เราแต่งงานมีลูกกันหลายปีแล้วค่ะ
ไม่เคยมีปัญหาอะไรทั้งกับครอบครัวเราและเขา ทุกอย่างเกือบ happy มาก ๆ
แต่..
กลับมีปัญหากับสามี ตลอด คนนี้คนเดียว
คือปัญหาที่ชอบทะเลาะกัน เพราะ เราอยู่ที่นี่ต่างประเทศ งานค่อนข้างหางานยาก แต่เขาเองก็มีรายได้ปานกลางเกือบต่ำสำหรับที่นี่เท่านั้น ดังนั้น เราจึงมีรายได้ไม่แน่นอน รับงานนอกเวลา อัดเสียงบาง บ้างครั้ง นาน ๆๆๆ จะมีสักงาน หรืองานแปลเอกสารอังกฤษเป็นไทย ก็นานๆๆๆๆ จะมีสักครั้ง ขายสินค้าเกาหลีในเว็บและในเฟส(ไทย) ขายของรับค่านายหน้า (ถ้ามีคนซื้อเท่านั้น) แต่มันก็ยังน้อยมาก ถ้ามีงานประจำก็จะดีกว่านี้ แต่ที่นี่ก็ไม่ได้เปิดกว้างให้ต่างชาติทำอะไรก็ได้แบบประเทศเรา ทุกอย่างต้องมีกฎ
ซึ่งเรามีค่าใช้จ่ายที่ต้องจ่ายเงินกู้ กยศ เราจ่ายตลอดแม้จะไม่เต็มยอด เพราะรายได้เราน้อยจริง ๆ
เราพยายามใช้เงินอย่างประหยัดมาก ๆ (แต่บางทีเราก็อยากพาลูกไปเดินเล่น กินเล่นนอกบ้าน สามีก็ไม่เคยพาไป เราเลยไปกับลูกจ่ายเงินเองส่วนนี้)
ซึ่งเราไม่ได้เรียกร้องให้เขาช่วยเราตรงนี้ ซึ่งบางทีเขาเองก็ดูเหมือนอยากช่วย แต่ให้ยืมแล้วค่อยจ่ายเขา โดยเราต้องมีงานประจำก่อน แต่เราก็หาไม่ได้ เพราะเราพูดภาษาของประเทศนี้ไม่ได้ แล้วเขาไม่ค่อยใช้ภาษาอังกฤษด้วย
แล้วซึ่งที่ทำให้เราน้อยใจคือ
- เขาไปเที่ยวแต่กับเพื่อน แต่ไม่พาครอบครัวไป เขาอ้างว่าเพื่อนจ่ายเลยไป
- ถ้าไปกับครอบครัวเขาไม่เพราะต้องใช้เงินเยอะ ทั้ง ๆ ที่เราบอกไปไหนใกล้ ๆ ก็ได้ ก็ไม่ยอมไป ไปแบบไม่ต้องเสียเงิน เดินไปด้วยกันก็ไม่ไป อยู่แต่กับเพื่อน อยู่บ้านก็แชท โทรแต่กับเพื่อน ๆๆๆ
- เขาซื้อเสื้อผ้าให้แต่ตัวเอง เรามีแต่เสื้อผ้าเก่าๆ ใส ทำให้เราน้อยใจมาก ๆ งานบ้านทุกอย่างเราทำอย่างดี ดูแลเขา แต่เขากลับดูแลแต่ตัวเอง
จนเราถึงจุดที่
เอะอะอะไร เราก็พูดแต่ว่า .. หย่า กันเหอะ .. ถ้าไม่จ่าย ก็หย่ากันเหอะ.. พูดแต่คำว่า หย่า ๆ ๆ ๆ ๆ จนติดปากไปแล้ว
มีสามีก็เหมือนไม่มี ไม่ดูแลฉันดีเลย ดูแลฉันดี ๆ ได้ไหม ถ้าไม่อยากดูแลก็หย่ากัน
จนวันก่อน เราก็บอกว่า เราอยู่ที่นี่ไม่มีงาน เดือนหน้าเราจะกลับไทยล่ะกัน (เพราะตอนเราอยู่เหมือนกันไม่เคยตกงาน(ประจำ)แบบนี้มากก่อนเลย)
ที่นี่เขาก็เดือดมากค่ะ
โมโห .. บอกว่า เธอทำลายชีวิตฉัน รู้จักกันมา 10 กว่าปี ฉันทุ่มเทให้เธอเท่าไหร่ บลา ๆ แล้วก็โทรไปหาพี่สาวเขาที่ต่างประเทศ พี่สาวก็บอกเขาให้ออกจากบ้าน เพราะอารมณ์ตอนนั้นพี่สาวกลัวเขาจะทำร้ายร่างกายเรา.. เราก็บอกว่า อยากหย่า ก็หย่า เขาจะหย่าให้..
ออกจากบ้านไปหลายวันแล้วก็ยังไม่กลับเลยค่ะ
พอเขาออกไป เราก็เลย เริ่มรู้สึกว่า แล้วค่าเช่าบ้านเดือนนี้ใครจะจ่าย ค่าน้ำ ไฟ อาหารจะหมดตู้เย็นแล้ว ใครจะไปซื้อ ... ทำให้เรารู้สึกว่าเราจะกระตือรือร้นในการหารายได้มากกว่านี้ แต่เราก็ติดว่ามีลูกเล็กกำลังซน แต่เราจะพยายามให้ดีกว่านี้ ทำอะไรให้มีรายได้เป็นกอบเป็นกำกว่านี้ โดยไม่รอให้ใครรับเราเข้าทำงานก็ตามที
คิดว่าปัญหาแบบนี้จะแก้ยังไงดี
คือในครอบครัวไม่มีปัญหากับใครเลย ยกเว้นกับสามี
ไม่เคยมีปัญหาอะไรทั้งกับครอบครัวเราและเขา ทุกอย่างเกือบ happy มาก ๆ
แต่..
