สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์เกี่ยวกับการตรวจเลือดที่ผมไปเสี่ยงมา ซึ่งผมไปตรวจมาสามครั้งครับ
ผมอายุ 18 ครับอายุตอนไปเสี่ยงมา เเต่ตอนที่เขียนบทความนี้ผมอายุ 19 ครับ เกือบหนึ่งปีเต็มหลังเสี่ยงที่ผมไปตรวจครั้งสุดท้ายวันนี้ ผมเลยอยากมาเเชร์ประสบการณ์เพื่อเป็นอุทาหรณ์ให้คนที่อยากลองไปเสี่ยง หรือยังไงก็ตามครับ ว่าความรู้สึกของคนไปเสี่ยงมาเป็นยังไงครับ แต่ผมป้องกันโดยใส่ถุงนะครับ
================================================================================
ครั้งเเรก PCR ครับตรวจแบบพิเศษสุดหลัง 21 วันหลังเสี่ยงมาสามารถตรวจได้เลย เเต่ราคาค่อนข้างสูงครับ ผมเป็นคนขี้กังวลเเละคิดมาก ภายใน 21 วันที่ไปเสี่ยงมา ผมอ่านบทความเกี่ยวกับ HIV ทุกวันเลยครับ ไม่ว่าจะโทรปรึกษาหมอ ถามเพื่อนๆ ปรึกษาหลายๆคนครับ ผมกลัวมาก เลยไปเจอคลินิคนิรนามแถวมหาลัยที่ผมศึกษาอยู่ ผมเลยไปสอบถามข้อมูลครับ ไปตอนเช้าคลินิคปด เลยจดเบอร์โทรไปถาม หมอบอกว่าต้องตรวจหลัง 21 วันหลังเสี่ยงขึ้นไปครับ ผมก็รอเวลา พอถึงเวลานับวันซึ่งไม่รู้ว่านับถูกหรือผิด ประมาณ 20 21 วันไม่รู้หละ ผมไปตรวจเลย รอผลสามวันครับพี่หมอบอกต้องส่งไปตรวจที่โรงพยาบาลกรุงเทพครับ สามวันนั้นผมเป็นไข้ครับคิดมากวิตกกังวล ยังกะคนจะตาย สุดท้ายผลออกครับผม ผลปกติไม่ติดเชื้อครับ ในใจคิดว่าขวดเลือดสลับรึเปล่า ตรวจผิดรึเปล่า นับวันผิดรึเปล่า ไม่เเน่นอนรึเปล่า ตามสไตล์คนคิดมากอย่างผม ผมก็เลยรอครับ รอเวลาสามเดือนเพื่อจะไปตรวจแบบปกติครับ
ครั้งที่สองครับผม ไปตรวจแบบธรรมดาซึ่งตามสไตล์ผม คนคิดมากเช่นเคยครับ รอไม่ได้ครับ ผมเลยปรึกษาหมอเเล้วเลยไปตรวจ สองเดือนครึ่ง ประมานนี้ครับ ไปตรวจมาผลเหมือนเดิม ปกติ ซึ่งพี่หมอบอกให้ปิดเคสได้เเล้ว ไม่เป็นอะไร 100 เปอเซนต์ ซึ่งผมก็ยังไม่เชื่อครับ ผมยังกังวลคิดมากครับ เลยปรึกษาพี่หมอมาเรื่อยๆ ครับเพราะมันมีอาการอะไรเเปลกๆมาเรื่อยๆ ซึ่งโดยปกติ HIV ไม่มีอาการครับ จนประมานสองถึงสามปีครับ หรือเเล้วเเต่ภูมิคุ้มกันของเเต่ละบุคคล ไปจนประมาน หกเจ็ดเดือนครับ หกเจ็ดเดือนที่ผมลืมเรื่องนี้ไปเลย เเล้วผมมาคิดอีกทีประมานเกือบ 1 ปีครับ แม่ทักว่าทำไมเเขนลายจัง ซึ่งลายมาจากเเผลที่ผมเกาโดยไม่เกี่ยวกับ HIV เลยครับเเต่ผมคิดมากเหมือนเดิม กลับมาอ่านบทความอีกครั้งหนึ่งครับผม ผมกลับมาเครียด กังวล สูบบุหรี่จัด หลายๆอย่าง ปล่อยตัวเอง จนสุดท้ายผมตัดสินใจ เมื่อวานว่าจะมาตรวจ เลยทักพี่หมอที่รู้จักไป คราวนี้ไปตรวจที่ โรงพยาบาลเลยครับ
