ขออนุญาติถอด LOGINมาเพราะเข้าใจว่าน้องก็เล่น pantipด้วย กลัวน้องจะมาเกรียนกับ userหลัก
ผมมีเรื่องอยากรบกวนขอความเห็นจากพี่ ๆ น้า ๆ ผู้ใหญ่หน่อยครับว่าผมควรทำอย่างไร
เรื่องมันเป็นงี้คัรบ ลูกของน้องแม่ผม พ่อแม่เสียชีวิตเพราะรถคว่ำ แต่ก็ไม่ได้เสียชีวิตทันที ตัวแม่เองเสียชีวิตหลังจากเข้าโรงบาลได้3วันแต่ก็พอพูดได้ได้ฝากลูกเค้าให้ไว้กับผม เพราะเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ยายตา/แม่ผม ก็ไปกันหมดแล้ว พูดง่าย ๆ คือไม่มีใคร
ผมอายุ 27ปีเปิดร้านอาหารของตัวเอง รายได้ต่อเดือนไม่มากนักประมาณ 7-8หมื่นบาท แต่รับผิดชอบมหาศาล คือหัวหลักของบ้านเลยหละครับ ทำทุกอย่างตั้งแต่อาบน้ำหมายันทำภาษี หรือคิดการตลาด สู้คู่แข่งเหนื่อยมาก
น้องคนนี้อายุ 23ปี เป็นผู้หญิงครับ เรียนจบมาเมื่อปีที่แล้วรับปริญญาไปหมาด ๆ ตอนพ่อแม่เค้าเสียเรียนอยู่ปี4เทอม1ม.เอกชน ซึ่งแน่นอนครับ ค่าเทอมเทอมละ4หมื่นผมก็ต้องเป็นคนออกให้ เพราะเห็นว่าปีสุดท้ายแล้ว รวมหมดไปประมาณ1แสน น้องสัญญาว่าจบมาน้องจะทำงานแล้วทยอยใช้คืนให้เดือนละ5000
แต่พอจบออกมาน้องทำงานOFFICEได้2เดือน เงินได้ 17000 บาทก็ลาออก บอกทำไม่ไหว ผมก็พอเข้าใจและเป็นคนใจดีก็เลยให้ออกมา
หลังจากนั้นก็ทำ OFFICEใกล้บ้านได้ไม่ถึงเดือนก็ไปทะเลาะกับเค้า คือประมาณว่าน้องโดนแขวะว่าจบม.ดังทำไมทำงานสู้ ราชภัฏ ไม่ได้อะไรก็ว่าไป
ตอนนั้นผมก็จับเข่าคุยเลยครับ โดยสรุปแล้วน้องมันทำอะรไม่เป็นจริง ๆ ตามที่เค้าด่านั้นแหละ คือไม่สัง่ก็ไม่ทำ ทำตามสั่ง อะไรเกินเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่ทำ
สุดท้ายแล้วก็ออกมาอยู่กับผมเป็นเด็กเสริฟที่ร้าน ผมก็บอกน้องว่าผมให้น้องได้เท่ากับพนักงานนึงน่ะ รายได้พี่เดือนนึง 3แสนหักทุกอย่างแล้วเหลือกำไรไม่ถึงแสน ยังไม่รวมพี่ต้องจ่ายบ้านจ่ายรถ และส่งน้องแท้ ๆ เรียน น่ะ พี่ให้น้องได้ 9000 ทำงาน25วัน
น้องมันทำได้เดือนเดียวก็เริ่มงองแง วัน ๆ เอาแต่นั่งเล่นมือถือ ไม่สนใจลูกค้า มาสายบ้าง ออกไปธุระบ่อย หนีเที่ยวบ้าง จนสุดท้ายผมไม่ให้ทำ
มันก็มาบ้านผมทุกวันมาขอข้าวที่บ้านกิน เพราะที่บ้านน้องอยู่คนเดียวทำกับข้าวกินเองไม่เป็น ขอnetที่บ้านผมเล่น เคยไปบ้านน้องไม่เคยถูไม่เคยกวาด ปล่อยไว้เช่นนั้นตั้งแต่พ่อแม่ไป จะมีก็แค่โซฟาที่น้องเอาไว้นอนที่สะอาด นอกนัน้ไม่เก็บ
