ค่ะ สวัสดีชาวพันทิปนะคะ
เราคบกันเพื่อนคนนึงมานานแล้ว แค่ช่วงนี้เราเพิ่งมาสนิทกันค่ะ แต่ก็ได้ไม่นาน
เมื่อก่อนสนิทกันมาก ตัวติดกันตลอด พอย้ายร.ร.ก็ แยกกันเรียน มีติดต่อกันบ้างห่างๆ เห็นเพื่อนตามเฟสบุ๊ค เห็นการเปลี่ยนแปลงไปต่างๆนานาๆของเพื่อน ก็มีเหลวแหลกบ้าง เกเรบ้าง จุดนั้นเราไม่สนใจค่ะเพราะห่างๆกัน จึงไม่รู้เนื้อแท้ว่า ก่อนนี้เพื่อนเปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน ที่เห็นจากภายนอก เพื่อนดูตลก เฟรนลี่ เฮฮา ทุกคนชอบใจ และดูไฮเอนด์มากค่ะ แบรนเนมหัวจรดเท้า
เรานี่บอกเลย คบเรา เราจนนะ ไม่แบรนนะ เราไปที่ไฮๆกะแกไม่ได้นะ เราว่าเราคงไปกะแกไม่ได้ตลอดนะ
เราพูดทุกอย่าง แม้กระทั่งเรากล้าพูดว่า อย่าแทงข้างหลังเรานะ เราว่า หลังเราไม่มีที่เหลือให้ใครมาแทงข้างหลัง หรือหักหลังเราอีก กล้าพูดแบบนี้ไปเลยวัดใจ แล้วเพื่อนก็ตอบรับแบบส่งๆ
หลายครั้งรู้สึกอึดอัดใจในการกระทำบางอย่างของเพื่อน เช่น เพื่อนไม่มีความเกรงใจคนอื่น ชอบบอกว่า ไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่เป็นไรหรอก ช่างมันเหอะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป อย่าคิดมาก เดี๋ยวรับผิดชอบเองแหละ เรื่องของชั้นน่า ช่างมันเหอะ
คำพูดเหล่านี้เพื่อนชอบพูดตลอดเวลา เราเตือนเพื่อนเรื่องการกระทำหลายๆอย่าง เราจะโดนตอกหน้าแบบนี้เสมอ
แล้วเพื่อนคนนี้มีแฟนใช่ไหมคะ เค้ารักกับแฟนมานานมาก แต่แฟนเค้าก็ยังไม่พร้อมแต่งนะ ตัวเพื่อนเราอยากแต่งจนตัวสั่น
แต่พอเพื่อนกับแฟนนานๆเจอกันที เราก็เจอกับเพื่อนบ่อยๆ เพื่อนก็มักจะแอ่บแว่บไปหาคนอื่น เพื่อนมีกิ๊กค่ะ
หลายครั้งที่เพื่อนเราทำตัวเสียมารยาทกับคนอื่น ไร้ความเกรงใจกับคนอื่น ทำตัวสบายๆตลอดกับคนอื่น แค่กับเรา เพื่อนจะทำเป็นเครียดตลอด
บางครั้งก็รู้สึกว่าเพื่อนคบเราเพื่อผลประโยชน์บางอย่าง แต่เมื่อเราไม่ทำประโยชน์ให้เค้า เราก็โดนถีบหัวส่ง โดนทิ้งโดนเมิน บางครั้ง เรากับเพื่อนหมางใจกัน เรายอมขอโทษก่อนนะ เพื่อนก็จะทำนอย ทำรำคาญตอนแรกละเงียบไป ละก็จะกลับมาทำตัวปกติ แล้วบอกเราว่า ไม่โกรธนะ ช่างมันเหอะ
