ก่อนอื่นขอสวัสดีเพื่อนๆ ในพันทิปทุกท่านนะครับ
เราเพิ่งสมัครและเขียนเป็นครั้งแรกกกก หลังจากที่อ่านเรื่องราวของคนอื่นมาตลอด
อยากจะมาขอคำแนะนำ หรือคอมเม้นท์หน่อยครับ
เรื่องมันมีอยู่ว่าา.......................................……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............
(เอ้ย จะเริ่มได้ยัง เด๋วเพื่อนๆก็ไม่อ่านกันหรอก
)
ผมแอบชอบคนคนนึงอยู่ครับ คนคนนี้เป็นคนแรกที่ผมกล้าที่จะเข้าไปทักและขอเบอร์
ทั้งๆที่ในชีวิตผมเป็นคนขี้อาย ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปหา ได้แต่แอบชอบอยู่ห่างๆ
มาเริ่มกันดีกว่า..........................................
ผมกับเค้าเจอกันในห้างๆหนึ่งครับ ผมเห็นหน้าเค้าครั้งแรกผมก็รู้สึกว่าเอ่ย คนนี้ทำไมน่ารักจัง มันเหมือนมีอะไรให้น่าค้นหามากก (ประมาณว่า คิวปิด ยิงศรเข้ากลางหัวใจ เว่อไปละเรา!!) จากคนที่เข็ดกับความรักก็ลองที่จะเข้าหาคนคนนี้อีกครั้งนึง ซึ่งมันไม่รุ้ว่าจะเป็นอย่างไร?
ผมเลยลองแอบตามเค้าครับ ซึ่งเค้าก็รู้ตัวละ (ก็เล่นตามซะขนาดนี้) แต่ก็ไม่กล้าเดินเข้าไป ซึ่งจนแล้วจนรอดผมก็รวบรวมความกล้า สุดท้ายผมจึงตัดสินใจเดินเข้าไปทักทายครับ เพราะผมคิดไม่รุ้ว่าผมจะมีโอกาสเจอเค้าอีกมั้ย จนก็ได้ไลน์มาคุยกันครับ ต่อไปนี้ผมขอแทนคนที่ผมชอบว่า s นะครับ
เราก็คุยๆกันบ้าง แรกๆก็คุยกันทุกวัน แต่ไม่ได้ตลอดนะครับ ก็ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบบ้าง จนเราก็ต่างรู้จักข้อมูลพื้นฐานของกันละกัน
ผมเลยได้ชวนเค้าไปเที่ยวซึ่งตรงกับวันแม่ วันนั้นผมก็ตกลงที่จะไปรับเค้าที่บ้าน ผมนี่ตื่นเต้นมาก ทำตัวไม่ถูก เงียบ ไม่กล้าคุยอะไรมากมาย
จน s ยังบอกว่า ไม่ต้องเกร็งนะ สบายๆ ในวันนั้นผมกับเค้าก็มาดูหนัง (เทอรู้มั้ยมันเป็นอะไรที่มีความสุขมากเลยนะ
) และหลังจากนั้นก็ทานข้าวกัน เดินเล่นเหมือนคนทั่วๆไป (เราก็คุยๆกันในเรื่องงาน เรื่องชีวิต เรื่องจิปาถะ มากมาย) และตอนเย็นก้ไปเจอครอบครัวเค้า เพราะ s นัดครอบครัวมาทานข้าววันแม่ เค้าก็ชวนผมไปทานข้าวด้วย ผมก็ไปทุกอย่างก็ปกติ ครอบครัว s ก็โอเคดี ป๊า ม๊า อี๋ ก็น่ารักและตลก
และเสร็จก็ไปส่งเค้าที่บ้าน
** อ้อ!! ผมลืมบอกไปในโรงหนังผมก็ไม่ได้จับมือนะครับ เพราะผมให้เกียรติเค้า เราเพิ่งรู้จักกัน ไม่กล้าทำอะไรเลย ได้แต่นั่งชิดกันเฉยๆ แค่นี้ผมก็แฮปปี้แล้ว
หลังจากที่เราคุยๆกันมา s เป็นคนที่สนุกสนาน แต่งตัวเก่ง จบด้านโฟโต้มา แต่ทำงานเป็นสไตล์ลิสอยู่ที่นิตยสารยักษ์ใหญ่แห่งนึงครับ
หลังจากวันนั้นผมเราก็คุยไลน์กันบ้าง เค้าตอบช้าบ้างอะไรบ้าง (ซึ่งผมเข้าใจดีว่าคนเราก็ต้องมีไม่ว่างบ้าง) แต่ก็ตอบกลับมานะครับ เวลาเค้ากลับดึกโทรไปก็ไม่รับ จนผมไม่กล้าโทรอีกเลยกลัวเค้าจะรำคาญ (ก็คนมันเป็นห่วงนี่หน่า ถ้าบอกผมผมก็สบายใจละ
) เวลาไม่สบายผมก็จะเป็นห่วงเค้านะ s นะชอบดื้อ ไม่ชอบดูแลตัวเอง บ้างาน ผมก็มักจะบอกว่าพักผ่อนบ้าง รีบกลับบ้าน แล้วก็ให้ทานยา หาหมอ หากไม่ไหวก็หยุดงาน (มันน่าตีจริงๆ
)
หลังจากนั้นเราก็เจอกันอีก 2 ครั้ง ซึ่งล่าสุดคือวันอาทิตย์ที่ผ่านมา แต่ผมก็ไม่รู้นะครับว่า s คิดยังไงกับผม?
