คือเราได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง เราสองคนอยู่ไกลกันมาก แต่จากที่ได้คุยกันมาสักพัก เราก็เชื่อว่าเขาเป็นคนดี และที่แน่ๆ ไม่ใช่คนเจ้าชู้ เราคุยกันได้สักพักค้ะ แล้วชอบกัน ต่างคนต่างเริ่มรู้จักกันเลยตกลงคบกัน แต่เหมือนพอคบกันได้สักพัก จากเมื่อก่อน คุยกันทั้งวัน โทรหาเราตลอด ก็เปลี่ยนไป ติดเพื่อนติดเกมส์ ดึกค้ะ ถึงจะได้คุยกัน โทรหาแทบไม่เคย .. ทะเลาะกันบ่อยมาก แล้วเขาเคยบอกว่าเราเปลี่ยนไป ก็น่าจะใช่ค้ะ เพราะเราเป็นคนที่ยิ่งรักยิ่งงี่เง่า ติดแฟนบ้าง ขี้น้อยใจ แต่ก็น่าน้อยใจใช่ไหมค้ะ แรกๆทุกอย่างดีมาก จนยิ้มแทบหุบไม่ได้ พอคบก็ไม่มีเวลาให้เลย 😂😂 จนวันก่อนเลยบอกเขาไปว่า กลับมาเป็นเหมือนเดิม เหมือนตอนที่เราแค่รู้จักกัน คุยกันแล้วรู้สึกดีเถอะ .. เขาก็บอกยังไงก็ได้ แล้วก็ขอโทษที่ทำให้เราเป็นแบบนี้ เรารู้สึกว่า.. ความรู้สึกที่เขาเคยมีให้มันเริ่มหมดแล้ว... แต่ที่เราขอกลับมาเป็นเหมือนเดิม เราพูดแบบนั้น แต่เราก็ยังรักเขานะค้ะ รักมาก.. อยากกลับไปเป็นแฟนเหมือนเดิม.. แต่ก็กลัวว่าจะงี่เง่าจนเขาจากไป.. ตอนนี้สับสนอึดอัดมากค้ะ.. ไม่รู้จะทำยังไง
#อยากตัดใจ แต่ก็คุยกันทุกวันแล้วความรู้สึกยิ่งเพิ่มขึ้น
#ถ้ากลับไปขอคบกันอีกครั้ง เขาก็คงไม่รักเราแล้วอ่ะค้ะ..
#เราควรทำยังไงดีค้ะ.. ควรหนีออกมาเจ้บแค่ครั้งเดียวรึป่าว..
เราเปลี่ยนไป.. หรือใจเธอเปลี่ยน..
#อยากตัดใจ แต่ก็คุยกันทุกวันแล้วความรู้สึกยิ่งเพิ่มขึ้น
#ถ้ากลับไปขอคบกันอีกครั้ง เขาก็คงไม่รักเราแล้วอ่ะค้ะ..
#เราควรทำยังไงดีค้ะ.. ควรหนีออกมาเจ้บแค่ครั้งเดียวรึป่าว..