สวัสดี เราชื่อนุ่น (นามสมมติ) นะ เราอายุ 13 ปี เรียนอยู่ โรงเรียนแห่งหนึ่ง แถวดินแดง เป็นนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 2 คือเรามีเรื่องจะมาระบาย
คือเราอ่ะย้ายมาจาก โรงเรียนแห่งหนึ่ง พอเราย้ายมาได้แค่ 2 วัน ก็เกิดเรื่อง คือทะเลาะกับรุ่นพี่แต่อยู่ห้องเดียวกัน สายชั้นเดียวกัน คือเรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 เราได้เข้าเรียนวิชาขนมอบ เข้าไปในห้องได้ 4-5 นาที เก้าอี้โต๊ะเรามันไม่พอ เราก็เลยจะไปเอาเก้าอี้โต๊ะข้างๆ แต่เพื่อนมันไม่ยอมให้ แล้วพี่คนนั้นเค้าก็ตะโกนขึ้นมาว่า “เห้ยยย เบาๆ ดิ “ แล้วก้พูดต่อมาว่า “เก้าอี้ตัวอื่นไม่มีไง” ไอ้เราก็ตกใจแล้วก็พูดอะไรไปโดยไม่ตั้งใจแต่เราก็ขอโทษพี่เค้าแล้ว แต่พี่เค้าบอกว่า “จะตบกะกูมั้ยล่ะ จะได้จบ” แล้วในกรณีนี้ เราเป็นคนไม่สู้คนอ่ะ เราก้เลยบอกว่า “ไม่อ่ะ หนูเป็นคนไม่สู้คน” เราก็บอกไปตามตรงนั่นแหละ ว่าเราเป็นคนไม่สู้คน ถัดมาวันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 เราก็ได้หยุดไปเพราะไม่มีคนปลุก (ไม่ต้องแปลกใจหรอก คือเราเป็นคนอย่างนี้ แล้วเราก้มานั่งคิดว่า “ถ้าเราบอกพ่อไปว่า (อ่อ เราลืมบอกเราย้าย โรงเรียนมาเพราะว่า เรามาอยู่กะพ่อ) เราจะเรียนต่อ กศน ได้ไหม เราก็มานั่งคิดว่า เราเคยสัญญากับพ่อไว้ว่า เราจะจบให้ได้ แต่ถ้าเราไม่จบพ่อก็ต้องเสียใจ ผิดหวังในตัวลูกสาวคนนี้ แต่ถ้าเราเก็บเรื่องไว้คนเดียวเราก็ไม่โอเค (อ่อ เราลืมบอกไปว่า เราทะเลาะกับพ่อ ในวันเดียวกะที่ทะเลาะกะรุ่นพี่ที่ โรงเรียนอ่ะแหละ ใครจะเข้าใจความรู้ลึกเราบ้าง) นึกถึงถึงทุกอย่างที่พ่อบอกไว้ว่าอยากให้เราเรียนสูงๆ จบสูงกว่าที่พ่อเรียน (อ่อ พ่อเราจบ ปวส) เรารักพ่อมาก แต่พ่อไม่เคยรู้เลยว่าเราเก็บอะไรกับตัวเองไว้บ้าง ครอบครัวไม่เคยรู้เลยสักนิด เราป่วยเป็นไร ไม่เคยบอกพ่อเลย กลัวพ่อไม่สบาย แต่…พ่อก็ทิ้งเราไว้คนเดียวให้อยู่กะหมา กินไรก็กินกันอยู่สามคน คือน้อง พ่อ และเมียใหม่พ่อ โดยที่ทิ้งเราไว้คนเดียว ให้เราเป็นหมาเฝ้าบ้าน เค้าจะรู้มั้ยว่า สิ่งแวดล้อมที่โรงเรียนกำลังจะทำให้คนๆนึง ท้อแท้ แต่คนนั้นๆนั้น ไม่เคยคิดที่จะท้อแท้เพื่อเค้าเลย เพื่อที่จะทำให้พ่อภูมิใจ ตั้งใจเรียน หมั่นหาแต่ความรู้ เพื่อให้ตัวเองดี เด็กโรงเรียนนี้ก็ไม่ได้ดี แต่เราก็เลือกที่จะเป็นเด็กที่ดีเพื่อ”พ่อ”ตั้งใจให้พ่อได้ภูมิใจ แต่….เค้าดันทิ้งเราให้อยู่กับหมา ใช่สิ เรามันหมาหัวเน่าสินะ เลยอยู่กับหมา #บางที่หนูก็อยากให้พ่อมารับฟังหนูบ้าง มาเข้าใจหนูบ้า
ทำไงต่อดีค่ะ ???