บางครั้งเห็นเพื่อนแว่บหายไปในช่วงคุยฃานสำคัญ รู้เรื่องอีกทีเพื่อนอยู่กับกิ๊ก จะไม่มาคุยงานนะ กิ๊กสำคัญกว่าเพราะกิ๊กเค้าจะช่วยพาเค้าไปสู่อนาคตที่ดีเรื่องงาน และเรื่องคอนเนคชั่น หลายครั้งค่ะ
เพื่อนทำให้เรารู้สึกว่า เห่ย การกระทำแบบนี้มากไปนะ พอเหอะแก แล้วเพื่อนก็จะไม่ฟัง พอเกิดเรื่องแย่ๆกับเค้า เค้าก็จะทำเหมือนแบกโลกทั้งใบเอาไว้ จนเรารู้สึกสงสารค่ะ
แต่พอจะมีงานอะไรสำคัญๆซักอย่างขึ้นมา ตอนแรกๆเพื่อนก็จะเป็นตัวตั้งตัวตีค่ะ เพราะเค้ามาสายฮา
แต่เพราะเหตุการณ์ในอดีตที่เพื่อนเคยทำแล้วผลออกมาเฟล เพื่อนจะออกตัวว่า ไม่ทำแล้วนะ แต่สุดท้ายก็ปาดหน้าเค้กคนอื่นๆตลอดๆ ปากบอกว่า ไม่ทำแล้ว ไม่ยุ่งแล้ว แต่สุดท้ายเข้ามาเป็นชุบมือเปิบ เอาหน้าตลอด แต่บางครั้งโชคก็ไม่เค้าข้างเค้าตรงที่ว่า เวลาเค้าทำมันลงไปแล้วเนี่ย บางครั้งผลตอบรับมันออกมาไม่โอเค เราก็รู้สึกสงสารเพื่อนนะคะ ก็ได้แค่ปลอบใจค่ะ
หลายครั้งค่ะ เรามักถูกเพื่อนทิ้งหรือตัดโอกาสหลายอย่าง เพื่อนเราชอบแคร์คนอื่นที่มากกว่าเรา แบบ เราคงคิดว่าคนๆนั้นคงช่วยเพื่อนเราได้หลายอย่างสินะ
เรามักถูกหักหลังเสมอ เพื่อนชอบพูดอย่างกับเราและทำอีกอย่างลับหลังเราเสมอๆ
พอเราถาม เพื่อนก็จะตีแบ๊วว่า อ่าว ก็ไม่รู้นี่แก เออๆช่างมันเถอะ ประโยคพวกนี้ทำเราเจ็บจนแทบกระอักเลือดมาหลายครั้งเลยค่ะ
เพื่อนชอบเต็มที่ให้คนอื่น200% ให้เรา20% แต่มักจะบอกปัดกับเรา ประมานว่าเรารอได้ตลอด เหมือนเราเป็นของตาย แบบมีเราก็เสมอทุน ไม่มีเราก็ยังมีคนอื่นอีก ลงทุนกับคนอื่น เค้าอาจจะได้กำๆรมากกว่าเลยทิ้งเราไว้คนเดียวตลอด
เพื่อนมักบอกว่า ส่งเรา(ทางผ่านบ้านเพื่อน)ไม่ได้ แต่ส่งอีกคน ที่ไหลและอ้อมกว่า บางครั้งเพื่อนก็รับคนอื่นคนนั้นแทน แล้วทิ้งเราไว้คนเดียว เราเจอเหตุการณ์พวกนี้จนเหนื่อยเลยค่ะ แต่เราก็ทนๆต่อไปค่ะ
(ที่พูดถึงเรื่องรับ-ส่งเราที่บ้านเนี่ยเพราะเรากับเพื่อนตกลงกันว่า เราจะจ่ายที่จอดรถให้นะ6เดือน แต่เพื่อนควรจะมาส่งเรา เอาจริงๆก็ส่งเราแค่อาทิตย์ละครั้งสองครั้งเองค่ะ เพราะเพื่อนไม่ยอมให้ช่วยจ่ายค่าน้ำมัน ในตอนแรกค่ะ เราก็เลยมาๆ งั้นช่วยค่าจอดรถละกันเพราะบ้านเรามันทางเปลี่ยวค่ะ รถเมล์หมดเร็วและมีน้อยนานๆมาคันนึง เวลาคุยงานก็อาจจะกลับดึกเลยต้องขอแรงเพื่อนส่งบ้านค่ะ)
