เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนเราอยู่ม.2 เราได้รู้จักกับรุ่นพี่คนนึงในโรงเรียน ขอเล่าที่มาที่ไปก่อนละกันนน ตอนแรกเพื่อนเราบอกว่ามันชอบคนนี้คุยยให้หน่อยย เราก็จัดการแอดเฟสสิค่ะรอไรรร เราก็เข้าไปคุยตอนแรกๆเราก็คุยกันในเฟส พอนานๆเริ่มรู้จักหน้ากันเราก็ขอไลน์พี่เขาาา คุยไปเรื่อยๆก็รู้สึกว่าพี่เค้าน่ารักมากก เราเลยบอกเพื่อนคิดถูกและที่ชอบ>< คราวนี้เพื่อนเราเลยค่อยๆเข้าหาพี่เขา เพื่อนเรากับพี่เขาก็เริ่มคุยกันน แต่เราก็คุยกับพี่เขาต่อนะ เราก็กะคุยเอาหนุกๆไว้แอบแซวเพื่อนไรงี้><แต่พอเวลาผ่านไป ความรู้สึกที่เรารู้สึกกับพี่เขามันเริ่มเปลี่ยน (เอางี้เราแทนพี่เค้าว่า พี่หมาและกัน~~ )
เราแอบปลื้มๆอยู่แต่ก็แสดงออกไม่ได้เพราะรู้ว่าเพื่อนเรามันชอบบอยู่ แต่มันพีคคคตรงที่อยู่ดีๆเพื่อนมันถามเราว่า 'ชอบพี่เค้าอ่อ' เราก็ตอบแบบตรงๆ'อืม ปลื้มๆ' 'ขอโทดนะ รู้ว่าปลื้มอยู่แท้ๆ' ตอนนั้นคือเรารู้สึกผิดมากกแบบน้ำตาไหล แต่คำตอบที่ได้จากเพื่อนคือ 'เออ ไม่โกด จะชอบก็ชอบไป กูชอบคนอื่นและะ ไม่ต้องรู้สึกผิด' แต่ก็นะมันก็ยังคุยกับพี่เขาต่อ แต่จะทำไง มันก็ต้องรู้สึกผิดปะ...คือชอบพี่เขาก่อน คือกู...เรารู้สึกว่าตัวเองแย่มาก และคงแย่จิงๆ เวลาผ่านไปสักพัก เพื่อนก็เลิกคุยกับพี่เค้า แต่เรายังคุย คุยทุกวัน ตอนนั้นพี่หมามีคนชอบแล้ววว อยู่ห้องหลายรหัสมั้งงง เรานี่แบบน้ำตาแทบไหลลล สรุปพี่หมามีคนชอบแล้วและรู้สึกชอบมาก แต่ก็นะะะเราชอบนิหว่าพี่เค้าก็ไม่ได้ไล่คุยต่อละกัน-3-
เวลาผ่านไป1เทอม เราก็ไปสารภาพรักกับพี่เค้าา เราไปบอกชอบพี่เค้าเว้ยย ไม่ต้องสงสัยทำไมบอกเร็วว เพราะนางอยู่ม.6และเหลืออีกไม่กี่เทอมเขาก็จบแล้วว
แต่สิ่งที่นางทำคือเปลี่ยนเรื่องคุย ตอนนั้นรู้เลยว่ามันไม่โอเค5555
ตอนนั้นเราแบบออกสื่อมาก จนห้องน้องกับห้องหลานรหัสเค้ารู้ว่าเราชอบบ แต่เค้าก็ไม่แสดงออกอะไร พอวันกีฬาสี(และวันอำลาม.6) เราก็ซื้อทิกเก้อไปให้แบบวันนั้นเศร้ามาก
และที่เศร้ากว่านั้นเราเป็นนักกีฬาวิ่ง และวันนั้นเราต้องเดินพาเหลด วันนั้นตัวปั่นเลย แข่งเสร็จต้องรีบไปแต่งตัวไม่ได้เจอพี่หมาเลยวันนั่นเลยต้องฝากเพื่อนไปให้ แต่สวรรก็ทรงโปรดโรงเรียนเราเขาจะให้มายืนส่งพี่ออกนอกโรงเรียนด้วยความอยากเจอเราก็ทนกลับบ้านเย็นเพื่อจะได้ส่งพี่เขาาา (ตอนก่อนออกครูบอกว่าให้เอาของที่สำคัญติดตัวไปแล้วที่เหลือค่อยให้พวกน้อง หลาน เอาออกไปให้ ประเพณีคือวันนั้นเด็กม.6ห้ามเข้ามาในโรงเรียนแล้ว) และเวลาก็มาถึงง พี่เค้ากำลังเดินผ่านเราแล้ว และสิ่งที่ทำให้เราดีใจมากคือ ของที่เราให้พี่หมาอยู่ในมือเค้า(คือตอนนั้นมโนว่า ของขวัญเราสำคัญแน่เลย><)แต่ก็นะเพราะอะไรไม่รู้พี่เค้าเดินผ่านหน้าเราไปเฉยๆไม่มีใครมองหน้าใคร