คือเราอ่ะย้ายมาจาก โรงเรียนแห่งหนึ่ง พอเราย้ายมาได้แค่ 2 วัน ก็เกิดเรื่อง คือทะเลาะกับรุ่นพี่แต่อยู่ห้องเดียวกัน สายชั้นเดียวกัน คือเรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 เราได้เข้าเรียนวิชาขนมอบ เข้าไปในห้องได้ 4-5 นาที เก้าอี้โต๊ะเรามันไม่พอ เราก็เลยจะไปเอาเก้าอี้โต๊ะข้างๆ แต่เพื่อนมันไม่ยอมให้ แล้วพี่คนนั้นเค้าก็ตะโกนขึ้นมาว่า “เห้ยยย เบาๆ ดิ “ แล้วก้พูดต่อมาว่า “เก้าอี้ตัวอื่นไม่มีไง” ไอ้เราก็ตกใจแล้วก็พูดอะไรไปโดยไม่ตั้งใจแต่เราก็ขอโทษพี่เค้าแล้ว แต่พี่เค้าบอกว่า “จะตบกะกูมั้ยล่ะ จะได้จบ” แล้วในกรณีนี้ เราเป็นคนไม่สู้คนอ่ะ เราก้เลยบอกว่า “ไม่อ่ะ หนูเป็นคนไม่สู้คน” เราก็บอกไปตามตรงนั่นแหละ ว่าเราเป็นคนไม่สู้คน ถัดมาวันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 เราก็ได้หยุดไปเพราะไม่มีคนปลุก (ไม่ต้องแปลกใจหรอก คือเราเป็นคนอย่างนี้ แล้วเราก้มานั่งคิดว่า “ถ้าเราบอกพ่อไปว่า (อ่อ เราลืมบอกเราย้าย โรงเรียนมาเพราะว่า เรามาอยู่กะพ่อ) เราจะเรียนต่อ กศน ได้ไหม เราก็มานั่งคิดว่า เราเคยสัญญากับพ่อไว้ว่า เราจะจบให้ได้ แต่ถ้าเราไม่จบพ่อก็ต้องเสียใจ ผิดหวังในตัวลูกสาวคนนี้ แต่ถ้าเราเก็บเรื่องไว้คนเดียวเราก็ไม่โอเค (อ่อ เราลืมบอกไปว่า เราทะเลาะกับพ่อ ในวันเดียวกะที่ทะเลาะกะรุ่นพี่ที่ โรงเรียนอ่ะแหละ ใครจะเข้าใจความรู้ลึกเราบ้าง) นึกถึงถึงทุกอย่างที่พ่อบอกไว้ว่าอยากให้เราเรียนสูงๆ จบสูงกว่าที่พ่อเรียน (อ่อ พ่อเราจบ ปวส) เรารักพ่อมาก แต่พ่อไม่เคยรู้เลยว่าเราเก็บอะไรกับตัวเองไว้บ้าง ครอบครัวไม่เคยรู้เลยสักนิด เราป่วยเป็นไร ไม่เคยบอกพ่อเลย กลัวพ่อไม่สบาย แต่…พ่อก็ทิ้งเราไว้คนเดียวให้อยู่กะหมา กินไรก็กินกันอยู่สามคน คือน้อง พ่อ และเมียใหม่พ่อ โดยที่ทิ้งเราไว้คนเดียว ให้เราเป็นหมาเฝ้าบ้าน เค้าจะรู้มั้ยว่า สิ่งแวดล้อมที่โรงเรียนกำลังจะทำให้คนๆนึง ท้อแท้ แต่คนนั้นๆนั้น ไม่เคยคิดที่จะท้อแท้เพื่อเค้าเลย เพื่อที่จะทำให้พ่อภูมิใจ ตั้งใจเรียน หมั่นหาแต่ความรู้ เพื่อให้ตัวเองดี เด็กโรงเรียนนี้ก็ไม่ได้ดี แต่เราก็เลือกที่จะเป็นเด็กที่ดีเพื่อ”พ่อ”ตั้งใจให้พ่อได้ภูมิใจ แต่….เค้าดันทิ้งเราให้อยู่กับหมา ใช่สิ เรามันหมาหัวเน่าสินะ เลยอยู่กับหมา #บางที่หนูก็อยากให้พ่อมารับฟังหนูบ้าง มาเข้าใจหนูบ้า