กลับมีปัญหากับสามี ตลอด คนนี้คนเดียว
คือปัญหาที่ชอบทะเลาะกัน เพราะ เราอยู่ที่นี่ต่างประเทศ งานค่อนข้างหางานยาก แต่เขาเองก็มีรายได้ปานกลางเกือบต่ำสำหรับที่นี่เท่านั้น ดังนั้น เราจึงมีรายได้ไม่แน่นอน รับงานนอกเวลา อัดเสียงบาง บ้างครั้ง นาน ๆๆๆ จะมีสักงาน หรืองานแปลเอกสารอังกฤษเป็นไทย ก็นานๆๆๆๆ จะมีสักครั้ง ขายสินค้าเกาหลีในเว็บและในเฟส(ไทย) ขายของรับค่านายหน้า (ถ้ามีคนซื้อเท่านั้น) แต่มันก็ยังน้อยมาก ถ้ามีงานประจำก็จะดีกว่านี้ แต่ที่นี่ก็ไม่ได้เปิดกว้างให้ต่างชาติทำอะไรก็ได้แบบประเทศเรา ทุกอย่างต้องมีกฎ
ซึ่งเรามีค่าใช้จ่ายที่ต้องจ่ายเงินกู้ กยศ เราจ่ายตลอดแม้จะไม่เต็มยอด เพราะรายได้เราน้อยจริง ๆ
เราพยายามใช้เงินอย่างประหยัดมาก ๆ (แต่บางทีเราก็อยากพาลูกไปเดินเล่น กินเล่นนอกบ้าน สามีก็ไม่เคยพาไป เราเลยไปกับลูกจ่ายเงินเองส่วนนี้)
ซึ่งเราไม่ได้เรียกร้องให้เขาช่วยเราตรงนี้ ซึ่งบางทีเขาเองก็ดูเหมือนอยากช่วย แต่ให้ยืมแล้วค่อยจ่ายเขา โดยเราต้องมีงานประจำก่อน แต่เราก็หาไม่ได้ เพราะเราพูดภาษาของประเทศนี้ไม่ได้ แล้วเขาไม่ค่อยใช้ภาษาอังกฤษด้วย
แล้วซึ่งที่ทำให้เราน้อยใจคือ
- เขาไปเที่ยวแต่กับเพื่อน แต่ไม่พาครอบครัวไป เขาอ้างว่าเพื่อนจ่ายเลยไป
- ถ้าไปกับครอบครัวเขาไม่เพราะต้องใช้เงินเยอะ ทั้ง ๆ ที่เราบอกไปไหนใกล้ ๆ ก็ได้ ก็ไม่ยอมไป ไปแบบไม่ต้องเสียเงิน เดินไปด้วยกันก็ไม่ไป อยู่แต่กับเพื่อน อยู่บ้านก็แชท โทรแต่กับเพื่อน ๆๆๆ
- เขาซื้อเสื้อผ้าให้แต่ตัวเอง เรามีแต่เสื้อผ้าเก่าๆ ใส ทำให้เราน้อยใจมาก ๆ งานบ้านทุกอย่างเราทำอย่างดี ดูแลเขา แต่เขากลับดูแลแต่ตัวเอง
จนเราถึงจุดที่
เอะอะอะไร เราก็พูดแต่ว่า .. หย่า กันเหอะ .. ถ้าไม่จ่าย ก็หย่ากันเหอะ.. พูดแต่คำว่า หย่า ๆ ๆ ๆ ๆ จนติดปากไปแล้ว
มีสามีก็เหมือนไม่มี ไม่ดูแลฉันดีเลย ดูแลฉันดี ๆ ได้ไหม ถ้าไม่อยากดูแลก็หย่ากัน
จนวันก่อน เราก็บอกว่า เราอยู่ที่นี่ไม่มีงาน เดือนหน้าเราจะกลับไทยล่ะกัน (เพราะตอนเราอยู่เหมือนกันไม่เคยตกงาน(ประจำ)แบบนี้มากก่อนเลย)
ที่นี่เขาก็เดือดมากค่ะ
โมโห .. บอกว่า เธอทำลายชีวิตฉัน รู้จักกันมา 10 กว่าปี ฉันทุ่มเทให้เธอเท่าไหร่ บลา ๆ แล้วก็โทรไปหาพี่สาวเขาที่ต่างประเทศ พี่สาวก็บอกเขาให้ออกจากบ้าน เพราะอารมณ์ตอนนั้นพี่สาวกลัวเขาจะทำร้ายร่างกายเรา.. เราก็บอกว่า อยากหย่า ก็หย่า เขาจะหย่าให้..
ออกจากบ้านไปหลายวันแล้วก็ยังไม่กลับเลยค่ะ
พอเขาออกไป เราก็เลย เริ่มรู้สึกว่า แล้วค่าเช่าบ้านเดือนนี้ใครจะจ่าย ค่าน้ำ ไฟ อาหารจะหมดตู้เย็นแล้ว ใครจะไปซื้อ ... ทำให้เรารู้สึกว่าเราจะกระตือรือร้นในการหารายได้มากกว่านี้ แต่เราก็ติดว่ามีลูกเล็กกำลังซน แต่เราจะพยายามให้ดีกว่านี้ ทำอะไรให้มีรายได้เป็นกอบเป็นกำกว่านี้ โดยไม่รอให้ใครรับเราเข้าทำงานก็ตามที
คิดว่าปัญหาแบบนี้จะแก้ยังไงดี