จนต้นเดือนที่แล้วขับรถไปชน ลืมบอกน้องมีรถอยู่คันนึงเป็นรถที่พ่อแม่เอาไปคว่ำมานั้นแหละครับ ประกันซ่อมให้เสร็จ ยังวิ่งได้ สรุป รถไม่มีประกัน - - คู่กรณีเรียกค่าเสียหาย สรุปเป็นเงินกว่า203,000 บาท ชนอะไรไม่ชนไปชน Eclass ต่อด้วย กระบะ3คัน
ณ จุดนี้ผมหมดความอดทนแล้วครับ พ่อแม่น้องได้ให้เงินกับผมมา 250,000 บาทไว้เลี้ยงน้อง ทุกวันนี้มันเกินงบไปแล้ว
ผมกลับมาจับเข่าคุยอีกครั้ง น้องบอกพี่ก็หนูไม่ชอบทำงานOFFICE หนูไม่อยากเป็นลูกจ้างพี่ หนูอยากทำของตัวเอง หนูอยากเปิดร้านกาแฟ
ผมก็บอกว่า ก็โชคชะตาเราเป็นแบบนี้ ทำไมอยากทำไม่คิดตั้งแต่เรียนหละ เราก็ต้องสู้ป่าว ร้านกาแฟพี่ก็เคยเปิดแล้ว เจ๊งครับ แถวนี้ไมมีใครกิน
จนสุดท้าย บอกจะขายของผ่านnet /เครื่องสำอางค์ เสื้อผ้า จะไปเรียนร้องเพลง จะไปประกวด อ้อนวอนผมเป็นครั้งสุดท้าย บอกถ้าหนูมีเงินก้อนน่ะพี่ ยังไงหนูก็สำเร็จ ขอ50,000น่ะ พ่อแม่หนูให้พี่ไว้ไม่ใช่เหรอ (จริง ๆ มันเกินและอีหนู)
ผมใจกะว่าถ้าไม่ได้ ก็จบกัน ผมตัดใจให้ไป 20,000 บาท เห็นขยันไปหาของหาเสื้อผ้ามา กองนึง ถ่ายรูป ๆ ขายไม่ออก แล้วก็เริ่มอ้างว่าพี่หนูอยากได้ DSLR โชคดีที่ผมมีแบบFULL SET เลย ผมก็ให้ยืม เชื่อไหม ถ่ายยังout focusเลย แล้วก็เริ่มอ้างว่าไม่มีlocation สุดท้ายเลิก....ไม่ถึงอาทิตย์ บอกขายไม่ได้พี่ หลังจากนั้นไปเรียนร้องเพลงอีก 8000 ยอมรับว่าน้องเสียงดีอยู่แล้ว เรียนไปได้2อาทิตย์ .... ครูที่สอนก็ให้ไปร้องพาร์ทไทม์ ที่ร้านอาหารแห่งนึงแนว pop jazz ได้ 800 งานจิ๊บ ๆ ร้องเสร็จรับตัง กลับบ้านมา พี่หนูไม่อยากร้องแล้ว ไม่สนุกเลย ร้องที3ชั่วโมง เหนื่อย - - ได้ 800เลยน่ะน้องเอ้ย no name
อาจจะยาวหน่อยน่ะครับ แต่อยากให้เห็นภาพ ผมควรทำไงครับ ควรปล่อยไปไหมคือไม่อยากยุ่งอีกแล้ว แต่พ่อแม่เค้าก็ฝากไว้ คือทำอะไรก็ไม่สำเร็จเจออะไรหน่อยก็ท้อ ตอนก่อนเรียนม.เอกชนนี่คือพ่อแม่พยายามหาเงินให้เรียน่ะครับ เพราะเข้ามหาลัยไม่ได้ พ่อต้องขับรถไปส่งทุกวัน โหนรถเมล์ไปเองไม่เป็น คือบ้านน้องเค้าก็ไม่ได้รวยน่ะ แต่เหมือนพ่อแม่รักน้องมาก สบายสุด ๆ
ผมเสียเงินส่วนตัวไปได้ประมาณแสนกว่าบาทแล้วครับรู้สึกเสียดายมาก ๆเลย ทำยังไงกับเด็กแบบนี้ดีครับ
