เหงามากกกกกกกก มามะมาเถอะ.. ยังจำตัวเองในวัยเด็กกันได้ไหม มาคิดถึงความหลังกันสักครู่ ..หายเหนื่อยแล้วเราค่อยเดินต่อ

กระทู้สนทนา

วัยเด็ก.. ครั้งหนึ่งเมื่อหวนย้อนนึกถึงความทรงจำ
มันมีความสุขดีเนอะ ทั้งประถมและมัธยม
โตแล้วเป็นผู้ใหญ่แล้ว เหนื่อย..จริงๆ เม่าเหม่อ

แต่ถึงเราเอาวันเวลาเหล่านั้นกลับมาไม่ได้แต่เราก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้นึกถึงจริงไหมคะ ? อย่างน้อยก็ยังมีเสี้ยวหนึ่งที่ไม่เคยลืมเลย

จขกท. อยากรู้ว่าตอนเด็กมีวีรกรรมกันยังไงบ้างคะ มาเล่ามาแชร์กัน
ของจขกท. ตอนประถมไม่ชอบกินนมจืดของรัฐบาลที่โรงเรียนแจกให้เลยเวลาเดินกลับบ้าน ก็เอานมจืดเทราดถนนตลอดทางกลับบ้านกับเพื่อนๆ ถนนนี่ก็จะเห็นรอยขาวเป็นทางยาวเลย นี่ตอนนั้นถ้ารู้ว่ากินแล้วจะสูงก็คงจะยอมกินแต่โดยดี 5555555555

บ้าน จขกท.เป็นบ้านสวน มีต้นไม้เยอะ จขกท.ก็จะเอาเสื้อทำงานของพ่อเป็นเสื้อลายสก๊อตตัวใหญ่ๆ พอตัวเองใส่เสร็จก็นั่นเลยจำแลงตัวเองเป็นจอมยุทธ์ไปอยู่บนต้นไม้ถือไม้ยาวๆอันนึงเป็นดาบ (ตอนเด็กสมัยนั้นดูหนังจีนบ่อย โปเยโปโลเย อย่างเนี้ยย55555) เล่นกับเด็กแถวบ้านนั่นแหละ อยู่บนต้นไม้ได้ทั้งวันเลย แล้วก็เก๊กท่าด้วยนะ 5555

เหงาาาาาาาาาามาก คิดถึงที่สุด เพราะเวลาผ่านไปเวลากลับบ้านเรานอกจากแก่ขึ้นเราก็ยังเป็นเราคนเดิมนี่แหละ แต่เพิ่มเติมคือเพื่อนๆ ในวัยเด็กเหล่านั้นเขาไม่ได้มาเล่นแบบนี้อีกแล้วต่างคนต่างก็มีหน้าที่ของตนเอง สภาพแวดล้อม ทุกสิ่งๆทกๆอย่าง มันต่างไป

เหมือนคำพูดแว่วๆ ของใครคนหนึ่งลอยมา
โรงเรียนประถมมันก็ยังคงเท่าเดิม แต่พอเราโตขึ้นเรากลับไปกลับเห็นว่ามันเล็กลง

ถึง..วัยเด็กของฉัน
คิดถึง
คิดถึงนะ
คิดถึงที่สุด
' คิดถึงมากที่สุดในโลก.

อยู่ในใจเสมอ 601.604.58140

ปล.ฟังเพลงนี้ไปด้วยยิ่งอิน เพี้ยนแว๊น