โอเคค่ะ ประเด็นมันอยู่ที่ว่า เรากับเพื่อนหมางใจกันมา2ครั้งค่ะ เรื่องงานค่ะ
เราไม่รู้เราผิดไหม แต่เพื่อนอาจจะไม่ชอบใจเวลาเราช่วยงานกลุ่มคนอื่น แต่ไม่ใช่ว่างานกรุ๊ปของเรายังไม่เสร็จนะคะ มันเกือบเสร็จค่ะ อยู่ในช่วงขั้นตอนการรอการประเมินผล รออนุมัติค่ะ ทำอะไรไม่ได้นอกจากการรอคอย เราเลยไปช่วยงานคนอื่นด้วย แล้วเพื่อนก็รู้ว่าเราไปหาคนอื่นๆเลยไม่พอใจคิดว่าเราไม่ใส่ใจกับโปรเจคที่ทำกับเพื่อนตอนนั้น เพื่อนโกรธค่ะ
แต่เราก็ยอมขอโทษก่อนนะ พอถามว่าแกไม่โอเคตรงไหนบอกกันตรงๆดิวะ เพื่อนก็จะ เออ ไม่มีไรๆ ช่างมันเหอะๆ (แต่เรารู้สึกได้ค่ะว่ามันมีอะไร มันไม่โอเคและมันทำท่าจะทิ้งเราค่ะ)
แล้วพอได้รับมอบหมายงานๆหนึ่ง ต้องทำเป็นกรุ๊ปค่ะ เราก็นึกว่า จะมีเราและเพื่อนอยู่ด้วยกันตามปกติ แต่ไม่มีเรานะคะ มีเพื่อนเรากับเพื่อนอีกคนที่เพื่อนกำลังใส่ใจเค้าเป็นพิเศษ จนเรารู้สึกว่า เออ เราคงไม่สำคัญแล้วดิ
ประเด็นคือ แต่ก่อน แกไปไหนเราไปด้วย มีชั้นก็มีแกดิ
แต่ตอนนี้เพื่อนเหมือนทิ้งเราไว้กลางทางจริงๆค่ะ เพื่อนแอบขอไปร่วมโปรเจคอื่นกับคนอื่นโดยที่ไม่มีเราเลย ลืมและทิ้งเราไปเลย ทั้งๆที่เรามาด้วยกันตั้งแต่ตอนแรก ณ ตอนประกาศชื่อผู้เข้าร่วมโปรเจคตอนนั้น ไม่มีชื่อเราร่วมกรุ๊ปกับเพื่อนเรา แล้วเราไม่มีใครเลย
มันเคว้งมากค่ะ แล้วมารู้ทีหลังว่าเพื่อนไม่บอกชื่อเราลงไปร่วมโปรเจคนี้ เหมือนเค้าลืมเราไปเลย เราเดาเอานะคะ เราว่า เค้าคิดจะเอาตัวรอดโดยไม่มีเราค่ะ อารมณ์ตอนนั้นเหมือนถูกตบหน้ากลางสี่แยกโดยเพื่อนตัวเองเลยค่ะ
อึ้งมาก มากจริงๆ แล้วหน้าเราแบบ หน้าชามาก ตอนนั้นก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันค่ะ ไม่คิดว่าเพื่อนจะทำกันได้ขนาดนี้
แล้วโปรเจคนี้มันค่อนข้างสำคัญกับชีวิตเราค่ะ ถ้าไม่ได้เข้าร่วมมีผลต่อการประเมินด้วยค่ะ จึงค่อนข้างซีเรียสมาก
วันนั้น เราจะหันไปถามเพื่อนว่าทำไมไม่บอกชื่อเรา เพื่อนหันหน้าหนี แล้วเดินผ่านไปเหมือนไม่เห็นเราอยู่ตรงนั้นเลยค่ะ
เราได้รับความช่วยเหลือในหาสรรหากรุ๊ปจากคนอื่นๆที่ไม่ได้สนิทกับเราค่ะ คนอื่นนั้น เค้ายังช่วยให้เราได้ร่วมโปรเจคนี้ด้วย
