สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อข้างบนเลยค่ะ

เนื้อเรื่องมีอยู่ว่า เราได้คุยกับคนๆนึงค่ะ เค้าเป็นคนเปิดประเด็นคุยกับเราชวนเราทำนู่นนี่นั่น
แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะคิดว่าตอนนั้นเป็นเพื่อนกันก็พอ เราคิดว่าแค่เพื่อนก็มากพอแล้ว
เค้าถามอะไรมาแชทอะไรมาเราก็ไม่ค่อยตอบค่ะเพราะเราไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้มากนัก และเราก็เป็นพวกติดเพื่อนติดมือถือค่ะ
จนวันนึงเค้ามาตัดสินใจบอกรักเราค่ะ เราเลยเปลี่ยนเรื่องและพยายามประคองความเป็นเพื่อนกันต่อไปค่ะ
แต่หลังจากนั้นนั่นสิคะ เค้าเริ่มไม่ค่อยพูดกับเราแล้วเริ่มไม่ค่อยสนใจเราเหมือนก่อน
แต่ช่วงนั้นเราก็เฉยๆค่ะ คิดว่าดีแล้วไม่ต้องมีคนมาตามจู้จี้
แต่พอนานๆไปเรารู้สึกแปลกๆค่ะมันรู้สึกเหงาๆเพราะไม่มีคนคอยทักมาเหมือนเมื่อก่อนค่ะ
มันทำให้เรานึกถึงตอนที่เค้าคอยชวนเราคุยชวนเราทำในหลายๆสิ่งหลายอย่างมันทำให้เรานึกถึงช่วงเวลาดีๆค่ะ
วันนั้นเราจึงเป็นฝ่ายทักเค้าไปก่อนชวนเค้าทำนู่นนี่นั่น เหมือนทุกอย่างมันกลับกันค่ะ
เราเริ่มรู้สึกรักเค้าค่ะ แต่ตอนนั้นเรายังไม่ได้บอกเค้านะคะว่าเริ่มรักเค้าค่ะ
จนวันนึงเราได้ไปเจอภาพบาดตาบาดใจค่ะ

เค้าไปคุยไปเล่นกับผู้หญิงอื่นค่ะเหมือนมีใจให้กันด้วย
เราหึงมากมันทำให้เรารู้ว่าเรารักเค้ามากแค่ไหน แต่เราก็ทำใจไว้แล้วค่ะเพราะเราเป็นแค่เพื่อนกัน
เราไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเค้าค่ะ นับจากนั้นมาจากที่เค้าคอยชวนเราคุยทำอะไรต่างๆไม่มีอีกแล้วค่ะ
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เราอยากใส่ใจตัวเค้าให้มากกว่านี้เราน่าจะลองเปิดใจดูบ้าง ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับเราด้วย

ทำไมก่อนหน้านี้เราไม่ใส่ใจความรู้สึกเค้าบ้าง แต่ในเมื่อย้อนเวลากลับไปไม่ได้ก็ต้องพยายามทำตัวให้ปกติสุดๆค่ะ
ตอนเค้าอยู่ไม่ค่อยสนใจพอเค้าจะไปร้องไห้หนักมากก ใครเคยเป็นมั่งคะ T^T
เนื้อเรื่องมีอยู่ว่า เราได้คุยกับคนๆนึงค่ะ เค้าเป็นคนเปิดประเด็นคุยกับเราชวนเราทำนู่นนี่นั่น
แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะคิดว่าตอนนั้นเป็นเพื่อนกันก็พอ เราคิดว่าแค่เพื่อนก็มากพอแล้ว
เค้าถามอะไรมาแชทอะไรมาเราก็ไม่ค่อยตอบค่ะเพราะเราไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้มากนัก และเราก็เป็นพวกติดเพื่อนติดมือถือค่ะ
จนวันนึงเค้ามาตัดสินใจบอกรักเราค่ะ เราเลยเปลี่ยนเรื่องและพยายามประคองความเป็นเพื่อนกันต่อไปค่ะ
แต่หลังจากนั้นนั่นสิคะ เค้าเริ่มไม่ค่อยพูดกับเราแล้วเริ่มไม่ค่อยสนใจเราเหมือนก่อน
แต่ช่วงนั้นเราก็เฉยๆค่ะ คิดว่าดีแล้วไม่ต้องมีคนมาตามจู้จี้
แต่พอนานๆไปเรารู้สึกแปลกๆค่ะมันรู้สึกเหงาๆเพราะไม่มีคนคอยทักมาเหมือนเมื่อก่อนค่ะ
มันทำให้เรานึกถึงตอนที่เค้าคอยชวนเราคุยชวนเราทำในหลายๆสิ่งหลายอย่างมันทำให้เรานึกถึงช่วงเวลาดีๆค่ะ
วันนั้นเราจึงเป็นฝ่ายทักเค้าไปก่อนชวนเค้าทำนู่นนี่นั่น เหมือนทุกอย่างมันกลับกันค่ะ
เราเริ่มรู้สึกรักเค้าค่ะ แต่ตอนนั้นเรายังไม่ได้บอกเค้านะคะว่าเริ่มรักเค้าค่ะ
จนวันนึงเราได้ไปเจอภาพบาดตาบาดใจค่ะ
เราหึงมากมันทำให้เรารู้ว่าเรารักเค้ามากแค่ไหน แต่เราก็ทำใจไว้แล้วค่ะเพราะเราเป็นแค่เพื่อนกัน
เราไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเค้าค่ะ นับจากนั้นมาจากที่เค้าคอยชวนเราคุยทำอะไรต่างๆไม่มีอีกแล้วค่ะ
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เราอยากใส่ใจตัวเค้าให้มากกว่านี้เราน่าจะลองเปิดใจดูบ้าง ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับเราด้วย
ทำไมก่อนหน้านี้เราไม่ใส่ใจความรู้สึกเค้าบ้าง แต่ในเมื่อย้อนเวลากลับไปไม่ได้ก็ต้องพยายามทำตัวให้ปกติสุดๆค่ะ