เกินเลยคำว่า "เพื่อน"

เรื่องราวมันมีอยู่ว่าผมเหมือนจะคิดไปไกลเกินกว่าคำว่าเพื่อนคือเราสองคนก็ต่างคนต่างที่มาแล้วก็มาเจอกันมาสนิทกันที่มหาลัยแต่ก่อนเค้าก็ไม่ได้ค่อยเข้ามาคุยมาสุงสิงกับเราเท่าไรนักแต่แล้วพอช่วงหนึ่งเหมือนเค้าเริ่มจะมีปัญหากับเพื่อนสนิทของเค้าที่มาเรียนมหาลัยด้วยกันมันเป็นปัญหาที่แบบถ้าผู้หญิงทุกๆคนที่เจอกับตัวเองก็ไม่น่าจะให้อภัยได้ซึ่งมันก็ดีเพราะเหตุการณ์นี้ก็ทำให้เรามาสนิทกันก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าผมเป็นคนที่ชอบรับฟังหรือให้คำปรึกษาคนอื่นคือเพื่อนทั้งเซคจะรู้จักผมทุกคนโดยเฉพาะเพื่อนผู้หญิงเวลามีปัญหาอะไรกับแฟนหรือกับเพื่อนก็มักจะเข้ามาขอคำปรึกษาเราก็เป็นพวกที่ชอบรับฟังและก็ช่วยเหลืออยู่ตลอดบางทีเห็นเพื่อนเหงาเราก็ชอบเข้าไปนั่งเป็นเพื่อนประมาณนี้ เรากลับมาเรื่องที่มันตรงหัวข้อกระทู้กันดีกว่าคับ555คือเราสองคนก็มาสนิทกันจากเรื่องที่เคยได้เล่ามาก่อนหน้านี้ เรื่องมันมีอยู่ว่าเราสองคนนี่เวลามีอะไรก็จะพูดคุยกันอยู่ตลอดเวลายิ่งบางทีเรื่องแฟนเก่าเค้าเค้าก็เล่าให้ฟังตลอดซึ่งในตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไรแต่เหมือนเราจะไปเที่ยว กินข้าว ทำงาน ติวหนังสือด้วยกันบ่อยๆผมก็เริ่มมีความรู้สึกที่จะเกินเลยในคำว่าเพื่อนและ เค้าเป็นคนที่หน้าตาบ้านๆอาจจะไม่สวยเลิศเลอเพอร์เฟ็คมากนักแต่เรื่องนิสัยใจคอนี่ผมให้คะแนนเต็มเลยส่วนผมก็หน้าตาเรียกว่าไม่ได้ดีอะไรเลยก็ได้แต่ผมก็สบายใจมากๆเวลาอยู่กับเค้าคนนี้เพราะเราต่างก็สนิทสนมคุยกันเกือจะทุกๆเรื่องแต่แล้ววันนึงผมก็รู้สึกแปลๆไปกับอาการที่เรียกว่าเกินเพื่อนหลังๆนี่เราทำอะไรผิดนิดผิดหน่อยเค้าก็จะแบบทำอาการโกรธๆเคืองๆบางทีก็ไม่ตอบไลน์เราเลยคุยก็ไม่อยากคุยผมก็ไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้เค้าไม่สบายใจขนาดนั้นแต่บางเรื่องมันก็เป็นเรื่องที่เล็กน้อยมาๆอย่างเช่นIGผมแค่เข้าไปกดไลท์รูปเก่าๆของเค้าเค้าก็เหมือนจะไม่พอใจคือบล็คไอจีของผมผมก็งงมากๆบางทีเรื่องไม่เป็นเรื่องเค้าก็งอลก็โกรธเราแต่เราก็พยายามจะหาสาเหตุและก็รีบไปขอโทษขอโพยโดยเร็วในทันทีแต่ผมก็มีความสุขดีแต่แล้วก็มีวันนึงแฟนที่เค้าคบดันย้ายมาเรียนมหาลัยเดียวกับผมและก็เค้าในใจผมก็คิดว่าทำไมมหาลัยมีตั้งเยอะตั้งแยะทำไมต้องมาที่มหาลัยนี้ด้วยยิ่งพอแฟนเค้าย้ายเข้ามาเรียนเรียกได้เลยว่าเวลาที่เราเคยมีให้กันก็แทบจะไม่มีจะมีก็แต่เฉพาะเวลาเรียนด้วยกันในห้องพอเลิกเรียนบางวันเค้าก็รีบกลับกับแฟนซึ่งบางทีผมก็แอบน้อยใจนะเพราะว่าเทอมที่แล้วเราก็ได้คุยกันว่าแบบเออมืงเดี๋ยวมีเรียนวันเสาร์เอาไว้เลิกเรียนไปเดินเล่นกันนะซึ่งเค้าก็ไม่น่าจะเคยจำแต่ผมนี่จำได้แม่นแม้ในทุกๆกรณีไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือเรื่องใหญ่สาหัสเพียงใดแต่ผมก็คิดว่าชั่งมันเถอะเราขอแค่ทำอะไรดีๆให้กับคนดีๆก็พอแล้วแต่บางเรื่องเราก็แอบจะน้อยใจยิ่งตอนนี้ที่มอมีงานเกี่ยวกับเฟรชชี่เราก็ทำอะไรไม่ค่อยเป็นแต่เราก็อยากจะช่วยบางทีแค่ได้เป็นคนที่อยู่ข้างๆเวลาที่เค้าไม่มีใครในตอนนั้นก็ยังดีเวลาฝนตกผมก็รีบกลับไปหอเอาร่มมากางและก็เดินไปส่งเค้าที่รถเกือบจะทุกวันซึ่งผมก็มีความสุขนะที่ได้ทำอะไรแบบนี้ให้เค้าแม้จะแค่ในฐานะเพื่อนก็ตามแต่ผมแค่อยากจะรู้ว่าบางทีเค้าจะแอบมีใจให้ผมบ้างไหมเพราะดูๆอาการเค้าบางทีก็เหมือนจะน้อยใจเราในบางเรื่องเรื่องที่แบบถ้าเพื่อนๆกันเค้าไม่น่าจะงอลกัน คืออาจจะฟังดูแล้วงงแต่ผมควรที่จะพูดหรือไม่พูดดีแบบ เออกูว่ากูชอบมืงนะ หรือว่าเราควรจะเก็บไว้ก่อนดีหรือว่าเราไม่ควรที่จะพูดอะไรออกไปเลย เครียดมากๆคับเวลานี้ คือผมชอบทำอะไรดีๆให้กับเค้ามากๆแบบางทีเรื่องเวลารอเข้าเรียนหรือรอแฟนเค้าเลิกเรียนเราก็นั่งเป็นเพื่อนตลอดไม่เคยปล่อยให้เค้าต้องเหงาหรืออยู่คนเดียวเลยขอทิ้งไว้แค่นี้ก่อนนะคับพอดีมีเยอะแต่เหมือนๆว่าจะพิมพ์ออกมาไม่ถูก ไว้จะมาต่อนะคับ