หลังจากวันนั้นพี่เค้าก็ทักไลน์มาขอบคุณเรื่องของที่ให้คราวนี้ก็คุยกันยาว~~ พอเราขึ้นม.3 มันก็มีเรื่องที่ว่าอยู่ดีๆหลานรหัสพี่หมาก็บล็อกเฟสเรา เรางงมาก เราเลยไปถามพี่หมา พี่หมาก็ถามว่า'อ่าวรู้จักกันด้วยอ่อ' เราก็ตอบว่า 'ไม่รู้จักไงเลยอยากรู้ว่าบล็อกเฟสเราทำไมม' พี่เค้าก็ตอบมาว่า 'เคๆเดี่ยวคุยให้นะ' หลังจากวันนั้นเราก็คุยกับพี่เค้ามาตลอด แต่เหตุการที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
วันนั้นเราเรียนข้างห้องหลานพี่หมา พี่เค้ากำลังเดินออกจากห้องส่วนเรากำลังก้มเก็บกระเป๋า
พอกลุ่มหลานพี่หมาเดินมา เพื่อนหลานพี่หมาก็พูดว่า 'คนไหนว่ะ' หลานพี่หมาก็หันมามองเรา
'แล้วเพื่อนหลานพี่หมาก็พูดดังๆ(เหมือนจะให้เราได้ยิน) 'ใจร้ายหว่ะะะ'!!!!
อะไรรรเราทำไรรรนางบล็อกเฟสเรานะะเราทำไรให้ยังมาว่าเราใจร้ายย แต่เราก็นิ่งๆไว้ไม่อยากมีเรื่อง วันนั้นก็ผ่านไปด้วยดี😙
ในที่สุดดดดวันที่รอคอยก็มาถึงงเย่ๆๆ พี่หมากลับโรงเรียนคือดีจุยยย ตอนนั้นเทอม2 เราเลือกที่จะขอพี่หมาเป็นแฟนนเพราะปีหน้าเราก็จะย้ายโรงเรียนแล้ว (แค่นี้ยังไกลไม่พอช้ะะะ) แต่คำตอบที่ได้รับคืออ'เป็นพี่น้องกันดีกว่า'คือใจสลายยจร้า แต่ แค่นั้นยังไม่พอเราก็ยังคุยกันต่อออ ~~~ตอนนี้ก็2ปีละคุยกันไปเรื่อยๆ ทุกๆอย่างเริ่มดีขึ้น แต่เราก็เฟลอย่างนึงคือ พี่หมาเกิดเดินมกรา เราไปแฮปพี่เค้าพี่เค้าไม่ตอบเลย ): แต่เราก็ซื้อของขวัญให้พี่เขานะ5555
แต่มันมีโชคร้ายกว่านั้นอีกกก วันนั้นเราดันลืมของขวัญไว้ที่บ้านเพื่อนนนเซงงง พอถึงวันวาเลนไทน์เราก็นัดกับพี่หมาให้มาเอาของขวัญ (เพราะพอดีวันนั้นเราต้องไปซ้อมเต้นเลยให้เพื่อนเอาของที่ลืมไว้มาให้)พี่เค้าก็มาตามนัด พี่หมาเรียนอยู่มหิดลล แต่วันนั้นเราซ้อมเต้นที่ซีคอน เราเลยนัดพี่หมานึกว่าพี่หมาจะกลับบ้าน เพราะซีคอนคือทางผ่านไปบ้านนาง
พอเจอเพื่อนสิ่งที่แย่ก็มาถึง เพื่อนลืมเอาของมาจ้าา เรานี่ร้องให้หนักมากกก นัดพี่หมาไว้และด้วย เราเลยซื้อดอกกุหลาบไปให้(แก้ต่างไปก่อน)วันนั้นวาเลนไทน์พอดี~ พอเจอพี่หมาก็ขอโทดที่ลืมหยิบของมา