จนเมื่อวานเราก็มีประเด็นเรื่องที่อาจจะเข้าใจผิดนิดนึงจนมีบทสนทนาประมาณนึงว่า
s : เห้ย คิดมากไปป่าว
ผม : ใช่เราคิดมาก เพราะเราไม่รุ้อะไรที่เทอชอบหรือไม่ชอบ
s : ทำตัวปกติเถอะ สบายๆเน๊อะ
ผม : คือจิงๆเราก็ทำตัวสบายๆนะ แต่เราใส่ใจไง
s : อ่าฮ่ะ
ผม : เทอ ไม่นอยใช่มั้ย?
s : ไม่นะ แต่อยากให้สบายใจ
ผม : ขอบคุณครับ
และ S ก็พิมมาต่ออีกว่า ....................................
ตอนนี้เราก็ยังไม่ได้อยากมีใครอ่ะ
ไม่รู้ว่าพูดตรงไปป่าวนะ
แต่ขอบคุณมากๆที่เป็นห่วงกัน
ผม : ขอบคุณที่บอก เราจะได้รุ้ว่าเราควรทำไงต่อ
และผมก็บอกไปว่าเค้ามีความสุขทุกครั้งที่ได้เจอได้คุยกับเทอ
อยากให้มันค่อยๆเรียนรุ้กันไป จากการกระทำ การพูดคุย
มันมีความหมายมากเลยนะ เค้าไม่รุ้ว่าเทอคิดยังไง แต่เค้าอยากรู้ว่าเค้ามีโอกาสอยู่มั้ย
s ก็เพิ่งจะมาอ่านข้อความเมื่อเช้านี้ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา
ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ? หรือว่าผมไม่มีโอกาสอะไรแล้ว ไม่สามารถเดินต่อไปได้
ผมก็ได้แต่คิดเรื่องเค้าทั้งวัน เพราะผมเป็นคนคิดมาก คิดเยอะ แคร์คนรอบข้าง
ใครเคยมีประสบการณ์แบบผม จะให้กำลังใจ แนะนำ หรือด่าก็ได้ครับ ผมน้อมรับไว้ทั้งหมด
ปล1. ความรักผมเป็นแบบ ช-ช นะครับ
ปล2. ถ้าหากเขียนผิดพลาดประการใด ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ ภาษาในการเขียนอาจจะไม่สละสลวยเท่าไหร่
ปล3. ถึง s หากได้อ่านเราไม่รู้นะว่า สิ่งที่เทอเคยผ่านมากับรักครั้งเก่ามันจะดีจะร้ายแค่ไหน
สำหรับเทอ เราอยากให้เทอมองไปข้างหน้า เราเคยเสียโอกาสที่ดีที่สุดมาเหมือนกัน
แต่เราไม่ได้ให้เทอลืมอดีตหรอกนะ เราไม่อาจจะลืมเรื่องราวเก่าได้หรอก แต่มันจะมีความทรงจำใหม่ๆมาแทนที่เท่านั้นเอง
เมื่อเค้าบอกว่ายังไม่พร้อม ......... ผมควรจะทำอย่างไรครับ?
เราเพิ่งสมัครและเขียนเป็นครั้งแรกกกก หลังจากที่อ่านเรื่องราวของคนอื่นมาตลอด
อยากจะมาขอคำแนะนำ หรือคอมเม้นท์หน่อยครับ
เรื่องมันมีอยู่ว่าา.......................................……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............……………………………………………….............
……………………………………………….............……………………………………………….............
(เอ้ย จะเริ่มได้ยัง เด๋วเพื่อนๆก็ไม่อ่านกันหรอก
ผมแอบชอบคนคนนึงอยู่ครับ คนคนนี้เป็นคนแรกที่ผมกล้าที่จะเข้าไปทักและขอเบอร์
ทั้งๆที่ในชีวิตผมเป็นคนขี้อาย ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปหา ได้แต่แอบชอบอยู่ห่างๆ
มาเริ่มกันดีกว่า..........................................
