เคยรู้สึกแบบนี้ไหม? ไม่ได้อยากตาย แค่อยากหายไป

อยากจะหายไป.. ใช้ชีวิตอยู่กับธรรมชาติ ไปอยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก ไม่ต้องมีคนตามหา
ตัดขาดจากโซเชียลหลอกลวงโลกทุกอย่าง ใช้ชีวิตคนเดียวอยากทำอะไรก็ได้ทำ ไม่ต้องคอยฟังคำติฉินนินทา

ผมเป็นคนมีเพื่อนเยอะ คบมาหลายปี แต่ยังรู้สึกเหมือนต่างคนต่างใส่หน้ากากเข้าหากัน เฟคๆทั้งเพื่อน ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้องที่รู้จักมีเยอะก็จริง แต่บางทีก็ไว้ใจไม่ได้เลยสักคน.. บางทีมันก็เหนื่อยนะที่ต้องมาคิดอะไรแบบนี้ แต่มันก็อดคิดไม่ได้จริงๆ  เหนื่อยนะที่ไม่มีใครเข้าใจเลยสักคน บางทีผมก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คนอื่นเค้าพูดกัน แต่ในเมื่อเค้าพูดกันปากต่อปาก ข้อความมันก็บิดเบือนไปแล้ว ผมจะไปอธิบายอะไรได้ ให้คนอื่นเค้าเข้าใจผิดๆไปแบบนั้นแหละ บางทีก็เบื่อที่ต้องมาคอยพูดว่า "มันไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิด" ปล่อยแล้วครับ อยากจะคิดแบบไหนก็เชิญเลย ไม่ชอบที่จะต้องมานั่งอธิบาย เดี๋ยวจะหาว่าแก้ตัว

อึดอัดนะ อยากร้องไห้ก็ร้องไม่ออก มันจุก..

อะไรหลายๆอย่างมันทำให้คิดได้ว่าจริงๆแล้วในโลกนี้ไม่มีใครที่ไว้ใจได้สักคน ไม่มีใครที่จะช่วยเหลือได้สักคน "นอกจากตัวผมเองและครอบครัว"

คนไว้ใจร้ายที่สุด.