โดยการดึงตัวสลับตำแหน่งให้เราเข้ามาและน้องคนมาใหม่เปลี่ยนออกกรุ๊ปใหม่กับวัยที่ใกล้เคียงกันแทนค่ะ
แต่เราก็รู้สึกอึดอัดใจกับเพื่อนมากค่ะ
ความรู้สึกคือ เสียไปแล้วค่ะ เสียใจค่ะ อึ้งมากค่ะ บอกตรงๆ
ในใจตอนนี้ ไม่อะไรแล้วนะคะ แต่เมื่อไหร่ที่บ้านเพื่อนคนนี้มีงานสำคัญๆ งานบวช งานแต่ง งานศพ ขึ้นบ้านใหม่ หรืออะไรก็ตาม
เรารู้สึกไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยเลย ไม่อยากมีส่วนร่วมด้วยกับเค้าเลย อยากถอยให้ชีวิตห่างเพื่อนคนนี้ให้มากที่สุด
แต่ตอนนี้ทำไม่ได้ค่ะ ทำได้แค่อดทนกับเค้าต่อไปค่ะ
เราอึดอัดใจที่เห็นหน้าเพื่อน แล้วก็อยากทำบุญให้เพื่อนด้วยค่ะ อยากกรวดน้ำคว่ำขันให้วันละหลายๆรอบค่ะ
บางครั้งอยากคิดแก้แค้นเพื่อนด้วยการแฉทุกอย่างกับแฟนเพื่อนหรือคนอื่นๆควรรู้ธาตุแท้เพื่อนคนนี้บ้าง
แต่ใจเราไม่กล้าพอค่ะ สงสารเพื่อนและเราก็กลัวกรรมตามทันด้วยค่ะ
เราก็ไม่ใช่คนดีอะไรมากนะคะ แต่เราเกลียดการถูกหักหลังค่ะ
ตอนนี้ เราคิดว่า เหลือเวลาที่เราอยู่ที่นี่อีก 8-9เดือน ที่ต้องทนกับเพื่อนคนนี้ไปอีก จนกว่าเราจะหมดสัญญา
รู้สึกกล้ำกลืนฝืนทนยังไงไม่รู้ค่ะ ความรู้สึกเราเนี่ย เสียไปแล้วค่ะ กับเพื่อนคนนี้ แล้วหลายครั้งแล้วด้วย
อยากขอคำแนะนำ
พวกวิธีการกล้ำกลืนฝืนทนอยู่กับคนที่เราระอาใจด้วย ตอนอึดอัดใจ
บางครั้งเรามักจะทำอะไรไม่ถูก
ข้ออ้างของเราที่จะหนีกลับบ้านได้คือ เหนื่อย อยากพัก ไม่สบายแล้วหนีทุกคนไปเลย
เรากลายเป็นคนที่ไม่อยากเข้าสังคมไปอีก เพราะถ้ามีเพื่อนคนนี้ไป เราก็อึดอัดใจจะไปด้วยค่ะ
ทุกวันนี้ได้แต่ยิ้มแห้งๆ แหะๆใส่ไปวันๆ เรารู้สึกได้เลยว่า เราไม่สามารถยิ้มออกมาได้อย่างแฮ้ปปี้ที่ออกมาจากใจให้กับเพื่อนคนนี้ได้
เราอยากได้ วิธีเผชิญหน้าและรับมือด้วยค่ะ
เราก็คนๆนึงที่ไม่ได้วิเศษหรอกค่ะ แต่โดนกระทำแบบนี้มันจุกเหมือนกันนะคะ อะไรผิดว่ากันไปตามผิดเราเข้าใจได้ค่ะ
เรื่องขุ่นข้องหมองใจตรงไหน เราว่ามันคุยกันได้ปรับปรุงกันได้ค่ะ
เราอาจจะเล่าเรื่องวนไปวนมา แต่เราพยายามจะอธิบายให้เข้าใจมากที่สุดแล้วค่ะ น้อมรับคำติทุกประการค่ะ เราก็คนบื้อๆคนคนนี่แหละค่ะ
