พอ
ไม่อยากเห็นเธอเศร้าเหมือนเช่นวันนี้
เพราะเธอยิ่งเจ็บยิ่งเศร้ามากเท่าไร คนที่เจ็บที่เศร้ายิ่งกว่านั่นก็คือฉัน
กลับมาเถอะนะคนดี กลับมาเป็นเพื่อนคนเดิมของฉัน
วันนี้ฉันอาจไม่สามารถเข้าไปพูดคุยให้กำลังใจกับเธอได้มากนัก
เพราะฉันกลัวเธอจะคิด คิดว่าฉันฉวยโอกาสเข้ามาทำดีตอนที่เธอเสียใจ
เปล่าเลย ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้นเลย
ฉันทำไปทุกอย่างด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ
แม้ว่าฉันอยากเข้าไปใกล้เธอกว่านี้ อยากเข้าไปพูดคุยปลอบประโลมเธอ
อยากเข้าไปยืนข้างๆในยามที่เธอไม่มีใครแบบนี้แต่ฉันก็ไม่กล้า
ได้แต่เพียงยืนอยู่ห่างๆ คอยมองเธอและให้กำลังใจเธอ จากตรงนี้ที่เดิม และจะไม่ไปไหน
คอยดูจนกว่า...เธอจะยืนได้ด้วยตัวเองอีกครั้ง
ในวันที่เธอเข้มแข็งพอ วันนั้นฉันจะค่อยเดินไปจากเธอ
ออกไปอยู่ในมุมที่เธอไม่เห็นฉัน แต่ถ้าวันใดเธอเหนื่อยล้า
แค่ถ้าเธอใช้หัวใจมองเธอก็จะเห็นฉัน เธอก็จะรู้ว่าฉันยังอยู่ และไม่เคยจากเธอไปไหนไกล
จะคอยมองเธอจากมุมใกล้ๆมุมหนึ่ง
เพราะเมื่อไรเธอล้มลงอีกครั้งเมื่อนั้นฉันก็พร้อมจะวิ่งไปรับเธอได้ทันเสมอ
มาถึงตอนนี้เหตุการณ์นี้ ที่เกิดขึ้นกับเธอมันทำให้ฉันเข้าใจ
ความหมายของคำว่ารักอย่างแท้จริง
ฉันเพิ่งรู้ว่ารักโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน มันมีอยู่จริงบนโลกใบนี้
และตอนนี้คนนั้น....ก็คือฉันคนนี้
... แค่ขอพื้นที่เล็กๆ ไว้ระบายความรู้สึกที่มีตอนนี้ ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ...