กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของ จขกท ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ค่ะ ...
เรื่องมันเริ่มจากตัว จขกท เองเป็นปลื้มกีฬาที่ชื่อว่าบาสมากและเล่นกับผองเพื่อนทุกวันจนกระทั่งวันนึงเพื่อนลืมเอาบาสมา !!!! แล้วจะทำเยี่ยงใดเล่าทีนี้ข้าพเจ้าต้องการเล่นมันมากทันใดนั้นตาของข้าพเจ้าก็ได้ไปสะดุดที่แป้นบาสมีรุ่นพี่เล่นอยู่3-4คน(ผู้ชายด้วยครับ)ด้วยความที่ไม่ได้คิดอะไรตัวข้าพเจ้าเองเลยบอกผองเพื่อนว่าเราไปเล่นกับพี่เค้าดีไหม ? ทุกคนมองหน้ากันแล้วปรึกษากันว่าใครจะเป็นคนละไปขอด้วยความที่อยากเล่นเอาก็เอาเดี๋ยวตรูขอเองจะเขินไรหนักหนาแล้วข้าพเจ้าก็เดินไปแบบมั่นหน้ามากแล้วพูดว่าพี่ค่ะเล่นด้วยได้ไหม ? ทันใดนั้น ! หน้าที่ก้มเดาะบาสอยู่ก็ค่อยๆมองขึ้นมาแล้วหน้าของพี่เค้าแบบ - - แบบนี้เลยนิ่งมากเราเลยย้ำอีกทีเล่นด้วยได้ไหมค่ะ ? หน้าเดิมครับ - - แล้วพี่คนนึงก็ตัดบทมาว่าได้ๆมาแบ่งทีมกัน(โอลาน้อยออก~~~ )เอาล่ะแบ่งทีมเรียบร้อยได้อยู่ทีมตรงข้ามกับพี่หน้านิ่งแล้วตัว จขกท อยู่กับเพื่อนอีกคนนึงรุ่นพี่อีก2คน เข้าใจเวลาที่พี่หน้านิ่งจะชูทเราก็กระโดดบังไงแต่เตี้ย (แป๋วว) เราก็บังพี่หน้านิ่งคนเดียวตอนนั้นก็แปลกใจนะ(ตอนนี้ก็ยังแปลกใจฮ่าๆ)เอาล่ะจะแย่งบาสแล้วมือโดนกันเฉยเลยแต่ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกอะไรนะแสบมือมากกว่าแต่ได้บาสมาล้าาาา>0< จะชูทล่ะน้าาาาาา พอชูทไปปั๊ป มือพี่หน้านิ่งโผล่มาจากไหนไม่รู้ครับแล้วก็ชูท3แต้มไป... ใอ่เราก็คิดในใจใอ่พี่หน้านิ่งนี้จะเทพไปไหนฟร่ะะะแล้วเย็นวันนั้นก็เล่นไปจนพอหน่ำใจแล้วก็หอบตัวเองกลับบ้านกันวันถัดมาใอ่เราก็มีเรียนแต่ครูไม่เข้าสักทีเลยออกมานั่งหน้าระเบียงแล้วมองไปที่แป้นบาสตัวข้าพเจ้าก็มองเอ๊ะ 0.0ทำไมหน้าคุ้นจังครับเลยถามผองเพื่อนเสด็จเพื่อนเลยตอบมาว่าแก๊งเมื่อวานเย็นงายยถึงบางอ้อเลยครับเราก็ยังเฉยๆพอตกเย็นว่าจะไปเล่นบาสเหละแต่เอ๊ะ -0- ใครอยู่ในสนามอ่ะอยู่คนเดียวด้วยสักพักเดินไปหลังแป้นชูทข้ามมาหน้าแป้นเห้ย