เจอเพื่อนทำแบบนี้กับเรา ควรทำไงดีคะ
เราคบกันเพื่อนคนนึงมานานแล้ว แค่ช่วงนี้เราเพิ่งมาสนิทกันค่ะ แต่ก็ได้ไม่นาน
เมื่อก่อนสนิทกันมาก ตัวติดกันตลอด พอย้ายร.ร.ก็ แยกกันเรียน มีติดต่อกันบ้างห่างๆ เห็นเพื่อนตามเฟสบุ๊ค เห็นการเปลี่ยนแปลงไปต่างๆนานาๆของเพื่อน ก็มีเหลวแหลกบ้าง เกเรบ้าง จุดนั้นเราไม่สนใจค่ะเพราะห่างๆกัน จึงไม่รู้เนื้อแท้ว่า ก่อนนี้เพื่อนเปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน ที่เห็นจากภายนอก เพื่อนดูตลก เฟรนลี่ เฮฮา ทุกคนชอบใจ และดูไฮเอนด์มากค่ะ แบรนเนมหัวจรดเท้า
เรานี่บอกเลย คบเรา เราจนนะ ไม่แบรนนะ เราไปที่ไฮๆกะแกไม่ได้นะ เราว่าเราคงไปกะแกไม่ได้ตลอดนะ
เราพูดทุกอย่าง แม้กระทั่งเรากล้าพูดว่า อย่าแทงข้างหลังเรานะ เราว่า หลังเราไม่มีที่เหลือให้ใครมาแทงข้างหลัง หรือหักหลังเราอีก กล้าพูดแบบนี้ไปเลยวัดใจ แล้วเพื่อนก็ตอบรับแบบส่งๆ
หลายครั้งรู้สึกอึดอัดใจในการกระทำบางอย่างของเพื่อน เช่น เพื่อนไม่มีความเกรงใจคนอื่น ชอบบอกว่า ไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่เป็นไรหรอก ช่างมันเหอะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป อย่าคิดมาก เดี๋ยวรับผิดชอบเองแหละ เรื่องของชั้นน่า ช่างมันเหอะ
คำพูดเหล่านี้เพื่อนชอบพูดตลอดเวลา เราเตือนเพื่อนเรื่องการกระทำหลายๆอย่าง เราจะโดนตอกหน้าแบบนี้เสมอ
แล้วเพื่อนคนนี้มีแฟนใช่ไหมคะ เค้ารักกับแฟนมานานมาก แต่แฟนเค้าก็ยังไม่พร้อมแต่งนะ ตัวเพื่อนเราอยากแต่งจนตัวสั่น
แต่พอเพื่อนกับแฟนนานๆเจอกันที เราก็เจอกับเพื่อนบ่อยๆ เพื่อนก็มักจะแอ่บแว่บไปหาคนอื่น เพื่อนมีกิ๊กค่ะ
หลายครั้งที่เพื่อนเราทำตัวเสียมารยาทกับคนอื่น ไร้ความเกรงใจกับคนอื่น ทำตัวสบายๆตลอดกับคนอื่น แค่กับเรา เพื่อนจะทำเป็นเครียดตลอด
บางครั้งก็รู้สึกว่าเพื่อนคบเราเพื่อผลประโยชน์บางอย่าง แต่เมื่อเราไม่ทำประโยชน์ให้เค้า เราก็โดนถีบหัวส่ง โดนทิ้งโดนเมิน บางครั้ง เรากับเพื่อนหมางใจกัน เรายอมขอโทษก่อนนะ เพื่อนก็จะทำนอย ทำรำคาญตอนแรกละเงียบไป ละก็จะกลับมาทำตัวปกติ แล้วบอกเราว่า ไม่โกรธนะ ช่างมันเหอะ
