ครั้งแรกที่เจอคือไปซื้อขนมปังแผ่นหน้าบ้าน ตอนจ่ายตังก็บอกกะพนักงานนะว่า "ไม่ต้องใส่ถุงค่ะ" เพราะมาซื้อแค่อย่างเดียว เธอนิ่ง..ไม่หือไม่อือ หยิบขนมปังใส่ถุง (ตอนนั้นถุงยังอยุ่ในขาเกี่ยวที่ไว้เกี่ยวถุง) ก็นะนึกว่าไม่ได้ยิน ก็ยื่นตังให้แล้วก็พูดซ้ำว่าไม่เอาถุงนะคะ เธอเอาตังถอนวางไว้บนเคาเตอร์แล้วก็ยัง..ยังจะไม่สนใจ รูดถุงที่มีขนมปังข้างในแล้วเหวี่ยงมาวางไว้ให้ จังหวะนั้น..ที่ทำไปคือรูดตังทอนที่วางไว้บนเคาเตอร์พร้อมกับอีกมือที่รวบตรงปลายถุงขนมปังพร้อมสบัดถุงพลาสติกใบน้อยที่ยัดเยียดมาใส่เธอคนนั้นแล้วเดินจากไป..เป็นอันปิดฉากความสัมพันธ์ของฉันกะโลตัสหน้าบ้านเป็นอันภาวร
มาวันนี้อยากกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปใส่หมูสไลค์ เลยแวะซื้อหมูสไลค์แต่เป็นอีกสาขา(แถวห้องพัก) เดินไปหน้าตู้หมูแต่ไม่เห็นหมูสไลค์ หันไปเจอพนักงานคนนึงนั่งลงผักอยู่เลยหันไปถามว่า "พี่คะ หมูสไลค์มีมาเพิ่มไหมคะ?" เธอเงยหน้ามามองแล้วตอบว่า "มีก็มีแค่นั้นแหละ" โอเค..อดกิน เลยหยิบหมูบดปรุงรสมาแทน กำลังจะเดินออกมาตาเหลือบไปเห็นกะบะที่มีหมูสไลค์อยุ่เหมือนกับของเพิ่งมาลงเลยหันไปถามเธอคนเดิมว่า "พี่คะหมูในนี้นี่ซื้อได้ไหมคะ?" เธอลุกขึ้นหน้าบูดเป็นตุดหมาตอบกลับมาว่า "จะเอาก็เอาไป!!" แล้วเดินเข้าห้องพนักงานไปเลย เออค่ะ..เลยเอาหมูบดไปวางที่เดิมหยิบหมูสไลค์จากกะบะแล้วเดินไปจ่ายตังแล้วก็ออกมา โมโหนะแต่มันดึกแล้วช่างเหอะพอออกมาเข้าเซเว่นต่อจะไปซื้อบะหมี่กึ่ง ตอนเดินเข้าเซเว่นนี่ยังกะเจอนางฟ้านางสวรรค์พนักงานคนละฟิว คนละเรื่อง คนละโลก...พอซื้อนิสชินเสร็จก็ดิ่งกลับบ้านเลย
พอถึงบ้านปั๊ปเข้าครัวสิรออะไร ต้มน้ำแกะบะหมี่(นิสชินสีฟ้ารสหมูมะนาวอร่อยอ่ะ!!)แกะหมู พอแกะหมูออกมาตึงค่ะตึงหมูแม่มเน่า!!!! ปิดเตาคว้าหมูสตาท์รถพุ่งกลับไปโลตัสเดิมทันที ไปถึงก็ถามหาพนักงานคนนั้น เธอไม่ออกมาแต่มีอีกคนออกมาพร้อมคีย์คำพูดมาว่า "จะเอาหมูใหม่หรือจะเอาเงินคืน" เราก็โมโหถามหาเธอคนนั้นขณะที่คุณคนนี้ก็วนลูฟคำเดิม..จะเอาหมูใหม่หรือจะเอาเงินคืนอยุ่นั่นแหละ!! สักพักมีคนออกมาบอกว่า "มีอะไรมาคุยกะหนูนี่ หนูเป็นหัวหน้า" หันกลับไปสบตาแล้วถามว่า "หมูเน่าเอามาขายทำไม? ถ้ารู้ว่ามันขายไม่ได้จะบอกให้ซื้อกลับไปทำไม?? คนที่บอกให้ชั้นหยิบไปจ่ายตังอยุ่ที่ไหนชื่ออะไร?" เธอคนที่เป็นหัวหน้าตอบกลับแบบหน้ายิ้มเย้ยๆมาว่า "ไม่อยู่..เค้าอารมไม่ดี" เออพอ...ไม่สื่อสารแระพอกันทั้งหัวหน้าทั้งลูกน้อง ปาหมูลงพื้นเดินออกกลับบ้าน ต่อจากนี้พี่นี่ขอสัญญาต่อหน้าไฟเลยว่าพอจากนี้ไปจะไม่ไปรบกวนโลตัสสาขาไหนๆอีกแล้วถ้าไม่จำเป็น
ปล.1 น่าเสียดายที่วู่วามไปหน่อยไม่ทันถ่ายรูปหมูเน่าไว้ อารมมันตึงเลยคิดไม่ได้ ณ จุดนั้น
ปล.2 พนักงานดีดีก็มีนะไม่ใช่ไม่มี ข้อนี้ขอไม่เหมารวมละกันจ๊ะ
พนักงาน Lotus Express ที่ดีดีไปอยู่ที่ไหนหมด?
