เคยไหมที่เอาทั้งชีวิต เดิมพันไปกับความรัก
ไม่เคยจำในสื่งที่ตัวเองชอบได้ เพราะมัวแต่จำเรื่องเค้า
เมื่อมีเขา ก็พร้อมทำทุกๆอย่างให้เขามีความสุข
ตอนที่เราไม่มีตังด้วยกัน ตอนที่เรากำลังสร้างฐานะ
จำได้ไหม ที่เราแบ่งมาม่ากันกิน
เรามีฝันร่วมกัน ว่าวันนึงเราจะไปกินร้านนี้กันนะ
เราจะไปเที่ยวด้วยกันนะ
ทำร้ายกันกี่ครั้งก็ได้ แค่ขอโทดก็พร้อมจะให้อภัย
แค่เห็นเขาร้องไห้ เราเจ็บสะยิ่งกว่า
แต่เขาทำเราร้องไห้กี่ครั้ง กลับไม่เคยจำ
จะทิ้งกันไปกึ่หน แค่เดิมกลับมาคนๆนี้ก็พร้อมจะเหมือนเดิม
จะนอกใจกี่ครั้ง คนๆนี้ก็พร้อมจะให้อภัย
จะทำร้ายร่างกายแค่ไหน คนๆนี้ก็พร้อมจะให้อภัย
วันทึ่กลับมา กลับมาง่ายๆ แต่รู้ไหมมันมีค่าแค่ไหน
มันทำให้คนๆนี้ ตื่นเต้น ดีใจ แค่ไหน แค่ได้นอนมองหน้า
ก็สุขแล้ว
แต่พอวันนึงที่คิดจะไป ไม่มีแม้แต่คำบอกลา
ไม่มีแม้แต่สัญญาน ไม่มีเหตุผลว่าทำไม
รู้ไหม ทรมานแค่ไหน ที่ต้องอยู่ในที่ ที่มีแต่ความทรงจำ
รู้ไหม คนๆนี้ดิ้นรน วุ่นวายแค่ไหน นั้งรอ นอนรอ
หวังว่าจะกลับมา ที่บ้านของเรา แต่สุดท้ายก็ไม่มี
ใช่เทอทิ้งกันไปแล้ว ..
ทุกอย่างเหมือนฝัน เมื่อวานเรายังนอนแกล้งกัน
เมื่อวานยังมีคนมาคอยกวนเรา
เมื่อวานยังมีคนหิวตอนกลางคืน
.. มีคนเคยบอก คนที่พยายามซ่อมแก้วที่แตก มันอาจจะบาดมือ ทำให้เรามีรอยแผล แต่เขาก็พยายามจะซ่อมมัน
' เพราะเขารักแก้วใบนั้นมาก ' ใช่ เรารักมันมาก
แต่นี้คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
ขอบคุนสำหรับ 6 ปีที่อยู่ด้วยกันมา
เราขออโหสิทุกๆอย่าง ขออย่าให้เราได้พบได้เจอกันอีกเลย
ทุกอย่างที่เราอาจจะทำไม่ดีด้วยไม่ตั้งใจ ขอให้อโหสิให้เราด้วย เรารับ ความเจ็บมากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว
ขอให้เทอโชคดีกับทุกๆอย่างที่เทอเลือก มีชีวิตที่ดีๆ
สมใจเทอ
ขอให้กระทู้นี้ เป็นกระทู้ความทรงจำ
สักวันที่เราเข็มแข็งเราจะกลับมาอ่านแล้วยิ้มให้กับมัน
ลาก่อน ความรัก 6 ปี
แด่ความรัก 6 ปี ที่เคยเป็นของเรา :)
ไม่เคยจำในสื่งที่ตัวเองชอบได้ เพราะมัวแต่จำเรื่องเค้า
เมื่อมีเขา ก็พร้อมทำทุกๆอย่างให้เขามีความสุข
ตอนที่เราไม่มีตังด้วยกัน ตอนที่เรากำลังสร้างฐานะ
จำได้ไหม ที่เราแบ่งมาม่ากันกิน
เรามีฝันร่วมกัน ว่าวันนึงเราจะไปกินร้านนี้กันนะ
เราจะไปเที่ยวด้วยกันนะ
ทำร้ายกันกี่ครั้งก็ได้ แค่ขอโทดก็พร้อมจะให้อภัย
แค่เห็นเขาร้องไห้ เราเจ็บสะยิ่งกว่า
แต่เขาทำเราร้องไห้กี่ครั้ง กลับไม่เคยจำ
จะทิ้งกันไปกึ่หน แค่เดิมกลับมาคนๆนี้ก็พร้อมจะเหมือนเดิม
จะนอกใจกี่ครั้ง คนๆนี้ก็พร้อมจะให้อภัย
จะทำร้ายร่างกายแค่ไหน คนๆนี้ก็พร้อมจะให้อภัย
วันทึ่กลับมา กลับมาง่ายๆ แต่รู้ไหมมันมีค่าแค่ไหน
มันทำให้คนๆนี้ ตื่นเต้น ดีใจ แค่ไหน แค่ได้นอนมองหน้า
ก็สุขแล้ว
แต่พอวันนึงที่คิดจะไป ไม่มีแม้แต่คำบอกลา
ไม่มีแม้แต่สัญญาน ไม่มีเหตุผลว่าทำไม
รู้ไหม ทรมานแค่ไหน ที่ต้องอยู่ในที่ ที่มีแต่ความทรงจำ
รู้ไหม คนๆนี้ดิ้นรน วุ่นวายแค่ไหน นั้งรอ นอนรอ
หวังว่าจะกลับมา ที่บ้านของเรา แต่สุดท้ายก็ไม่มี
ใช่เทอทิ้งกันไปแล้ว ..
ทุกอย่างเหมือนฝัน เมื่อวานเรายังนอนแกล้งกัน
เมื่อวานยังมีคนมาคอยกวนเรา
เมื่อวานยังมีคนหิวตอนกลางคืน
.. มีคนเคยบอก คนที่พยายามซ่อมแก้วที่แตก มันอาจจะบาดมือ ทำให้เรามีรอยแผล แต่เขาก็พยายามจะซ่อมมัน
' เพราะเขารักแก้วใบนั้นมาก ' ใช่ เรารักมันมาก
แต่นี้คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
ขอบคุนสำหรับ 6 ปีที่อยู่ด้วยกันมา
เราขออโหสิทุกๆอย่าง ขออย่าให้เราได้พบได้เจอกันอีกเลย
ทุกอย่างที่เราอาจจะทำไม่ดีด้วยไม่ตั้งใจ ขอให้อโหสิให้เราด้วย เรารับ ความเจ็บมากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว
ขอให้เทอโชคดีกับทุกๆอย่างที่เทอเลือก มีชีวิตที่ดีๆ
สมใจเทอ
ขอให้กระทู้นี้ เป็นกระทู้ความทรงจำ
สักวันที่เราเข็มแข็งเราจะกลับมาอ่านแล้วยิ้มให้กับมัน
ลาก่อน ความรัก 6 ปี