ในที่สุด ความรักที่เคยมีกันให้มา ตลอด 7 ปี มันได้จบลง

เราคบกันตั้งแต่ ปี 51 เริ่ม รู้จักกันที่ผับ แห่งหนึ่ง พอดีเพื่อนผมมันรู้จักกับเพื่อนของเค้า ผมเลยให้เพื่อนเค้าไป ขอเบอร์ เค้าก็ให้มาแบบ ง่ายๆผมก็เลยสงสัย ทำไมถึงง่ายจังวะ พอเช้าวันรุ่งขึ้น ผมโทไปหา ว่า จำกันได้ไหมเอยที่ เคยขอเบอร์มาเมื่อคืนไง สรุป "เค้าจำไม่ได้" อ้าว เงิบซิครับเค้าบอกว่าเค้า เมามาก แทบจะจำหน้าผมไม่ได้ ด้วยซ้ำ ผมนิเงิบ อีกครั้ง 555 ผมก็บอกไม่เป็นไร เดี่ยวคืนนี้เจอกันที่เดิม เค้าก็บอก โอเคอ่อ ผมลืมบอกไปอย่างหนึ่ง ช่วงนั้น ผมคบ หลายคนเลยทีเดียว 55555 แอบหลงตัวเองหน่อย ผมก็แค่คิดว่า ผู้หญิง คนนี้ ผมก็แค่จะ คบ เล่นๆ เหมือนกันอื่นๆ ไม่จริงจังด้วย

       ต่อเรื่องนัดเจอกัน อีกคืน ผมจำเค้าได้ดี แต่อย่างที่บอก เค้าจำผมไม่ได้ พอเจอกัน เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไรเรานะ หลงตัวเองอีกแหละ 5555
นัด กันเที่ยวซักพัก คุยกันไปซักพัก ผมเริ่มคิดว่า คงจะปิดเกมส์ เค้าคนนี้ได้แระ เอาละวะ พอเที่ยวกัน เสร็จคืนนั้น ผมช่วนเค้ามา หอ ผมเลยครับเอ้า เข้าทางผมแหละ แต่!!!!!!!! ไม่ได้เป็นแบบที่ พวกคุณคิดกันหรอก  ผม ทำไม่ได้!!!!! ทั้งๆ ที่ คนที่เคยผ่านๆมามันไม่ได้ เป็นแบบนี้
แต่คนนี้ ผมทำไม่ได้จริง ผมรู้สึกว่า สงสาร เอ็นดู ไม่อยากให้เค้า มาเจอคนแบบเรา คืนนั้นเราได้แค่ นอนกอด กัน
เป็นแบบนี้ มาถึง สาม คืน แต่คืนที่ สาม ต่างคนต่างอารมณ์ พาไป ก็นั้นแหละ คืนนั้น เราทำ อย่างที่ พวกคุณคิดกันแหละ 5555
แล้วผมก็รู้ในคืนนั้นเหมือนกันว่า เค้า ยัง บริสุทธิ์ ผมไปไม่เป็นเลยครับทีนี้ แต่ผมไม่ทิ้งเค้านะครับ หลังจากนั้น เราก็คบกันมาเรื่อยๆ แต่ผมก็ยังคุยกันคนอื่น คบกับคนอื่น พร้อมกันด้วย แต่ไม่รู้เป็นอะไร เวลาได้อยู่กับเค้า ผมอบอุ่น ผมมีความสุข แบบบอกไม่ถูก
       
       หลังจากนั้น เริ่ม เข้าใจกัน เริ่มไปมาหากันอยู่ตลอด ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ผมเริ่มรู้สึก "รัก" รู้สึกเป็นห่วง รู้สึกผูกพัน หลังจากที่ผมรู้สึก ดีกับเค้าแบบนี้ ผมเลย ตัดใจเลิกคนอื่นๆ ที่คบ กันมานั้นหมด เพื่อเค้าคนเดียว คบกันมาได้ซัก ปีกว่าๆ ผมอยากเห็นหน้าเค้า อยากอยู่ใกล้เค้า ตลอดเวลา เลยขอให้เค้ามาอยู่หอกับผมได้ไหม เค้ายอมตกลงด้วยที่จะมาอยู่ด้วยกัน ผมนี้ โคตรดีใจเลยครับ เค้ายอมออก จากหอเค้ามา ซึ่งหอเค้าอยู่ไกล กับที่เรียน มาก แต่หอของผมนั้น อยู่ใกล้ที่เรียน  เค้ายอม ขับรถ ทุกๆ วันจากหอของผมไป กลับเกือบ 10 กิโล แต่ผม แค่เดินก็ถึงที่เรียนแล้ว ผมเริ่ม รู้สึกว่า รักเค้าขึ้นไปอีก รักมาก 2ปีผ่านไป แบบไวมากๆ ผมมีความสุขมากเวลา อยู่กับเค้า
       
       ในที่สุด ปีที่เลวร้ายก็มาถึง เข้าปีที่3 ผมเริ่มออกอาการ เหี้..ยสุดๆ ขอโทษนะครับ ที่ไม่สภาพ แต่ไม่รู้หาคำไหนมาแทนคนนี้ได้ อีกแล้ว ผมเริ่มกลับมาเที่ยวติดเพื่อน ซึ่ง เพื่อนในกลุ่ม มีคนหนึ่ง เค้าเล่นยา เอาแล้วซิที่นี้ เพื่อนชวน ลอง จะเหลือหรอครับ ผม ก็ลองเลย คิดว่าเป็นผู้ชายเกิดมาทั้งที ต้องลองให้หมด
แต่ ผมเริ่มติด ตอนแรกเพื่อนมันก็ซื้อมาให้ หลังๆ ผมเริ่มที่จะซื้อเอง แอบทำแบบนี้มาตลอด จนเค้าเริ่มสงสัย เพราะผมผอม ลงจากแต่ก่อน จนเห็นได้ชัดเค้าก็ถามไปทำไรมา ผมก็ไม่ได้คุยไร อีกอย่างผมเป็นคนเตะบอลด้วย เค้าอาจจะคิดว่า ผอมจากเตะบอลมั้ง แต่มันไม่ใช่ จากนั้น ผมติดยามากขึ้นๆ ทำแบบนี้มาเกือบปี คราวนี้ ยกระดับแล้วครับ ไปรับของมา ขายเองเลย แอบขายพวก เพื่อนมั้ง พวกของเพื่อนมั้ง
      