เขาก็เคๆไม่เป็นไรๆ ก็คุยไรกันนิดหน่อยเราก็ต้องรีบกลับไปซ่อม เราก็ถามพี่หมาว่า กลับบ้านหยออ~~ แต่คำตอบทำให้เรานี่ใจเต้น 'เปล่าๆ มาเอาของที่เธอและจะกลับมอ' คือแบบ พี่หมามาตั้งไกลลเพื่อมาเอาของขวัญที่เรา_.._ ><เอ่อออลืมไป วันนั้นพี่หมาให้ช๊อกกาแลตเราด้วย เขินนนน~~~มากกก และพอแยกกันพี่หมาก็รอรถเมกลับมอ ส่วนเราก็นั้งแท๊กซี่ไปหาห้องซ้อมอีกที่(เราจองห้องซ้อมผิดเลยต้องเปลี่ยน) เราก็เปิดกระจกไปบ๊าย บายพี่หมา พี่หมาก็ยิ้มให้เรา
และชู2นิ้วบอกสู้ๆตอนนั้นใจชื้นมาก55555เหมือนได้กระทิงแดง18ขวด555555
หึ้บยยอยากอ่านต่อกันป่าวววว ไว้มาต่ออ
ตกลงเขาคิดยังไงกับเรากันนะ:)
เราแอบปลื้มๆอยู่แต่ก็แสดงออกไม่ได้เพราะรู้ว่าเพื่อนเรามันชอบบอยู่ แต่มันพีคคคตรงที่อยู่ดีๆเพื่อนมันถามเราว่า 'ชอบพี่เค้าอ่อ' เราก็ตอบแบบตรงๆ'อืม ปลื้มๆ' 'ขอโทดนะ รู้ว่าปลื้มอยู่แท้ๆ' ตอนนั้นคือเรารู้สึกผิดมากกแบบน้ำตาไหล แต่คำตอบที่ได้จากเพื่อนคือ 'เออ ไม่โกด จะชอบก็ชอบไป กูชอบคนอื่นและะ ไม่ต้องรู้สึกผิด' แต่ก็นะมันก็ยังคุยกับพี่เขาต่อ แต่จะทำไง มันก็ต้องรู้สึกผิดปะ...คือชอบพี่เขาก่อน คือกู...เรารู้สึกว่าตัวเองแย่มาก และคงแย่จิงๆ เวลาผ่านไปสักพัก เพื่อนก็เลิกคุยกับพี่เค้า แต่เรายังคุย คุยทุกวัน ตอนนั้นพี่หมามีคนชอบแล้ววว อยู่ห้องหลายรหัสมั้งงง เรานี่แบบน้ำตาแทบไหลลล สรุปพี่หมามีคนชอบแล้วและรู้สึกชอบมาก แต่ก็นะะะเราชอบนิหว่าพี่เค้าก็ไม่ได้ไล่คุยต่อละกัน-3-
เวลาผ่านไป1เทอม เราก็ไปสารภาพรักกับพี่เค้าา เราไปบอกชอบพี่เค้าเว้ยย ไม่ต้องสงสัยทำไมบอกเร็วว เพราะนางอยู่ม.6และเหลืออีกไม่กี่เทอมเขาก็จบแล้วว
แต่สิ่งที่นางทำคือเปลี่ยนเรื่องคุย ตอนนั้นรู้เลยว่ามันไม่โอเค5555
ตอนนั้นเราแบบออกสื่อมาก จนห้องน้องกับห้องหลานรหัสเค้ารู้ว่าเราชอบบ แต่เค้าก็ไม่แสดงออกอะไร พอวันกีฬาสี(และวันอำลาม.6) เราก็ซื้อทิกเก้อไปให้แบบวันนั้นเศร้ามาก
และที่เศร้ากว่านั้นเราเป็นนักกีฬาวิ่ง และวันนั้นเราต้องเดินพาเหลด วันนั้นตัวปั่นเลย แข่งเสร็จต้องรีบไปแต่งตัวไม่ได้เจอพี่หมาเลยวันนั่นเลยต้องฝากเพื่อนไปให้ แต่สวรรก็ทรงโปรดโรงเรียนเราเขาจะให้มายืนส่งพี่ออกนอกโรงเรียนด้วยความอยากเจอเราก็ทนกลับบ้านเย็นเพื่อจะได้ส่งพี่เขาาา (ตอนก่อนออกครูบอกว่าให้เอาของที่สำคัญติดตัวไปแล้วที่เหลือค่อยให้พวกน้อง หลาน เอาออกไปให้ ประเพณีคือวันนั้นเด็กม.6ห้ามเข้ามาในโรงเรียนแล้ว) และเวลาก็มาถึงง พี่เค้ากำลังเดินผ่านเราแล้ว และสิ่งที่ทำให้เราดีใจมากคือ ของที่เราให้พี่หมาอยู่ในมือเค้า(คือตอนนั้นมโนว่า ของขวัญเราสำคัญแน่เลย><)แต่ก็นะเพราะอะไรไม่รู้พี่เค้าเดินผ่านหน้าเราไปเฉยๆไม่มีใครมองหน้าใคร