ครั้งที่สาม พ่อผมปลุกตื่นนอนตอนเช้า เวลาประมานเเปดโมงครับ ผมจับโทรศัพท์อยู๋ดีดีทักพี่หมอที่รู้จักครับ ทักไปตอนเช้าตื่นมาโดยที่ยังไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย ยังตื่นไม่ดีเลยครับ งัวเงียทักไปว่า พี่วันนี้ผมจะไปตรวจเลือดกับพี่นะครับ พี่แกก็บอกว่า มาสิ ทิ้งเบอร์ให้ผมเเล้วบอกให้ผมไปทำประวัติครับ ผมก็อาบน้ำ ไปเรียนปกติ พี่แกนัดไป 11 โมงเช้า ซึ่งผมโดดเรียนไปเลย พอไปถึงทำประวัติเสร็จ เพื่อนบอกอาจารย์งดคลาส เย้เยี่ยมยอดมากครับ ผมเลยคิดว่าคงมีอะไรเปิดทางให้เราเเล้วเเหละ เเล้วโทรหาพี่หมอ พี่หมอบอกว่าเดี๋ยวลงไปหาซึ่งผมไม่ต้องรอคิวเลย ทำประวัติเสร็จ เดินกำลังจะหาพี่หมอ ก็มีพยาบาลเรียก ไปวัดความดัน น้ำหนัก ส่วนสูงตามระเบียบพี่พยาบาลแกถามว่ามาตรวจอะไร ผมเลยบอกมาเจาะเลือดครับ เสร็จเเล้วเลยเข้าไปหาพี่หมอ พี่แกก็ถามว่าเสี่ยงมาเมื่อไหร่ ผมเลยบอกจะปีนึงละพี่ ตรวจมาก่อนหน้านั้นสองครั้ง เเล้วก็บอกว่าผมคิดมากครับ กังวลมาก พี่เเกเลยเอาใบเจาะเลือดให้เซ็นยินยอมการเจาะตรวจครับ เรียบร้อยเซ็นใบเรียบร้อยเดินไปห้องเจาะ โดยไม่กลัวเจ็บ ปกติผมเป็นคนกลัวเข็มมาก เเละนี่ก็ทำให้ผมเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ผมรู้สึกเฉยๆกับเข็มเลยหละครับ พอจิ้มเสร็จ หมอบอกให้ผมรอผลตรวจ 1 ชั่วโมง ซึ่งผมไปหาเพื่อนเพื่อที่จะฝากงานไปส่งครับ เพราะคิดว่าไปเรียนไม่ทันคาบบ่ายอีกเเน่นอน ระหว่างออกจากห้องเจาะเลือดก็เจอพี่หมอกำลังเดินลงไปน่าจะออกไปกินข้าวครับเลยเดินไปพร้อมกันครับผม เเล้วก็คุยกันไปเรื่อยๆตามทาง ผมเลยขับรถเอางานไปฝากเพื่อนส่งก่อน พอฝากเสร็จไปกินข้าวครับ กินข้าวเสร็จ เวลาผ่านไปเกือบ ชั่วโมงได้ พอถึงโรงพยาบาลก็เวลา 12.35 ประมานนี้ซึ่งพี่พยาบาลกับพี่หมอคงไปกินข้าวกันครับ ผมก็นั่งรอ จวบจะบ่ายโมงพี่พยาบาลเดินดูดน้ำชาเย็นมาเเล้วก็มาบอกว่าผลน่าจะมาเเล้ว ผมก็ใจไม่ดีน่ะสิครับ เเล้วพี่แกบอกว่าจะโทรถามให้ ผมก็รอ (ผลเลือดน่าจะออกมาตั้งเเต่เที่ยงนิดๆเเล้วหละครับผมคิดว่าเเต่พยาบาลเพิ่งมา อิอิ) พี่พยาบาลบอกว่าออกเเล้วให้เดินขึ้นไปเอาที่ชั้นสองพี่พยาบาลให้ใบรับผลเลือดไปบอกว่าให้ไปเอาเอง น่าจะประมานว่าเป็นผลการตรวจเป็นเรื่องส่วนตัวน่ะครับ ผมเลยเดินเอาใบไปยื่นที่ห้องเเลป พร้อมเซ็นชื่อเรียบร้อย พี่ๆที่เเลปก็เอาใบผลตรวจพับใส่ซองที่มีตราครุฑซึ่งเหมือนจดหมายทางราชการ ผมรับซองเเละเดินลงมาอย่างหวาดหวั่น ผมไม่กล้าเปิดครับ พอเอาผลมาผมก็เอาให้พยาบาล พี่พยาบาลบอกผมว่าให้รอครับ เดี๋ยวจะโทรเรียกพี่หมอให้ ผมก็นั่งรอประมาน 5 นาทีพี่หมอก็ลงมา พาเข้าห้องไปลุ้นผลตรวจครับ พี่เเกบอก นั่งก่อนๆ ผมก็นั่งครับ กลัวมากครับ กล้าๆกลัวๆผิดปกติ พี่แกถามเปิดดูรึยัง ผมบอกว่ายังครับ พี่แกก็รีบเปิด แบบมือสั่นช่วยผมลุ้นนิดๆ ครับ ผมก็เลยทำท่าจะชะโงกดู ที่แกเห็นผล เเล้วก็บอกว่า ไม่เป็นไรๆ ไม่ติดเชื้อ เห็นไหม non-reactive แปลว่าไม่มีปฏิกิริยา คิดไม่ติดเชื้อ ผมก็ดีใจครับ ดีใจมากเลย พี่แกเลยบอกว่า เลิกกังวลได้เเล้วนะ เเล้วก็อย่าไปเสี่ยงอีก เเล้วก็เดินออกมาจ่ายเงินครับ ทำหน้าเฉียบยิ้มเล็กน้อยพี่แกเดินไปส่งหน้าห้องจ่ายเงิน ผมเลยขอบคุณไหว้งามๆหนึ่งครั้งครับ จ่ายตังค์เสร็จสับ กลับบ้านสบายใจไม่ไปเรียนครับ พับซองใส่ไว้ในไดอารี่ เพื่อเตือนตัวเองว่าเราไม่เป็น ไม่ติดเชื้อไม่ต้องกังวล เเล้วทีหลังอย่าซุกซนอีกครับ
อยากให้เพื่อนๆอ่านดูเพื่อเป็นอุทาหรณ์ครับ ว่าไม่ควรเสี่ยง อยากมีคู่นอนศึกษาดูใจกัน เเละป้องกันด้วยครับ ขอให้ทุกคนโชคดีแบบผมนะครับ สวัสดีครับ
ประสบการณ์กังวลกับ HIV กับการตรวจครั้งสุดท้ายที่รอมาเกือบหนึ่งปีครับ
ผมอายุ 18 ครับอายุตอนไปเสี่ยงมา เเต่ตอนที่เขียนบทความนี้ผมอายุ 19 ครับ เกือบหนึ่งปีเต็มหลังเสี่ยงที่ผมไปตรวจครั้งสุดท้ายวันนี้ ผมเลยอยากมาเเชร์ประสบการณ์เพื่อเป็นอุทาหรณ์ให้คนที่อยากลองไปเสี่ยง หรือยังไงก็ตามครับ ว่าความรู้สึกของคนไปเสี่ยงมาเป็นยังไงครับ แต่ผมป้องกันโดยใส่ถุงนะครับ
================================================================================
ครั้งเเรกPCR ครับตรวจแบบพิเศษสุดหลัง 21 วันหลังเสี่ยงมาสามารถตรวจได้เลย เเต่ราคาค่อนข้างสูงครับ ผมเป็นคนขี้กังวลเเละคิดมาก ภายใน 21 วันที่ไปเสี่ยงมา ผมอ่านบทความเกี่ยวกับ HIV ทุกวันเลยครับ ไม่ว่าจะโทรปรึกษาหมอ ถามเพื่อนๆ ปรึกษาหลายๆคนครับ ผมกลัวมาก เลยไปเจอคลินิคนิรนามแถวมหาลัยที่ผมศึกษาอยู่ ผมเลยไปสอบถามข้อมูลครับ ไปตอนเช้าคลินิคปด เลยจดเบอร์โทรไปถาม หมอบอกว่าต้องตรวจหลัง 21 วันหลังเสี่ยงขึ้นไปครับ ผมก็รอเวลา พอถึงเวลานับวันซึ่งไม่รู้ว่านับถูกหรือผิด ประมาณ 20 21 วันไม่รู้หละ ผมไปตรวจเลย รอผลสามวันครับพี่หมอบอกต้องส่งไปตรวจที่โรงพยาบาลกรุงเทพครับ สามวันนั้นผมเป็นไข้ครับคิดมากวิตกกังวล ยังกะคนจะตาย สุดท้ายผลออกครับผม ผลปกติไม่ติดเชื้อครับ ในใจคิดว่าขวดเลือดสลับรึเปล่า ตรวจผิดรึเปล่า นับวันผิดรึเปล่า ไม่เเน่นอนรึเปล่า ตามสไตล์คนคิดมากอย่างผม ผมก็เลยรอครับ รอเวลาสามเดือนเพื่อจะไปตรวจแบบปกติครับครั้งที่สองครับผม ไปตรวจแบบธรรมดาซึ่งตามสไตล์ผม คนคิดมากเช่นเคยครับ รอไม่ได้ครับ ผมเลยปรึกษาหมอเเล้วเลยไปตรวจ สองเดือนครึ่ง ประมานนี้ครับ ไปตรวจมาผลเหมือนเดิม ปกติ ซึ่งพี่หมอบอกให้ปิดเคสได้เเล้ว ไม่เป็นอะไร 100 เปอเซนต์ ซึ่งผมก็ยังไม่เชื่อครับ ผมยังกังวลคิดมากครับ เลยปรึกษาพี่หมอมาเรื่อยๆ ครับเพราะมันมีอาการอะไรเเปลกๆมาเรื่อยๆ ซึ่งโดยปกติ HIV ไม่มีอาการครับ จนประมานสองถึงสามปีครับ หรือเเล้วเเต่ภูมิคุ้มกันของเเต่ละบุคคล ไปจนประมาน หกเจ็ดเดือนครับ หกเจ็ดเดือนที่ผมลืมเรื่องนี้ไปเลย เเล้วผมมาคิดอีกทีประมานเกือบ 1 ปีครับ แม่ทักว่าทำไมเเขนลายจัง ซึ่งลายมาจากเเผลที่ผมเกาโดยไม่เกี่ยวกับ HIV เลยครับเเต่ผมคิดมากเหมือนเดิม กลับมาอ่านบทความอีกครั้งหนึ่งครับผม ผมกลับมาเครียด กังวล สูบบุหรี่จัด หลายๆอย่าง ปล่อยตัวเอง จนสุดท้ายผมตัดสินใจ เมื่อวานว่าจะมาตรวจ เลยทักพี่หมอที่รู้จักไป คราวนี้ไปตรวจที่ โรงพยาบาลเลยครับครั้งที่สามพ่อผมปลุกตื่นนอนตอนเช้า เวลาประมานเเปดโมงครับ ผมจับโทรศัพท์อยู๋ดีดีทักพี่หมอที่รู้จักครับ ทักไปตอนเช้าตื่นมาโดยที่ยังไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย ยังตื่นไม่ดีเลยครับ งัวเงียทักไปว่า พี่วันนี้ผมจะไปตรวจเลือดกับพี่นะครับ พี่แกก็บอกว่า มาสิ ทิ้งเบอร์ให้ผมเเล้วบอกให้ผมไปทำประวัติครับ ผมก็อาบน้ำ ไปเรียนปกติ พี่แกนัดไป 11 โมงเช้า ซึ่งผมโดดเรียนไปเลย พอไปถึงทำประวัติเสร็จ เพื่อนบอกอาจารย์งดคลาส เย้เยี่ยมยอดมากครับ ผมเลยคิดว่าคงมีอะไรเปิดทางให้เราเเล้วเเหละ เเล้วโทรหาพี่หมอ พี่หมอบอกว่าเดี๋ยวลงไปหาซึ่งผมไม่ต้องรอคิวเลย ทำประวัติเสร็จ เดินกำลังจะหาพี่หมอ ก็มีพยาบาลเรียก ไปวัดความดัน น้ำหนัก ส่วนสูงตามระเบียบพี่พยาบาลแกถามว่ามาตรวจอะไร ผมเลยบอกมาเจาะเลือดครับ เสร็จเเล้วเลยเข้าไปหาพี่หมอ พี่แกก็ถามว่าเสี่ยงมาเมื่อไหร่ ผมเลยบอกจะปีนึงละพี่ ตรวจมาก่อนหน้านั้นสองครั้ง เเล้วก็บอกว่าผมคิดมากครับ กังวลมาก พี่เเกเลยเอาใบเจาะเลือดให้เซ็นยินยอมการเจาะตรวจครับ เรียบร้อยเซ็นใบเรียบร้อยเดินไปห้องเจาะ โดยไม่กลัวเจ็บ ปกติผมเป็นคนกลัวเข็มมาก เเละนี่ก็ทำให้ผมเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ผมรู้สึกเฉยๆกับเข็มเลยหละครับ พอจิ้มเสร็จ หมอบอกให้ผมรอผลตรวจ 1 ชั่วโมง ซึ่งผมไปหาเพื่อนเพื่อที่จะฝากงานไปส่งครับ เพราะคิดว่าไปเรียนไม่ทันคาบบ่ายอีกเเน่นอน ระหว่างออกจากห้องเจาะเลือดก็เจอพี่หมอกำลังเดินลงไปน่าจะออกไปกินข้าวครับเลยเดินไปพร้อมกันครับผม เเล้วก็คุยกันไปเรื่อยๆตามทาง ผมเลยขับรถเอางานไปฝากเพื่อนส่งก่อน พอฝากเสร็จไปกินข้าวครับ กินข้าวเสร็จ เวลาผ่านไปเกือบ ชั่วโมงได้ พอถึงโรงพยาบาลก็เวลา 12.35 ประมานนี้ซึ่งพี่พยาบาลกับพี่หมอคงไปกินข้าวกันครับ ผมก็นั่งรอ จวบจะบ่ายโมงพี่พยาบาลเดินดูดน้ำชาเย็นมาเเล้วก็มาบอกว่าผลน่าจะมาเเล้ว ผมก็ใจไม่ดีน่ะสิครับ เเล้วพี่แกบอกว่าจะโทรถามให้ ผมก็รอ (ผลเลือดน่าจะออกมาตั้งเเต่เที่ยงนิดๆเเล้วหละครับผมคิดว่าเเต่พยาบาลเพิ่งมา อิอิ) พี่พยาบาลบอกว่าออกเเล้วให้เดินขึ้นไปเอาที่ชั้นสองพี่พยาบาลให้ใบรับผลเลือดไปบอกว่าให้ไปเอาเอง น่าจะประมานว่าเป็นผลการตรวจเป็นเรื่องส่วนตัวน่ะครับ ผมเลยเดินเอาใบไปยื่นที่ห้องเเลป พร้อมเซ็นชื่อเรียบร้อย พี่ๆที่เเลปก็เอาใบผลตรวจพับใส่ซองที่มีตราครุฑซึ่งเหมือนจดหมายทางราชการ ผมรับซองเเละเดินลงมาอย่างหวาดหวั่น ผมไม่กล้าเปิดครับ พอเอาผลมาผมก็เอาให้พยาบาล พี่พยาบาลบอกผมว่าให้รอครับ เดี๋ยวจะโทรเรียกพี่หมอให้ ผมก็นั่งรอประมาน 5 นาทีพี่หมอก็ลงมา พาเข้าห้องไปลุ้นผลตรวจครับ พี่เเกบอก นั่งก่อนๆ ผมก็นั่งครับ กลัวมากครับ กล้าๆกลัวๆผิดปกติ พี่แกถามเปิดดูรึยัง ผมบอกว่ายังครับ พี่แกก็รีบเปิด แบบมือสั่นช่วยผมลุ้นนิดๆ ครับ ผมก็เลยทำท่าจะชะโงกดู ที่แกเห็นผล เเล้วก็บอกว่า ไม่เป็นไรๆ ไม่ติดเชื้อ เห็นไหม non-reactive แปลว่าไม่มีปฏิกิริยา คิดไม่ติดเชื้อ ผมก็ดีใจครับ ดีใจมากเลย พี่แกเลยบอกว่า เลิกกังวลได้เเล้วนะ เเล้วก็อย่าไปเสี่ยงอีก เเล้วก็เดินออกมาจ่ายเงินครับ ทำหน้าเฉียบยิ้มเล็กน้อยพี่แกเดินไปส่งหน้าห้องจ่ายเงิน ผมเลยขอบคุณไหว้งามๆหนึ่งครั้งครับ จ่ายตังค์เสร็จสับ กลับบ้านสบายใจไม่ไปเรียนครับ พับซองใส่ไว้ในไดอารี่ เพื่อเตือนตัวเองว่าเราไม่เป็น ไม่ติดเชื้อไม่ต้องกังวล เเล้วทีหลังอย่าซุกซนอีกครับอยากให้เพื่อนๆอ่านดูเพื่อเป็นอุทาหรณ์ครับ ว่าไม่ควรเสี่ยง อยากมีคู่นอนศึกษาดูใจกัน เเละป้องกันด้วยครับ ขอให้ทุกคนโชคดีแบบผมนะครับ สวัสดีครับ