ที่ผ่านมาไม่ได้มีความหมายอะไรเลยหรอ ?

ผมกับรุ่นน้องคนนึง ซึ่งเราอยู่ โรงเรียนเดียวกัน แต่ผมเป็นรุ่นพี่ที่ชั้น ม.5 แต่เธออยู่ ม.3 ทีแรกผมก็ไม่ได้ชอบเธอหรือคิดจะจริงจังอะไรมาก ผมก็ลองทักเธอไปคุยเล่นๆ ตามประสาคนเหงา แล้วนี่ก็คือจุดเริ่มต้นความรักของผม ผมได้คุยกับเธอแค่ไม่กี่ทีก็รู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยเป็น ผมคุยกับเธอเกือบทุกวัน ชีวิตผมมีความสุขมากในช่วงนั้น เวลาเจอกันแรกๆ ผมก็ไม่แสดงท่าทีอะไรออกไป(ผมเป็นคนที่เก็บความรู้สึกเก่งมาก) แต่ผมก็ต้องยิ้มให้เธออยู่ดี เพราะเธอยิ้มมาให้ผม 5555555 รอยยิ้มของเธอเหมือนเปลี่ยนโลกทั้งใบของผม ชีวิตดี๊ดีช่วงนั้น 555555 เธอชอบทำท่าทางติ๊งต๊อง ซึ่งมันมีเสน่ห์มากเลยสำหรับผม ผมเลยตกหลุมรักเธอไปแบบไม่ทันตั้งตัว การคุยของเราสองคนแรกๆไม่มีอุปสรรคอะไรเลย ผมคิดว่า เอ้ออ เป็นแบบนี้ก็ดีนะ ถึงไม่ได้คบกันก็ไม่เป็นไร อยากมีเขาให้คุยด้วยทุกวัน เธอเหมือนเป็นแรงบันดาลใจให้ผมอะ ผมเป็นคนที่เรียนแบบโง่มาก โง่โครตอะ ทุกเทอมต้องติด 0 อย่างน้อย 3-5 ตัว แต่เทอมนี้รู้สึกดีขึ้น ติดแค่ 1ตัว ผมหน้าโหดมาก หนวดผมมันรุงรังมากอะ ผมก็โกนหนวด ทำตัวให้เรียนร้อย เพราะผมอยากอยู่ในสายตาเธอบ้าง ผมมีความสุขมากเลยตลอดเวลาที่ได้คุยหรือปรึกษาปัญหาต่างๆ เธอคนนั้นแบบเข้าใจผมทุกอย่าง ทุกอย่างราบรื่น ผมแฮปปี้มากๆ ผมตักสินใจบอกชอบเธอไป ตอนนั้นผมเมามาก ผมไปบอกชอบเธอที่หน้าบ้านพักของเธอ ตั้งแต่ผมบอกความรู้สึกของผมไป เธอก็เปลี่ยนไปเป็นอีกคนเลยทีเดียว ผมคิดในใจว่าผมไม่น่าพูดออกไปเลย ผมอยากรักษาผู้หญิงคนนี้ไว้ให้นานที่สุด เพราะที่ผ่านมาเจอคนดีๆก็ไม่เคยรักษาไว้ได้ซักคน ผมเลยค่อนข้างทุ่มเทกับผู้หญิงคนนี้มาก เพราะผมแบบรักเธอไปจนหมดหัวใจแล้ว เราทะเลาะกันไม่บ่อย เพราะผมไม่อยากให้เธอเบื่อ บางทีก็น้อยใจนะบางทีเธอพูดและโพสในเฟซบุ๊คของเธอ ว่าคิดถึงแฟนอะไรทำนองนี้ ผมเริ่มท้อ แต่ผมก็พยายามสู้ แล้วเธอก็หายไปไม่ตอบแชทของผม แล้วผมก็ทักเธอไป เธอบอกกับผมมาว่า ไม่อยากคุยด้วยแล้วอะ ความรู้สึกที่มีให้มันไม่เหมือนแต่ก่อน ตอนนั้นหัวใจผมแทบหยุดเต้น รู้สึกไม่มีแรงอยากนอนอยู่เฉยๆไปเลย เธอขอโทษผม ผมก็ทำแบบไม่เป็นไรและก็ขำ แต่จริงข้างในของผม แมร่งแบบไม่มีอะไรที่จะพังแล้ว ผมเศร้ามาก ผมคิดว่าผมคงทำอะไรให้เธอไม่พอใจแน่เลย แล้วผมก็มารู้ที่หลังว่าผมแค่มาผิดเวลาไปหน่อย เพราะแฟนเก่าเธอกลับมาขอคืนดี....