บางครั้งเห็นเพื่อนแว่บหายไปในช่วงคุยฃานสำคัญ รู้เรื่องอีกทีเพื่อนอยู่กับกิ๊ก จะไม่มาคุยงานนะ กิ๊กสำคัญกว่าเพราะกิ๊กเค้าจะช่วยพาเค้าไปสู่อนาคตที่ดีเรื่องงาน และเรื่องคอนเนคชั่น หลายครั้งค่ะ
เพื่อนทำให้เรารู้สึกว่า เห่ย การกระทำแบบนี้มากไปนะ พอเหอะแก แล้วเพื่อนก็จะไม่ฟัง พอเกิดเรื่องแย่ๆกับเค้า เค้าก็จะทำเหมือนแบกโลกทั้งใบเอาไว้ จนเรารู้สึกสงสารค่ะ
แต่พอจะมีงานอะไรสำคัญๆซักอย่างขึ้นมา ตอนแรกๆเพื่อนก็จะเป็นตัวตั้งตัวตีค่ะ เพราะเค้ามาสายฮา
แต่เพราะเหตุการณ์ในอดีตที่เพื่อนเคยทำแล้วผลออกมาเฟล เพื่อนจะออกตัวว่า ไม่ทำแล้วนะ แต่สุดท้ายก็ปาดหน้าเค้กคนอื่นๆตลอดๆ ปากบอกว่า ไม่ทำแล้ว ไม่ยุ่งแล้ว แต่สุดท้ายเข้ามาเป็นชุบมือเปิบ เอาหน้าตลอด แต่บางครั้งโชคก็ไม่เค้าข้างเค้าตรงที่ว่า เวลาเค้าทำมันลงไปแล้วเนี่ย บางครั้งผลตอบรับมันออกมาไม่โอเค เราก็รู้สึกสงสารเพื่อนนะคะ ก็ได้แค่ปลอบใจค่ะ
หลายครั้งค่ะ เรามักถูกเพื่อนทิ้งหรือตัดโอกาสหลายอย่าง เพื่อนเราชอบแคร์คนอื่นที่มากกว่าเรา แบบ เราคงคิดว่าคนๆนั้นคงช่วยเพื่อนเราได้หลายอย่างสินะ
เรามักถูกหักหลังเสมอ เพื่อนชอบพูดอย่างกับเราและทำอีกอย่างลับหลังเราเสมอๆ
พอเราถาม เพื่อนก็จะตีแบ๊วว่า อ่าว ก็ไม่รู้นี่แก เออๆช่างมันเถอะ ประโยคพวกนี้ทำเราเจ็บจนแทบกระอักเลือดมาหลายครั้งเลยค่ะ
เพื่อนชอบเต็มที่ให้คนอื่น200% ให้เรา20% แต่มักจะบอกปัดกับเรา ประมานว่าเรารอได้ตลอด เหมือนเราเป็นของตาย แบบมีเราก็เสมอทุน ไม่มีเราก็ยังมีคนอื่นอีก ลงทุนกับคนอื่น เค้าอาจจะได้กำๆรมากกว่าเลยทิ้งเราไว้คนเดียวตลอด
เพื่อนมักบอกว่า ส่งเรา(ทางผ่านบ้านเพื่อน)ไม่ได้ แต่ส่งอีกคน ที่ไหลและอ้อมกว่า บางครั้งเพื่อนก็รับคนอื่นคนนั้นแทน แล้วทิ้งเราไว้คนเดียว เราเจอเหตุการณ์พวกนี้จนเหนื่อยเลยค่ะ แต่เราก็ทนๆต่อไปค่ะ
(ที่พูดถึงเรื่องรับ-ส่งเราที่บ้านเนี่ยเพราะเรากับเพื่อนตกลงกันว่า เราจะจ่ายที่จอดรถให้นะ6เดือน แต่เพื่อนควรจะมาส่งเรา เอาจริงๆก็ส่งเราแค่อาทิตย์ละครั้งสองครั้งเองค่ะ เพราะเพื่อนไม่ยอมให้ช่วยจ่ายค่าน้ำมัน ในตอนแรกค่ะ เราก็เลยมาๆ งั้นช่วยค่าจอดรถละกันเพราะบ้านเรามันทางเปลี่ยวค่ะ รถเมล์หมดเร็วและมีน้อยนานๆมาคันนึง เวลาคุยงานก็อาจจะกลับดึกเลยต้องขอแรงเพื่อนส่งบ้านค่ะ)
