มีใครมั้ยที่ใช้ชีวิตแบบที่ไม่ต้องมีเพื่อน แล้วมันเป็นยังไง ?

กระทู้คำถาม
จะอธิบายเป็นตัวหนังสือยังไงดี 😢
เป็นป่ะความรู้สึกที่มีเพื่อนมากก็ถูกหักหลังกันเอง มีเพื่อนน้อยก็เหมือนโดนนินทาแจกเพื่อนกลุ่มใหญ่ สมมติเรามีเพื่อนสนิทแต่ไม่สุด คือเพื่อนที่เราคุยและอยู่กับเพื่อนคนนี้แหละมากสุด แต่มันก็ยังไม่รู้สึกสนิทกัน

และก็อีกความรู้สึกคือว่ามันมีปัญหาอะไรถ้าไม่ไหวเราก็จะพูดออกไปเลยว่า "เดี๋ยวกูช่วยเอง"   ไม่ก็จะเป็นมันที่พูดว่า "เฮ้ย ช่วยกูหน่อยสิ" แต่กลับกันเราจะไม่ค่อยขอให้มันช่วยหรอกแล้วมันก็ไม่เคยจะพูดเลยว่า "เดี๋ยวกูช่วยเอง" แต่ถ้าครั้งไหนที่เราขอความช่วยเหลือจากมันมันก้จะบอกว่า "งานกูก้เยอะว่ะ" มักจะเป้นแบบนี้อ่ะ

ดูอาจจะเป็นเรื่องเล็กนะ แต่ติดใจอยู่ที่ว่าเพื่อนกูกูเพื่อน กูช่วยแล้วไม่คิดจะช่วยกูบ้างหรอ? (น้อยใจนะเว้ย) 😤😣😭 คืดมันเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆและมากขึ้นเรื่อย คิดไปคิดมาก้ท้อนะ คือเรามีเพื่อนน้อยเพื่อที่จะลดความละแวงวุ่นวาย และเพิ่มความไว้ใจ แล้วถ้าเพื่อนจะเป็นแบบนี้น้ำใจสักนิดก้ไม่มีใครแล้วจะมีไปทำไมว่ะ

#เคยคิดที่อยู่โดยไม่มีเพื่อน แล้วมันจะเป็นยังไง?
ขอโทษด้วยนะค่ะที่ใช้คำไม่เหมาะไปบ้าง
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่