ไกลเกินไปสำหรับคำๆนั้น

เราเป็นนักศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยเอกชนย่านรามอินทราเราเรียนคณะบริหารสาขาธุรกิจการบินอยู่ชั้นปีที่3แล้ว เราเป็นกลางห้องนะไม่เก่งอะไรมากนักภาษาอังกฤษก็งูๆปลาๆ เราแอบชอบผู้ชายอยู่คนหนึ่งเขาเป็นผู้ชายที่เพอเฟคมากขั้นเทพบุตรเลยละเราชอบเขาตั้งแต่ตอนปี2อะตอนแรกเราก็ไม่ได้รู้สึกว่าเราชอบเขาหรอกนะแต่พอนานไปเขาทำท่าทีเหมือนสนใจเรามากกว่าคนอื่น ขอบอกก่อนนะไกลเกินเอื้อมยังไง เขาเป็นอาจารย์สอนพิเศษวิชาโทอิค ทำงานเป็นสจ๊วตสายการบินหนึ่ง เขาพึ่งเข้ามาสอนตอนเราอยู่ปี2ซึ่งแน่นอนว่าความรู้สึกนี้มันขัดกฏของมหาลัย ยึดหลักครูกับศิษย์ และยังมีอีกประเด็นหนึ่งคือเพื่อนก็รู้ดีกับเขาเหมือนที่เรารู้สึก แต่เขากล้าพูดกับเราว่าเขาชอบแต่เราไม่อยากพูดไปว่าเราชอบเพราะกลัวเพื่แนเสียใจ เราได้แต่เก็บความรู้สึกนั้นไว้คนเดียว แต่เมื่อเรารู้ว่าเค้าแต่งงานมีภรรยาแล้วเราก็ตัดใจไม่ได้คิดอะไรแล้ว แต่พอเราขึ้นปี3 เขาก็เลิกกับภรรยาแต่เราไม่รู้สาเหตุแน่ชัด แต่มีคนพูดมาว่าเขาไปบินจนไม่มีเวลาให้ภรรยา เรารู้อย่างนั้นความรู้สึกที่เคยชอบก็กลับมาที่เดิมเหมือนเดิมทุกอย่าง อ่อลืมบอกไปเขาอายุ36เราอายุ21ต่างกันมากใช่มั้ยละ
เขาชอบถามเราบ่อยๆทั้งๆที่เราก็ตอบไม่ได้ก็ยังจะถาม เขาชอบแอบมองเรา บางทีเราก็เหมือนคิดไปเองว่ามั้ย55ตลกดีแต่ความรู้สึกเราเมื่อเรามองตาเขา เขาบอกความรู้สึกทุกอย่าง มันติดอยู่หลายประเด็น เขาเป็นถึงสจ๊วส และเป็นอาจารย์ ซึ่งเป็นเขตที่กั้นเราสองคนอีก และไหนจะเพื่อนในกลุ่มที่ชอบเขาเหมือนกับเรา แต่เพื่อนเราเคยคุยกับเขาในเฟสนะ เขาบอกว่าให้เห็นเขาเป็นพี่ชายมีอะไรก็ปรึกษาเขา เราคิดว่าเขาคงคิดประเด็นนี้เหมือนที่กับเราคิดนะ เรามีเบอร์ ไลน์ เฟส มีทุกอย่างแต่ไม่กล้าเพราะเขาอยู่สูงเกินไป และกลัวจะผิด กลัวสายตาคนอื่นด้วย เราแค่อยากระบายขอบคุณที่รับฟัง