ลงว่ะ ! มองชัดๆใอ่พี่หน้านิ่งงงง (ตอนนั้นหัวใจหวั่นไหวมากครับ-////-) วันนั้นไม่เล่นบาสเลยครับพุ่งกลับบ้านอย่างเดียวพอถึงบ้านทักแชทผองเพื่อนแล้วบอกกับเพื่อนๆว่าพี่หน้านิ่งก็น่ารักก็โน้ะ คิคิ>\\\< ช่วยหาเฟชให้ข้าพเจ้าทีรู้จักชื่อเค้าไหมพี่เค้าชื่อไรจนรู้หมดแล้วในเฟชก็เป็นเฟรนด์กันนานแล้วเวลาก็ล่วงเลยไปจนช่วงสอบไฟนอลภาคเรียนที่1ที่รร. สอบม.ต้นวันม.ปลายวันวันจันทร์ม.ต้นสอบพอสอบเสร็จวิชาแรกใอ่ตัวข้าพเจ้าเห็นเค้าออนก็ทักไปข้อความแรกคือ พี่__ทำไรอยู่ไม่อ่านหนังสือหรอค่ะ^^?เค้ายังไม่ตอบโอเคเข้าห้องสอบวิชาที่สองสามสี่ห้าบลาๆๆผ่านไปเค้าก็ยังไม่ตอบจนเรานอยด์ไม่เล่นเฟชเลยวันนั้น(ใจเย็นนะเธอเป็นอะไรกับเขา?)เช้าวันถัดมาเค้าสอบเราหยุดอ่านหนังสืออีนี้อ่านไหม?ไม่ค่ะเราออนเฟชพี่เค้าตอบแล้วครับหัวใจเต้นรัวๆแล้วนางก็ตอบมาว่าอ่านสิคร้าบบพร้อมส่งติ้กเก้อแมวดุ๊กดิ๊กเราก็ทักพี่เค้าไปเรื่อยๆจนวันนึงที่รู้สึกว่าเหนื่อยแล้วอ่ะทักตลอดเลย(ประมาณ2-3เดือน)ผ่านไปสัก2อาทิตย์เราไม่ทักพี่เค้าเลยแต่ก็แอบเพ้อถึงบ่อยๆนะ5555วันนั้นก็เล่นไรไปเรื่อยสักพักพี่เค้าทักมาบอกว่า ไงช่วงนี้หายไปเลยนะคืออัลไลลล><ก่อนจะตอบเราก็แคปแล้วบอกผองเพื่อนว่าพี่ทักมาครับอร้ายยยยย~.~หลังจากนั้นบทสนทนาก็เชื่อมไปเรื่อยประมาณว่าแชทค้างเมื่อคืนเราหลับแล้วเช้ามาตอบก็ต่อกันไปเรื่อยๆอ่าวนี้5-6เดือนล้ะเลยตัดสินใจขอไลน์ช่วงนั้นคุ้กกี้รันบูมมากมีเพื่อนในไลน์เพิ่มคนนึงไว้ก็ไม่เป็นไรนิแล้วก็ได้ไอดีมาเริ่มบทสนทนาด้วยเกมคุ้กกี้รันส่งไปส่งมาสนทนามีแต่คุ้กกี้รันวันนึงพี่เค้าทักมาท้าบอกว่ารันแข่งกันมั้ย?เราก็โอเคแล้วเราก็ไม่ค่อยคุยกันในเฟชมาคุ้กกี้รันแล้วคุยกันในไลน์ถามทริกนั้นทริกนี่จนวันนึงเราบอกกับเขาว่ารู้สึกยังไงบอกซะยาวเหยียดดเค้าส่งติ้กเก้อมาหาว่าเราล้อเล่นเราช็อคมากเลยบอกว่าแล้วแต่แล้วคืนวันนั้นพี่เค้าก็บอกว่าขอบคุณนะที่อุตสามาชอบพี่แต่พี่ไม่รู้จะทำยังไงบลาๆๆๆส่งท้ายด้วยคำว่าอย่าลืมอ่านนะเราเลยตอบไปว่าโอเคงั้นเราก็ไม่ต้องติดต่อกันเลยเนอะสักเดือนนึงหนูจะได้ตัดใจง่ายขึ้น(ช่วงซัมเมอร์ปิดเทอมพอดีเด๊ะ)ผ่านไปเดือนนึงเริ่มโอเคล่ะเริ่มเฮิร์ทเบาลงพร้อมไปโรงเรียนวันแรกต้อนรับสิ่งใหม่เปิดวันแรกเราก็หลบหน้าตลอดไปกินข้าวทีนี้ใจสั่นโต๊ะชอบว่างตรงที่พี่เค้านั่งแล้วสิ่งกลัวก็เกิดขึ้นผองเพื่อนบอกข้าพเจ้าว่าว่างโต๊ะนี้โต๊ะเดียวโอเคเราก็นั่งกินตามปกติ(นั่งริมสุด)สักพักแขกไม่รับเชิญก็นั่งหันไปมอง (ช็อคคคคค) หูแดงหน้าร้องเห้ยทำไงดีกินข้าวไม่อร่อยแล้วเพื่อนก็กินช้า(อยากตาย)แล้วพักเที่ยงก็ผ่านพ้นไปด้วยดีตกเย็นมาก็เล่นบาสปกติมี2แป้นเราและผองเพื่อนเล่นแป้นนึงพี่เค้าและเพื่อนๆเล่นแป้นนึงแล้วบาสผู้ไม่ภักดีก็กลิ้งไปแป้นฝั่งพี่เค้าคนที่จับบาสคือพี่เค้าอีเพื่อนก็แสนดีผลักตรูเลยจ้าาแล้วเรากำลังเดินไปหยิบพี่เค้าโยนมาใครจะตั้งตัวทันนิ้วตรูT^Tโอเคไม่เป็นไรๆเล่นต่อเล่นจนโอเคล่ะเราก็กลับบ้านกันก่อนอาบน้ำออนเฟชแปปนึงอ่าวพี่เค้าทักและบอกว่าครบเดือนนึงล่ะทักได้แล้วใช้ไหมมม~? (ใจแข็งไว้ๆ)แล้วก็ตอบแบบเย็นชาไปว่ามีอะไรรึเปล่า(โอโห้น้ำตาจะไหล)เค้าตอบมาว่าไม่มีไรทักเฉยๆ(อย่าหวั่นไหวนะ)แล้วก็คุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ(ใจอ่อนจนได้เบื่อตัวเอง)ความรู้สึกดีเริ่มกลับมาหาเรื่องคุยกันได้ทุกวี่ทุกวันจนมีนาที่ผ่านมาปัจฉิมพี่เค้าม.6ล่ะเราม.3ต้องไปแล้วสินะเค้าก็ถามว่าทำไรอยู่เราเลยบอกว่าทำของปัจฉิมพี่เค้าบอกว่าให้ทำเผื่อเราก็โอเคๆได้ๆแล้วปัจฉิมก็มาถึงไม่กล้าไปให้สิทำไงดีโอเคฮึ่บค่ะฮึ่บ(บอกก่อนว่ายังไม่เคยคุยกันเลยสักคำ)ชวนเพื่อนไปคนนึงแล้วก็ยื่นให้พี่เค้าพูดแค่"ขอบคุณครับ"เรารู้สึกว่าเสียงมันก้องและดังมากเลยถามเพื่อนว่าได้ยินไหมเพื่อนบอกไม่ได้ยินเรายิ้มทั้งวันเลยแล้วเวลาก็ล่วงเลยมาเรื่อยๆจนพี่เค้าเค้ามหาลัยแล้วดูดีๆพี่เค้าก็เงียบหายไปแล้วไม่กลับมาอีกแต่พี่เค้ายังมาไลค์ตัสเฟชรูปไอจีอยู่นะแต่ไม่ได้คุยกันแล้วรู้สึกอยากขอบคุณนะที่ทำให้มีความทรงจำดีดีสำหรับเด็กน้อยๆคนนี้ผ่านมา2ปีกว่าแล้วยังไม่ลืมเลยขอบคุณจริงๆ☺️🌾