มาวันนี้อยากกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปใส่หมูสไลค์ เลยแวะซื้อหมูสไลค์แต่เป็นอีกสาขา(แถวห้องพัก) เดินไปหน้าตู้หมูแต่ไม่เห็นหมูสไลค์ หันไปเจอพนักงานคนนึงนั่งลงผักอยู่เลยหันไปถามว่า "พี่คะ หมูสไลค์มีมาเพิ่มไหมคะ?" เธอเงยหน้ามามองแล้วตอบว่า "มีก็มีแค่นั้นแหละ" โอเค..อดกิน เลยหยิบหมูบดปรุงรสมาแทน กำลังจะเดินออกมาตาเหลือบไปเห็นกะบะที่มีหมูสไลค์อยุ่เหมือนกับของเพิ่งมาลงเลยหันไปถามเธอคนเดิมว่า "พี่คะหมูในนี้นี่ซื้อได้ไหมคะ?" เธอลุกขึ้นหน้าบูดเป็นตุดหมาตอบกลับมาว่า "จะเอาก็เอาไป!!" แล้วเดินเข้าห้องพนักงานไปเลย เออค่ะ..เลยเอาหมูบดไปวางที่เดิมหยิบหมูสไลค์จากกะบะแล้วเดินไปจ่ายตังแล้วก็ออกมา โมโหนะแต่มันดึกแล้วช่างเหอะพอออกมาเข้าเซเว่นต่อจะไปซื้อบะหมี่กึ่ง ตอนเดินเข้าเซเว่นนี่ยังกะเจอนางฟ้านางสวรรค์พนักงานคนละฟิว คนละเรื่อง คนละโลก...พอซื้อนิสชินเสร็จก็ดิ่งกลับบ้านเลย
พอถึงบ้านปั๊ปเข้าครัวสิรออะไร ต้มน้ำแกะบะหมี่(นิสชินสีฟ้ารสหมูมะนาวอร่อยอ่ะ!!)แกะหมู พอแกะหมูออกมาตึงค่ะตึงหมูแม่มเน่า!!!! ปิดเตาคว้าหมูสตาท์รถพุ่งกลับไปโลตัสเดิมทันที ไปถึงก็ถามหาพนักงานคนนั้น เธอไม่ออกมาแต่มีอีกคนออกมาพร้อมคีย์คำพูดมาว่า "จะเอาหมูใหม่หรือจะเอาเงินคืน" เราก็โมโหถามหาเธอคนนั้นขณะที่คุณคนนี้ก็วนลูฟคำเดิม..จะเอาหมูใหม่หรือจะเอาเงินคืนอยุ่นั่นแหละ!! สักพักมีคนออกมาบอกว่า "มีอะไรมาคุยกะหนูนี่ หนูเป็นหัวหน้า" หันกลับไปสบตาแล้วถามว่า "หมูเน่าเอามาขายทำไม? ถ้ารู้ว่ามันขายไม่ได้จะบอกให้ซื้อกลับไปทำไม?? คนที่บอกให้ชั้นหยิบไปจ่ายตังอยุ่ที่ไหนชื่ออะไร?" เธอคนที่เป็นหัวหน้าตอบกลับแบบหน้ายิ้มเย้ยๆมาว่า "ไม่อยู่..เค้าอารมไม่ดี" เออพอ...ไม่สื่อสารแระพอกันทั้งหัวหน้าทั้งลูกน้อง ปาหมูลงพื้นเดินออกกลับบ้าน ต่อจากนี้พี่นี่ขอสัญญาต่อหน้าไฟเลยว่าพอจากนี้ไปจะไม่ไปรบกวนโลตัสสาขาไหนๆอีกแล้วถ้าไม่จำเป็น
ปล.1 น่าเสียดายที่วู่วามไปหน่อยไม่ทันถ่ายรูปหมูเน่าไว้ อารมมันตึงเลยคิดไม่ได้ ณ จุดนั้น
ปล.2 พนักงานดีดีก็มีนะไม่ใช่ไม่มี ข้อนี้ขอไม่เหมารวมละกันจ๊ะ