โอเคค่ะ ประเด็นมันอยู่ที่ว่า เรากับเพื่อนหมางใจกันมา2ครั้งค่ะ เรื่องงานค่ะ
เราไม่รู้เราผิดไหม แต่เพื่อนอาจจะไม่ชอบใจเวลาเราช่วยงานกลุ่มคนอื่น แต่ไม่ใช่ว่างานกรุ๊ปของเรายังไม่เสร็จนะคะ มันเกือบเสร็จค่ะ อยู่ในช่วงขั้นตอนการรอการประเมินผล รออนุมัติค่ะ ทำอะไรไม่ได้นอกจากการรอคอย เราเลยไปช่วยงานคนอื่นด้วย แล้วเพื่อนก็รู้ว่าเราไปหาคนอื่นๆเลยไม่พอใจคิดว่าเราไม่ใส่ใจกับโปรเจคที่ทำกับเพื่อนตอนนั้น เพื่อนโกรธค่ะ
แต่เราก็ยอมขอโทษก่อนนะ พอถามว่าแกไม่โอเคตรงไหนบอกกันตรงๆดิวะ เพื่อนก็จะ เออ ไม่มีไรๆ ช่างมันเหอะๆ (แต่เรารู้สึกได้ค่ะว่ามันมีอะไร มันไม่โอเคและมันทำท่าจะทิ้งเราค่ะ)
แล้วพอได้รับมอบหมายงานๆหนึ่ง ต้องทำเป็นกรุ๊ปค่ะ เราก็นึกว่า จะมีเราและเพื่อนอยู่ด้วยกันตามปกติ แต่ไม่มีเรานะคะ มีเพื่อนเรากับเพื่อนอีกคนที่เพื่อนกำลังใส่ใจเค้าเป็นพิเศษ จนเรารู้สึกว่า เออ เราคงไม่สำคัญแล้วดิ
ประเด็นคือ แต่ก่อน แกไปไหนเราไปด้วย มีชั้นก็มีแกดิ
แต่ตอนนี้เพื่อนเหมือนทิ้งเราไว้กลางทางจริงๆค่ะ เพื่อนแอบขอไปร่วมโปรเจคอื่นกับคนอื่นโดยที่ไม่มีเราเลย ลืมและทิ้งเราไปเลย ทั้งๆที่เรามาด้วยกันตั้งแต่ตอนแรก ณ ตอนประกาศชื่อผู้เข้าร่วมโปรเจคตอนนั้น ไม่มีชื่อเราร่วมกรุ๊ปกับเพื่อนเรา แล้วเราไม่มีใครเลย
มันเคว้งมากค่ะ แล้วมารู้ทีหลังว่าเพื่อนไม่บอกชื่อเราลงไปร่วมโปรเจคนี้ เหมือนเค้าลืมเราไปเลย เราเดาเอานะคะ เราว่า เค้าคิดจะเอาตัวรอดโดยไม่มีเราค่ะ อารมณ์ตอนนั้นเหมือนถูกตบหน้ากลางสี่แยกโดยเพื่อนตัวเองเลยค่ะ
อึ้งมาก มากจริงๆ แล้วหน้าเราแบบ หน้าชามาก ตอนนั้นก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันค่ะ ไม่คิดว่าเพื่อนจะทำกันได้ขนาดนี้
แล้วโปรเจคนี้มันค่อนข้างสำคัญกับชีวิตเราค่ะ ถ้าไม่ได้เข้าร่วมมีผลต่อการประเมินด้วยค่ะ จึงค่อนข้างซีเรียสมาก
วันนั้น เราจะหันไปถามเพื่อนว่าทำไมไม่บอกชื่อเรา เพื่อนหันหน้าหนี แล้วเดินผ่านไปเหมือนไม่เห็นเราอยู่ตรงนั้นเลยค่ะ
เราได้รับความช่วยเหลือในหาสรรหากรุ๊ปจากคนอื่นๆที่ไม่ได้สนิทกับเราค่ะ คนอื่นนั้น เค้ายังช่วยให้เราได้ร่วมโปรเจคนี้ด้วย
โดยการดึงตัวสลับตำแหน่งให้เราเข้ามาและน้องคนมาใหม่เปลี่ยนออกกรุ๊ปใหม่กับวัยที่ใกล้เคียงกันแทนค่ะ
แต่เราก็รู้สึกอึดอัดใจกับเพื่อนมากค่ะ
ความรู้สึกคือ เสียไปแล้วค่ะ เสียใจค่ะ อึ้งมากค่ะ บอกตรงๆ
ในใจตอนนี้ ไม่อะไรแล้วนะคะ แต่เมื่อไหร่ที่บ้านเพื่อนคนนี้มีงานสำคัญๆ งานบวช งานแต่ง งานศพ ขึ้นบ้านใหม่ หรืออะไรก็ตาม
เรารู้สึกไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยเลย ไม่อยากมีส่วนร่วมด้วยกับเค้าเลย อยากถอยให้ชีวิตห่างเพื่อนคนนี้ให้มากที่สุด
แต่ตอนนี้ทำไม่ได้ค่ะ ทำได้แค่อดทนกับเค้าต่อไปค่ะ
เราอึดอัดใจที่เห็นหน้าเพื่อน แล้วก็อยากทำบุญให้เพื่อนด้วยค่ะ อยากกรวดน้ำคว่ำขันให้วันละหลายๆรอบค่ะ
บางครั้งอยากคิดแก้แค้นเพื่อนด้วยการแฉทุกอย่างกับแฟนเพื่อนหรือคนอื่นๆควรรู้ธาตุแท้เพื่อนคนนี้บ้าง
แต่ใจเราไม่กล้าพอค่ะ สงสารเพื่อนและเราก็กลัวกรรมตามทันด้วยค่ะ
เราก็ไม่ใช่คนดีอะไรมากนะคะ แต่เราเกลียดการถูกหักหลังค่ะ
ตอนนี้ เราคิดว่า เหลือเวลาที่เราอยู่ที่นี่อีก 8-9เดือน ที่ต้องทนกับเพื่อนคนนี้ไปอีก จนกว่าเราจะหมดสัญญา
รู้สึกกล้ำกลืนฝืนทนยังไงไม่รู้ค่ะ ความรู้สึกเราเนี่ย เสียไปแล้วค่ะ กับเพื่อนคนนี้ แล้วหลายครั้งแล้วด้วย
อยากขอคำแนะนำ
พวกวิธีการกล้ำกลืนฝืนทนอยู่กับคนที่เราระอาใจด้วย ตอนอึดอัดใจ
บางครั้งเรามักจะทำอะไรไม่ถูก
ข้ออ้างของเราที่จะหนีกลับบ้านได้คือ เหนื่อย อยากพัก ไม่สบายแล้วหนีทุกคนไปเลย
เรากลายเป็นคนที่ไม่อยากเข้าสังคมไปอีก เพราะถ้ามีเพื่อนคนนี้ไป เราก็อึดอัดใจจะไปด้วยค่ะ
ทุกวันนี้ได้แต่ยิ้มแห้งๆ แหะๆใส่ไปวันๆ เรารู้สึกได้เลยว่า เราไม่สามารถยิ้มออกมาได้อย่างแฮ้ปปี้ที่ออกมาจากใจให้กับเพื่อนคนนี้ได้
เราอยากได้ วิธีเผชิญหน้าและรับมือด้วยค่ะ
เราก็คนๆนึงที่ไม่ได้วิเศษหรอกค่ะ แต่โดนกระทำแบบนี้มันจุกเหมือนกันนะคะ อะไรผิดว่ากันไปตามผิดเราเข้าใจได้ค่ะ
เรื่องขุ่นข้องหมองใจตรงไหน เราว่ามันคุยกันได้ปรับปรุงกันได้ค่ะ
เราอาจจะเล่าเรื่องวนไปวนมา แต่เราพยายามจะอธิบายให้เข้าใจมากที่สุดแล้วค่ะ น้อมรับคำติทุกประการค่ะ เราก็คนบื้อๆคนคนนี่แหละค่ะ