เด็กไม่เอาถ่าน เด็กดื้อ เด็กขี้เกียจ ควรปล่อยหรือควรยื้อ .....ทำอย่างไรดี
ผมมีเรื่องอยากรบกวนขอความเห็นจากพี่ ๆ น้า ๆ ผู้ใหญ่หน่อยครับว่าผมควรทำอย่างไร
เรื่องมันเป็นงี้คัรบ ลูกของน้องแม่ผม พ่อแม่เสียชีวิตเพราะรถคว่ำ แต่ก็ไม่ได้เสียชีวิตทันที ตัวแม่เองเสียชีวิตหลังจากเข้าโรงบาลได้3วันแต่ก็พอพูดได้ได้ฝากลูกเค้าให้ไว้กับผม เพราะเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ยายตา/แม่ผม ก็ไปกันหมดแล้ว พูดง่าย ๆ คือไม่มีใคร
ผมอายุ 27ปีเปิดร้านอาหารของตัวเอง รายได้ต่อเดือนไม่มากนักประมาณ 7-8หมื่นบาท แต่รับผิดชอบมหาศาล คือหัวหลักของบ้านเลยหละครับ ทำทุกอย่างตั้งแต่อาบน้ำหมายันทำภาษี หรือคิดการตลาด สู้คู่แข่งเหนื่อยมาก
น้องคนนี้อายุ 23ปี เป็นผู้หญิงครับ เรียนจบมาเมื่อปีที่แล้วรับปริญญาไปหมาด ๆ ตอนพ่อแม่เค้าเสียเรียนอยู่ปี4เทอม1ม.เอกชน ซึ่งแน่นอนครับ ค่าเทอมเทอมละ4หมื่นผมก็ต้องเป็นคนออกให้ เพราะเห็นว่าปีสุดท้ายแล้ว รวมหมดไปประมาณ1แสน น้องสัญญาว่าจบมาน้องจะทำงานแล้วทยอยใช้คืนให้เดือนละ5000
แต่พอจบออกมาน้องทำงานOFFICEได้2เดือน เงินได้ 17000 บาทก็ลาออก บอกทำไม่ไหว ผมก็พอเข้าใจและเป็นคนใจดีก็เลยให้ออกมา
หลังจากนั้นก็ทำ OFFICEใกล้บ้านได้ไม่ถึงเดือนก็ไปทะเลาะกับเค้า คือประมาณว่าน้องโดนแขวะว่าจบม.ดังทำไมทำงานสู้ ราชภัฏ ไม่ได้อะไรก็ว่าไป
ตอนนั้นผมก็จับเข่าคุยเลยครับ โดยสรุปแล้วน้องมันทำอะรไม่เป็นจริง ๆ ตามที่เค้าด่านั้นแหละ คือไม่สัง่ก็ไม่ทำ ทำตามสั่ง อะไรเกินเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่ทำ
สุดท้ายแล้วก็ออกมาอยู่กับผมเป็นเด็กเสริฟที่ร้าน ผมก็บอกน้องว่าผมให้น้องได้เท่ากับพนักงานนึงน่ะ รายได้พี่เดือนนึง 3แสนหักทุกอย่างแล้วเหลือกำไรไม่ถึงแสน ยังไม่รวมพี่ต้องจ่ายบ้านจ่ายรถ และส่งน้องแท้ ๆ เรียน น่ะ พี่ให้น้องได้ 9000 ทำงาน25วัน
น้องมันทำได้เดือนเดียวก็เริ่มงองแง วัน ๆ เอาแต่นั่งเล่นมือถือ ไม่สนใจลูกค้า มาสายบ้าง ออกไปธุระบ่อย หนีเที่ยวบ้าง จนสุดท้ายผมไม่ให้ทำ
มันก็มาบ้านผมทุกวันมาขอข้าวที่บ้านกิน เพราะที่บ้านน้องอยู่คนเดียวทำกับข้าวกินเองไม่เป็น ขอnetที่บ้านผมเล่น เคยไปบ้านน้องไม่เคยถูไม่เคยกวาด ปล่อยไว้เช่นนั้นตั้งแต่พ่อแม่ไป จะมีก็แค่โซฟาที่น้องเอาไว้นอนที่สะอาด นอกนัน้ไม่เก็บ