      จนเข้าปีที่4 เค้าเริ่มรู้แล้วละ ว่าเราแอบขาย แต่เราก็ไม่เลิกครับ ยิ่งเห็นเงินแล้วยิ่ง อยากทำเรื่อยๆ เริ่มไปเอามาขายเรื่อยๆ ปล่อยเค้า อยู่หอคนเดียวมั้ง ไม่กลับมานอนหอมั้ง ในที่สุด ผมโดนจับครับ โดนที่ที่ไปรับของมาเลยครับ ผมกลัวมาก ผมเลยโทบอกเค้า ให้มาประกันหน่อย ซึ่งผมไม่อยากให้ พ่อแม่รู้ ซึ่งครอบครัวผมก็ไม่ได้รวยอะไร ครอบครัวเค้าก็เหมือนกัน แต่เค้าก็หาเงินมาประกันผมจนได้ ซึ่งเค้าขับรถมอไซน์ มาหา ไกลกว่า 40กิโล กลางคืนด้วย โอเค ประกันเสร็จ เค้าขขอร้องให้ผมเลิก โอเคผมรับ ปากกับเค้าว่า ผมจะเลิก แต่ ไม่ ครับ ผมกลับมาแอบทำอีก โคตรเหี้..ยๆเลยผม อะ จะเหลือหรอ ครับโดน จับครั้งที่2 เหมือนเดิมครับ ที่เดิมเวลาเดิม แล้วก็เหมือนเดิม เค้าร้องไห้ บอกให้ผมเลิกได้ไหมเค้าขอร้อง โอเคเลิกก็เลิก ยังอะ ยังๆๆ ยังมาแอบทำต่ออีก คราวนี้ไม่มีเงินหมุน รถมอไซน์ครับ จะเหลือหรอ ขายซิครับ 12000 เวฟ125I ด้วย ได้แค่เนี้ย เอาก็เอาวะ คราวนี้หนักกว่าเดิมอีกครับ ผมโดน ปปส. มาหาถึงที่เลยครับ ถึงหอกันเลย มาเป็นสิบ มาครั้ง แรก ไม่เจอผมครับ เจอแฟนผมอยู่ในห้องคนเดียว โอเค ปปส. กลับ คราวนี้เค้าโทหาผมบอกว่า  "อยู่ไหน ห้ามกลับมาหอนะตำรวจมาตามาหา"  พูดไปด้วย ร้องไปด้วย ผมโคตรสงสารเลยครับ จากนั้น ผมไม่กลับไปหา เกือบเดือน ไปอยู่หอเพื่อน เค้าก็มาคอยส่งน้ำ ส่งข้าวให้ แต่ผมก็ยังไม่เลิกนะครับ แอบขายเรื่อยๆ คราวนี้คิดว่า น่าจะไม่มีตำรวจมาหาที่หออีก ผมเลยกลับไปอยู่หอ กับเค้า ผมบอกเค้าว่า ผมเลิกทำแล้ว แต่ไม่ครับ อยู่หอได้ซักพัก รอบสองมาครับ ปปส. ชุดเดิม คราวนี้จะเหลือเหรอครับ โดน ครั้งที่ 3 แฟนผมร้องไห้มากๆๆ แบบมากที่สุด คือเค้าเป็นคนที่ขี้กลัวอะไรมากๆ อยู่แล้ว ยิ่งมาโดนแบบนี้ที่หอ อีก ผมโคตรสงสาร แต่คราวนี้เค้า ไม่มีเงินที่จะประกันเราอีกแล้ว เรื่องนี้ถึง พ่อแม่ ผมครับ จบที่ประกันได้เสร็จ  ผมกลับมาคิด ทำไมเค้าไม่ทิ้งเราไป เราเลวถึงขนาดนี้ เราเหี้..ยขนาดนี้ทำไม เค้ายังไม่ทิ้งเราไป แล้วทำไมเราถึงทำกับเค้าแบบนั้น ทำไมถึงไม่เลิกทำ เราไม่สงสารเค้าหรอ พอผมคิดได้ ผมเลิกครับ ผมหักดิบ ผมไม่ยุ่งอะไรกับมันทั้งนั้น ผมบอกตัวเองว่าพอแล้ว เพื่อผู้หญิงคนนี้ เพื่อ พ่อแม่ ผมเลิก แล้วผมเลิกได้ด้วยตัวเองด้วยครับ ใครที่คิดว่า มันเลิกยาก มันไม่ใช่ครับ มันอยู่ที่เราจะเลิกเพราะ ใคร ไม่ต้องสงสัยครับ ผมเรียนจบไหม ทำถึงขนาดนี้ ไม่จบอยู่แล้วครับ ผมเรียนไม่จบ แล้วก็มาคิดได้ ผมอยากดูแลเค้า อยากตอบแทนเค้าที่ทนกันมาได้ถึงขนาดนี้ ผมเริ่มหางานทำครับ



      ไปเตะบอลก่อนนะครับ ผมมม เดี่ยว มาต่อ ปีที่5-7 เลยครับ บอกได้เลย ยาวกว่า 4 ปีที่ผ่านมาอีกนะครับ