จริงๆครอบครัวของเราเป็นครอบครัวที่อบอุ่น พ่อเป็นคนตลก เเต่บ้างานนิดๆเเต่เเกไม่เคยบ่น เเม่ทำงานทั้งวันกลับมาตอนเย็นเเล้วต้องมาทำกับข้าว เราก็ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ พ่อกับเเม่ชอบทะเลาะกันบ่อย เนื่องจากเเม่เป็นคนหงุดง่ายเเล้วชอบบ่นทุกวันว่าเหนื่อย อยากตาย ตายๆไปซะก็ดีเเม่ชอบพูดอะไรเเบบนี้ เหมือนไม่มีความสุข ทั้งๆที่เราเเละน้องก็เป็นเด็กดีไม่มีปัญหาอะไร เเม่ชอบว่าพ่อสบายไม่ต้องมาทำอะไรเหมือนเเม่ ซึ่งพ่อทำงานเยอะพอสมควร ไหนจะงานอาสา เเต่ถ้าเราไม่เห็นด้วยเเม่ก็จะบอกว่าเราเข้าข้างพ่อ ไม่ต้องมาอยู่กับกูหรอก ไปอยู่กับพ่อไป ซึ่งเเกบ่นอยู่คนเดียว เป็นประจำค่ะ
เคยบอกเราว่าที่ได้มาเเต่งงานกันเป็นเวรกรรม เเล้ววันนี้คล้ายๆพ่อทำอะไรไม่ถูกใจ บอกให้ทำก็ผลัดวันประกันพรุ่ง มีปากเสียงประมาณว่าไม่อยากอยู่หรอก มีตังค์ก็จะหนีออกไป เเต่อยู่เพราะลูก เเล้วบอกให้หนูรีบเรียนจบซื้ิอบ้านไหม่ให้เเม่เเม่ไม่อยากอยู่นี้ เเม่ไม่สนใจพ่อเลยค่ะ ข้าวก็ไม่ซื้อให้พ่อ เวลาเราถามหาพ่อก็ชอบหงุดหงิด ปิดประตูทำอะไรใส่เสียงดัง เเล้วไม่คุยกันเลย ก็เป็นอาทิตย์เเล้ว เราเป็นลูกเราเครียด เวลากินข้าวเรียกพ่อพ่อก็ไม่มาเหมือนจะเลี่ยง เราก็สงสารพ่อ เหมือนไม่รักกันเเล้วทำไมไม่คิดบ้างว่าเราจะรุ้สึกไง ถ้าเป็นเเบบนี่หย่าหรือเเยกกันก็ได้ ถ้าไม่รักกันเเล้วทำเลยอย่ามาทำอะไรเด็กๆให้เห็น! นี่เป็นประจำตั้งเเต่เราโตมา มันฝังในใจต่อหน้าบอกครอบครัวอบอุ่น นี่หรอ ยอตัวเองเข้าไป จริงๆเรามีปม ตื่นมาได้ยินเเต่เสียงเถียงกัน ไม่ก็เเม่บ่น เราสงสารพ่อเเม่จึงต้องเป็นเด็กเเบบนี้เเกอยากให้ตั้งใจเรียนช่วยทำงานเราก็ทำ สงสารน้องด้วย เราไม่รู้จะทำไง เหมือนว่าพ่อไม่ได้ดั่งใจเเม่ เเต่พ่อเป็นพ่อที่ติดบ้านไม่ดื่มเหล้าไม่มีกิ๊ก เเม่ขี้หงุดหงิดเเล้วมองโลกในเเง่ร้าย ถ้าไม่รักกันทำไมมีเราออกมา เอาเราออกมาเเล้วทะเลาะกัน เรากลายเป็นคนไม่คุยกับใครไปเลยตอนนี้ ไม่กินข้าว เครียด ไม่อยากกลับบ้าน ไม่รุ้เหตุผลอะไรที่ทะเลาะกันเเต่ควรจะคุยกันไม่ใช่หนีปัญหา ว่าแต่คนอื่นว่าครอบครัวเขาทะเลาะกันเลิกกันเด็กมีปัญหา ให้เราดูไว้ว่าเราโชคดี นี้หรอ! ไม่ใช่เราไม่รักเเต่เราทนดูพ่อเเม่เป็นเเบบนี้ไม่ได้ ไม่มีลูกคนไหนชอบ อย่าคิดว่าตัวเองอยู่กันเเค่สองยังมีลูกที่อยูาด้วยเเล้วเฝ้าดูสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ค่ะ เราเสียใจเมื่อไหร่จะมีความสุขสักที😢😢