จนต้นเดือนที่แล้วขับรถไปชน ลืมบอกน้องมีรถอยู่คันนึงเป็นรถที่พ่อแม่เอาไปคว่ำมานั้นแหละครับ ประกันซ่อมให้เสร็จ ยังวิ่งได้ สรุป รถไม่มีประกัน - - คู่กรณีเรียกค่าเสียหาย สรุปเป็นเงินกว่า203,000 บาท ชนอะไรไม่ชนไปชน Eclass ต่อด้วย กระบะ3คัน
ณ จุดนี้ผมหมดความอดทนแล้วครับ พ่อแม่น้องได้ให้เงินกับผมมา 250,000 บาทไว้เลี้ยงน้อง ทุกวันนี้มันเกินงบไปแล้ว
ผมกลับมาจับเข่าคุยอีกครั้ง น้องบอกพี่ก็หนูไม่ชอบทำงานOFFICE หนูไม่อยากเป็นลูกจ้างพี่ หนูอยากทำของตัวเอง หนูอยากเปิดร้านกาแฟ
ผมก็บอกว่า ก็โชคชะตาเราเป็นแบบนี้ ทำไมอยากทำไม่คิดตั้งแต่เรียนหละ เราก็ต้องสู้ป่าว ร้านกาแฟพี่ก็เคยเปิดแล้ว เจ๊งครับ แถวนี้ไมมีใครกิน
จนสุดท้าย บอกจะขายของผ่านnet /เครื่องสำอางค์ เสื้อผ้า จะไปเรียนร้องเพลง จะไปประกวด อ้อนวอนผมเป็นครั้งสุดท้าย บอกถ้าหนูมีเงินก้อนน่ะพี่ ยังไงหนูก็สำเร็จ ขอ50,000น่ะ พ่อแม่หนูให้พี่ไว้ไม่ใช่เหรอ (จริง ๆ มันเกินและอีหนู)
ผมใจกะว่าถ้าไม่ได้ ก็จบกัน ผมตัดใจให้ไป 20,000 บาท เห็นขยันไปหาของหาเสื้อผ้ามา กองนึง ถ่ายรูป ๆ ขายไม่ออก แล้วก็เริ่มอ้างว่าพี่หนูอยากได้ DSLR โชคดีที่ผมมีแบบFULL SET เลย ผมก็ให้ยืม เชื่อไหม ถ่ายยังout focusเลย แล้วก็เริ่มอ้างว่าไม่มีlocation สุดท้ายเลิก....ไม่ถึงอาทิตย์ บอกขายไม่ได้พี่ หลังจากนั้นไปเรียนร้องเพลงอีก 8000 ยอมรับว่าน้องเสียงดีอยู่แล้ว เรียนไปได้2อาทิตย์ .... ครูที่สอนก็ให้ไปร้องพาร์ทไทม์ ที่ร้านอาหารแห่งนึงแนว pop jazz ได้ 800 งานจิ๊บ ๆ ร้องเสร็จรับตัง กลับบ้านมา พี่หนูไม่อยากร้องแล้ว ไม่สนุกเลย ร้องที3ชั่วโมง เหนื่อย - - ได้ 800เลยน่ะน้องเอ้ย no name
อาจจะยาวหน่อยน่ะครับ แต่อยากให้เห็นภาพ ผมควรทำไงครับ ควรปล่อยไปไหมคือไม่อยากยุ่งอีกแล้ว แต่พ่อแม่เค้าก็ฝากไว้ คือทำอะไรก็ไม่สำเร็จเจออะไรหน่อยก็ท้อ ตอนก่อนเรียนม.เอกชนนี่คือพ่อแม่พยายามหาเงินให้เรียน่ะครับ เพราะเข้ามหาลัยไม่ได้ พ่อต้องขับรถไปส่งทุกวัน โหนรถเมล์ไปเองไม่เป็น คือบ้านน้องเค้าก็ไม่ได้รวยน่ะ แต่เหมือนพ่อแม่รักน้องมาก สบายสุด ๆ
ผมเสียเงินส่วนตัวไปได้ประมาณแสนกว่าบาทแล้วครับรู้สึกเสียดายมาก ๆเลย ทำยังไงกับเด็กแบบนี้ดีครับ