หลังจากวันนั้นพี่เค้าก็ทักไลน์มาขอบคุณเรื่องของที่ให้คราวนี้ก็คุยกันยาว~~ พอเราขึ้นม.3 มันก็มีเรื่องที่ว่าอยู่ดีๆหลานรหัสพี่หมาก็บล็อกเฟสเรา เรางงมาก เราเลยไปถามพี่หมา พี่หมาก็ถามว่า'อ่าวรู้จักกันด้วยอ่อ' เราก็ตอบว่า 'ไม่รู้จักไงเลยอยากรู้ว่าบล็อกเฟสเราทำไมม' พี่เค้าก็ตอบมาว่า 'เคๆเดี่ยวคุยให้นะ' หลังจากวันนั้นเราก็คุยกับพี่เค้ามาตลอด แต่เหตุการที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
วันนั้นเราเรียนข้างห้องหลานพี่หมา พี่เค้ากำลังเดินออกจากห้องส่วนเรากำลังก้มเก็บกระเป๋า
พอกลุ่มหลานพี่หมาเดินมา เพื่อนหลานพี่หมาก็พูดว่า 'คนไหนว่ะ' หลานพี่หมาก็หันมามองเรา
'แล้วเพื่อนหลานพี่หมาก็พูดดังๆ(เหมือนจะให้เราได้ยิน) 'ใจร้ายหว่ะะะ'!!!!
อะไรรรเราทำไรรรนางบล็อกเฟสเรานะะเราทำไรให้ยังมาว่าเราใจร้ายย แต่เราก็นิ่งๆไว้ไม่อยากมีเรื่อง วันนั้นก็ผ่านไปด้วยดี😙
ในที่สุดดดดวันที่รอคอยก็มาถึงงเย่ๆๆ พี่หมากลับโรงเรียนคือดีจุยยย ตอนนั้นเทอม2 เราเลือกที่จะขอพี่หมาเป็นแฟนนเพราะปีหน้าเราก็จะย้ายโรงเรียนแล้ว (แค่นี้ยังไกลไม่พอช้ะะะ) แต่คำตอบที่ได้รับคืออ'เป็นพี่น้องกันดีกว่า'คือใจสลายยจร้า แต่ แค่นั้นยังไม่พอเราก็ยังคุยกันต่อออ ~~~ตอนนี้ก็2ปีละคุยกันไปเรื่อยๆ ทุกๆอย่างเริ่มดีขึ้น แต่เราก็เฟลอย่างนึงคือ พี่หมาเกิดเดินมกรา เราไปแฮปพี่เค้าพี่เค้าไม่ตอบเลย ): แต่เราก็ซื้อของขวัญให้พี่เขานะ5555
แต่มันมีโชคร้ายกว่านั้นอีกกก วันนั้นเราดันลืมของขวัญไว้ที่บ้านเพื่อนนนเซงงง พอถึงวันวาเลนไทน์เราก็นัดกับพี่หมาให้มาเอาของขวัญ (เพราะพอดีวันนั้นเราต้องไปซ้อมเต้นเลยให้เพื่อนเอาของที่ลืมไว้มาให้)พี่เค้าก็มาตามนัด พี่หมาเรียนอยู่มหิดลล แต่วันนั้นเราซ้อมเต้นที่ซีคอน เราเลยนัดพี่หมานึกว่าพี่หมาจะกลับบ้าน เพราะซีคอนคือทางผ่านไปบ้านนาง
พอเจอเพื่อนสิ่งที่แย่ก็มาถึง เพื่อนลืมเอาของมาจ้าา เรานี่ร้องให้หนักมากกก นัดพี่หมาไว้และด้วย เราเลยซื้อดอกกุหลาบไปให้(แก้ต่างไปก่อน)วันนั้นวาเลนไทน์พอดี~ พอเจอพี่หมาก็ขอโทดที่ลืมหยิบของมา
หึ้บยยอยากอ่านต่อกันป่าวววว ไว้มาต่ออ