พ่อเเม่ทะเลาะกัน ไม่คุยกัน อยู่ด้วยกันมีเเต่เรื่อง ไม่รักกันเเต่จะมีเราออกมาทำไม
เคยบอกเราว่าที่ได้มาเเต่งงานกันเป็นเวรกรรม เเล้ววันนี้คล้ายๆพ่อทำอะไรไม่ถูกใจ บอกให้ทำก็ผลัดวันประกันพรุ่ง มีปากเสียงประมาณว่าไม่อยากอยู่หรอก มีตังค์ก็จะหนีออกไป เเต่อยู่เพราะลูก เเล้วบอกให้หนูรีบเรียนจบซื้ิอบ้านไหม่ให้เเม่เเม่ไม่อยากอยู่นี้ เเม่ไม่สนใจพ่อเลยค่ะ ข้าวก็ไม่ซื้อให้พ่อ เวลาเราถามหาพ่อก็ชอบหงุดหงิด ปิดประตูทำอะไรใส่เสียงดัง เเล้วไม่คุยกันเลย ก็เป็นอาทิตย์เเล้ว เราเป็นลูกเราเครียด เวลากินข้าวเรียกพ่อพ่อก็ไม่มาเหมือนจะเลี่ยง เราก็สงสารพ่อ เหมือนไม่รักกันเเล้วทำไมไม่คิดบ้างว่าเราจะรุ้สึกไง ถ้าเป็นเเบบนี่หย่าหรือเเยกกันก็ได้ ถ้าไม่รักกันเเล้วทำเลยอย่ามาทำอะไรเด็กๆให้เห็น! นี่เป็นประจำตั้งเเต่เราโตมา มันฝังในใจต่อหน้าบอกครอบครัวอบอุ่น นี่หรอ ยอตัวเองเข้าไป จริงๆเรามีปม ตื่นมาได้ยินเเต่เสียงเถียงกัน ไม่ก็เเม่บ่น เราสงสารพ่อเเม่จึงต้องเป็นเด็กเเบบนี้เเกอยากให้ตั้งใจเรียนช่วยทำงานเราก็ทำ สงสารน้องด้วย เราไม่รู้จะทำไง เหมือนว่าพ่อไม่ได้ดั่งใจเเม่ เเต่พ่อเป็นพ่อที่ติดบ้านไม่ดื่มเหล้าไม่มีกิ๊ก เเม่ขี้หงุดหงิดเเล้วมองโลกในเเง่ร้าย ถ้าไม่รักกันทำไมมีเราออกมา เอาเราออกมาเเล้วทะเลาะกัน เรากลายเป็นคนไม่คุยกับใครไปเลยตอนนี้ ไม่กินข้าว เครียด ไม่อยากกลับบ้าน ไม่รุ้เหตุผลอะไรที่ทะเลาะกันเเต่ควรจะคุยกันไม่ใช่หนีปัญหา ว่าแต่คนอื่นว่าครอบครัวเขาทะเลาะกันเลิกกันเด็กมีปัญหา ให้เราดูไว้ว่าเราโชคดี นี้หรอ! ไม่ใช่เราไม่รักเเต่เราทนดูพ่อเเม่เป็นเเบบนี้ไม่ได้ ไม่มีลูกคนไหนชอบ อย่าคิดว่าตัวเองอยู่กันเเค่สองยังมีลูกที่อยูาด้วยเเล้วเฝ้าดูสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ค่ะ เราเสียใจเมื่อไหร่จะมีความสุขสักที😢😢