รักวุ่นวายเจ้าชายหน้านิ่ง - -
เรื่องมันเริ่มจากตัว จขกท เองเป็นปลื้มกีฬาที่ชื่อว่าบาสมากและเล่นกับผองเพื่อนทุกวันจนกระทั่งวันนึงเพื่อนลืมเอาบาสมา !!!! แล้วจะทำเยี่ยงใดเล่าทีนี้ข้าพเจ้าต้องการเล่นมันมากทันใดนั้นตาของข้าพเจ้าก็ได้ไปสะดุดที่แป้นบาสมีรุ่นพี่เล่นอยู่3-4คน(ผู้ชายด้วยครับ)ด้วยความที่ไม่ได้คิดอะไรตัวข้าพเจ้าเองเลยบอกผองเพื่อนว่าเราไปเล่นกับพี่เค้าดีไหม ? ทุกคนมองหน้ากันแล้วปรึกษากันว่าใครจะเป็นคนละไปขอด้วยความที่อยากเล่นเอาก็เอาเดี๋ยวตรูขอเองจะเขินไรหนักหนาแล้วข้าพเจ้าก็เดินไปแบบมั่นหน้ามากแล้วพูดว่าพี่ค่ะเล่นด้วยได้ไหม ? ทันใดนั้น ! หน้าที่ก้มเดาะบาสอยู่ก็ค่อยๆมองขึ้นมาแล้วหน้าของพี่เค้าแบบ - - แบบนี้เลยนิ่งมากเราเลยย้ำอีกทีเล่นด้วยได้ไหมค่ะ ? หน้าเดิมครับ - - แล้วพี่คนนึงก็ตัดบทมาว่าได้ๆมาแบ่งทีมกัน(โอลาน้อยออก~~~ )เอาล่ะแบ่งทีมเรียบร้อยได้อยู่ทีมตรงข้ามกับพี่หน้านิ่งแล้วตัว จขกท อยู่กับเพื่อนอีกคนนึงรุ่นพี่อีก2คน เข้าใจเวลาที่พี่หน้านิ่งจะชูทเราก็กระโดดบังไงแต่เตี้ย (แป๋วว) เราก็บังพี่หน้านิ่งคนเดียวตอนนั้นก็แปลกใจนะ(ตอนนี้ก็ยังแปลกใจฮ่าๆ)เอาล่ะจะแย่งบาสแล้วมือโดนกันเฉยเลยแต่ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกอะไรนะแสบมือมากกว่าแต่ได้บาสมาล้าาาา>0< จะชูทล่ะน้าาาาาา พอชูทไปปั๊ป มือพี่หน้านิ่งโผล่มาจากไหนไม่รู้ครับแล้วก็ชูท3แต้มไป... ใอ่เราก็คิดในใจใอ่พี่หน้านิ่งนี้จะเทพไปไหนฟร่ะะะแล้วเย็นวันนั้นก็เล่นไปจนพอหน่ำใจแล้วก็หอบตัวเองกลับบ้านกันวันถัดมาใอ่เราก็มีเรียนแต่ครูไม่เข้าสักทีเลยออกมานั่งหน้าระเบียงแล้วมองไปที่แป้นบาสตัวข้าพเจ้าก็มองเอ๊ะ 0.0ทำไมหน้าคุ้นจังครับเลยถามผองเพื่อนเสด็จเพื่อนเลยตอบมาว่าแก๊งเมื่อวานเย็นงายยถึงบางอ้อเลยครับเราก็ยังเฉยๆพอตกเย็นว่าจะไปเล่นบาสเหละแต่เอ๊ะ -0- ใครอยู่ในสนามอ่ะอยู่คนเดียวด้วยสักพักเดินไปหลังแป้นชูทข้ามมาหน้าแป้นเห้ย ลงว่ะ ! มองชัดๆใอ่พี่หน้านิ่งงงง (ตอนนั้นหัวใจหวั่นไหวมากครับ-////-) วันนั้นไม่เล่นบาสเลยครับพุ่งกลับบ้านอย่างเดียวพอถึงบ้านทักแชทผองเพื่อนแล้วบอกกับเพื่อนๆว่าพี่หน้านิ่งก็น่ารักก็โน้ะ คิคิ>\\\< ช่วยหาเฟชให้ข้าพเจ้าทีรู้จักชื่อเค้าไหมพี่เค้าชื่อไรจนรู้หมดแล้วในเฟชก็เป็นเฟรนด์กันนานแล้วเวลาก็ล่วงเลยไปจนช่วงสอบไฟนอลภาคเรียนที่1ที่รร. สอบม.ต้นวันม.ปลายวันวันจันทร์ม.ต้นสอบพอสอบเสร็จวิชาแรกใอ่ตัวข้าพเจ้าเห็นเค้าออนก็ทักไปข้อความแรกคือ พี่__ทำไรอยู่ไม่อ่านหนังสือหรอค่ะ^^?เค้ายังไม่ตอบโอเคเข้าห้องสอบวิชาที่สองสามสี่ห้าบลาๆๆผ่านไปเค้าก็ยังไม่ตอบจนเรานอยด์ไม่เล่นเฟชเลยวันนั้น(ใจเย็นนะเธอเป็นอะไรกับเขา?)เช้าวันถัดมาเค้าสอบเราหยุดอ่านหนังสืออีนี้อ่านไหม?ไม่ค่ะเราออนเฟชพี่เค้าตอบแล้วครับหัวใจเต้นรัวๆแล้วนางก็ตอบมาว่าอ่านสิคร้าบบพร้อมส่งติ้กเก้อแมวดุ๊กดิ๊กเราก็ทักพี่เค้าไปเรื่อยๆจนวันนึงที่รู้สึกว่าเหนื่อยแล้วอ่ะทักตลอดเลย(ประมาณ2-3เดือน)ผ่านไปสัก2อาทิตย์เราไม่ทักพี่เค้าเลยแต่ก็แอบเพ้อถึงบ่อยๆนะ5555วันนั้นก็เล่นไรไปเรื่อยสักพักพี่เค้าทักมาบอกว่า ไงช่วงนี้หายไปเลยนะคืออัลไลลล><ก่อนจะตอบเราก็แคปแล้วบอกผองเพื่อนว่าพี่ทักมาครับอร้ายยยยย~.~หลังจากนั้นบทสนทนาก็เชื่อมไปเรื่อยประมาณว่าแชทค้างเมื่อคืนเราหลับแล้วเช้ามาตอบก็ต่อกันไปเรื่อยๆอ่าวนี้5-6เดือนล้ะเลยตัดสินใจขอไลน์ช่วงนั้นคุ้กกี้รันบูมมากมีเพื่อนในไลน์เพิ่มคนนึงไว้ก็ไม่เป็นไรนิแล้วก็ได้ไอดีมาเริ่มบทสนทนาด้วยเกมคุ้กกี้รันส่งไปส่งมาสนทนามีแต่คุ้กกี้รันวันนึงพี่เค้าทักมาท้าบอกว่ารันแข่งกันมั้ย?เราก็โอเคแล้วเราก็ไม่ค่อยคุยกันในเฟชมาคุ้กกี้รันแล้วคุยกันในไลน์ถามทริกนั้นทริกนี่จนวันนึงเราบอกกับเขาว่ารู้สึกยังไงบอกซะยาวเหยียดดเค้าส่งติ้กเก้อมาหาว่าเราล้อเล่นเราช็อคมากเลยบอกว่าแล้วแต่แล้วคืนวันนั้นพี่เค้าก็บอกว่าขอบคุณนะที่อุตสามาชอบพี่แต่พี่ไม่รู้จะทำยังไงบลาๆๆๆส่งท้ายด้วยคำว่าอย่าลืมอ่านนะเราเลยตอบไปว่าโอเคงั้นเราก็ไม่ต้องติดต่อกันเลยเนอะสักเดือนนึงหนูจะได้ตัดใจง่ายขึ้น(ช่วงซัมเมอร์ปิดเทอมพอดีเด๊ะ)ผ่านไปเดือนนึงเริ่มโอเคล่ะเริ่มเฮิร์ทเบาลงพร้อมไปโรงเรียนวันแรกต้อนรับสิ่งใหม่เปิดวันแรกเราก็หลบหน้าตลอดไปกินข้าวทีนี้ใจสั่นโต๊ะชอบว่างตรงที่พี่เค้านั่งแล้วสิ่งกลัวก็เกิดขึ้นผองเพื่อนบอกข้าพเจ้าว่าว่างโต๊ะนี้โต๊ะเดียวโอเคเราก็นั่งกินตามปกติ(นั่งริมสุด)สักพักแขกไม่รับเชิญก็นั่งหันไปมอง (ช็อคคคคค) หูแดงหน้าร้องเห้ยทำไงดีกินข้าวไม่อร่อยแล้วเพื่อนก็กินช้า(อยากตาย)แล้วพักเที่ยงก็ผ่านพ้นไปด้วยดีตกเย็นมาก็เล่นบาสปกติมี2แป้นเราและผองเพื่อนเล่นแป้นนึงพี่เค้าและเพื่อนๆเล่นแป้นนึงแล้วบาสผู้ไม่ภักดีก็กลิ้งไปแป้นฝั่งพี่เค้าคนที่จับบาสคือพี่เค้าอีเพื่อนก็แสนดีผลักตรูเลยจ้าาแล้วเรากำลังเดินไปหยิบพี่เค้าโยนมาใครจะตั้งตัวทันนิ้วตรูT^Tโอเคไม่เป็นไรๆเล่นต่อเล่นจนโอเคล่ะเราก็กลับบ้านกันก่อนอาบน้ำออนเฟชแปปนึงอ่าวพี่เค้าทักและบอกว่าครบเดือนนึงล่ะทักได้แล้วใช้ไหมมม~? (ใจแข็งไว้ๆ)แล้วก็ตอบแบบเย็นชาไปว่ามีอะไรรึเปล่า(โอโห้น้ำตาจะไหล)เค้าตอบมาว่าไม่มีไรทักเฉยๆ(อย่าหวั่นไหวนะ)แล้วก็คุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ(ใจอ่อนจนได้เบื่อตัวเอง)ความรู้สึกดีเริ่มกลับมาหาเรื่องคุยกันได้ทุกวี่ทุกวันจนมีนาที่ผ่านมาปัจฉิมพี่เค้าม.6ล่ะเราม.3ต้องไปแล้วสินะเค้าก็ถามว่าทำไรอยู่เราเลยบอกว่าทำของปัจฉิมพี่เค้าบอกว่าให้ทำเผื่อเราก็โอเคๆได้ๆแล้วปัจฉิมก็มาถึงไม่กล้าไปให้สิทำไงดีโอเคฮึ่บค่ะฮึ่บ(บอกก่อนว่ายังไม่เคยคุยกันเลยสักคำ)ชวนเพื่อนไปคนนึงแล้วก็ยื่นให้พี่เค้าพูดแค่"ขอบคุณครับ"เรารู้สึกว่าเสียงมันก้องและดังมากเลยถามเพื่อนว่าได้ยินไหมเพื่อนบอกไม่ได้ยินเรายิ้มทั้งวันเลยแล้วเวลาก็ล่วงเลยมาเรื่อยๆจนพี่เค้าเค้ามหาลัยแล้วดูดีๆพี่เค้าก็เงียบหายไปแล้วไม่กลับมาอีกแต่พี่เค้ายังมาไลค์ตัสเฟชรูปไอจีอยู่นะแต่ไม่ได้คุยกันแล้วรู้สึกอยากขอบคุณนะที่ทำให้มีความทรงจำดีดีสำหรับเด็กน้อยๆคนนี้ผ่านมา2ปีกว่าแล้วยังไม่ลืมเลยขอบคุณจริงๆ☺️🌾