ผมกับเค้าเจอกันในห้างๆหนึ่งครับ ผมเห็นหน้าเค้าครั้งแรกผมก็รู้สึกว่าเอ่ย คนนี้ทำไมน่ารักจัง มันเหมือนมีอะไรให้น่าค้นหามากก (ประมาณว่า คิวปิด ยิงศรเข้ากลางหัวใจ เว่อไปละเรา!!) จากคนที่เข็ดกับความรักก็ลองที่จะเข้าหาคนคนนี้อีกครั้งนึง ซึ่งมันไม่รุ้ว่าจะเป็นอย่างไร?
ผมเลยลองแอบตามเค้าครับ ซึ่งเค้าก็รู้ตัวละ (ก็เล่นตามซะขนาดนี้) แต่ก็ไม่กล้าเดินเข้าไป ซึ่งจนแล้วจนรอดผมก็รวบรวมความกล้า สุดท้ายผมจึงตัดสินใจเดินเข้าไปทักทายครับ เพราะผมคิดไม่รุ้ว่าผมจะมีโอกาสเจอเค้าอีกมั้ย จนก็ได้ไลน์มาคุยกันครับ ต่อไปนี้ผมขอแทนคนที่ผมชอบว่า s นะครับ
เราก็คุยๆกันบ้าง แรกๆก็คุยกันทุกวัน แต่ไม่ได้ตลอดนะครับ ก็ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบบ้าง จนเราก็ต่างรู้จักข้อมูลพื้นฐานของกันละกัน
ผมเลยได้ชวนเค้าไปเที่ยวซึ่งตรงกับวันแม่ วันนั้นผมก็ตกลงที่จะไปรับเค้าที่บ้าน ผมนี่ตื่นเต้นมาก ทำตัวไม่ถูก เงียบ ไม่กล้าคุยอะไรมากมาย
จน s ยังบอกว่า ไม่ต้องเกร็งนะ สบายๆ ในวันนั้นผมกับเค้าก็มาดูหนัง (เทอรู้มั้ยมันเป็นอะไรที่มีความสุขมากเลยนะ
** อ้อ!! ผมลืมบอกไปในโรงหนังผมก็ไม่ได้จับมือนะครับ เพราะผมให้เกียรติเค้า เราเพิ่งรู้จักกัน ไม่กล้าทำอะไรเลย ได้แต่นั่งชิดกันเฉยๆ แค่นี้ผมก็แฮปปี้แล้ว
หลังจากที่เราคุยๆกันมา s เป็นคนที่สนุกสนาน แต่งตัวเก่ง จบด้านโฟโต้มา แต่ทำงานเป็นสไตล์ลิสอยู่ที่นิตยสารยักษ์ใหญ่แห่งนึงครับ
หลังจากวันนั้นผมเราก็คุยไลน์กันบ้าง เค้าตอบช้าบ้างอะไรบ้าง (ซึ่งผมเข้าใจดีว่าคนเราก็ต้องมีไม่ว่างบ้าง) แต่ก็ตอบกลับมานะครับ เวลาเค้ากลับดึกโทรไปก็ไม่รับ จนผมไม่กล้าโทรอีกเลยกลัวเค้าจะรำคาญ (ก็คนมันเป็นห่วงนี่หน่า ถ้าบอกผมผมก็สบายใจละ
หลังจากนั้นเราก็เจอกันอีก 2 ครั้ง ซึ่งล่าสุดคือวันอาทิตย์ที่ผ่านมา แต่ผมก็ไม่รู้นะครับว่า s คิดยังไงกับผม?
จนเมื่อวานเราก็มีประเด็นเรื่องที่อาจจะเข้าใจผิดนิดนึงจนมีบทสนทนาประมาณนึงว่า
s : เห้ย คิดมากไปป่าว
ผม : ใช่เราคิดมาก เพราะเราไม่รุ้อะไรที่เทอชอบหรือไม่ชอบ
s : ทำตัวปกติเถอะ สบายๆเน๊อะ
ผม : คือจิงๆเราก็ทำตัวสบายๆนะ แต่เราใส่ใจไง
s : อ่าฮ่ะ
ผม : เทอ ไม่นอยใช่มั้ย?
s : ไม่นะ แต่อยากให้สบายใจ
ผม : ขอบคุณครับ
และ S ก็พิมมาต่ออีกว่า ....................................
ตอนนี้เราก็ยังไม่ได้อยากมีใครอ่ะ
ไม่รู้ว่าพูดตรงไปป่าวนะ
แต่ขอบคุณมากๆที่เป็นห่วงกัน
ผม : ขอบคุณที่บอก เราจะได้รุ้ว่าเราควรทำไงต่อ
และผมก็บอกไปว่าเค้ามีความสุขทุกครั้งที่ได้เจอได้คุยกับเทอ
อยากให้มันค่อยๆเรียนรุ้กันไป จากการกระทำ การพูดคุย
มันมีความหมายมากเลยนะ เค้าไม่รุ้ว่าเทอคิดยังไง แต่เค้าอยากรู้ว่าเค้ามีโอกาสอยู่มั้ย
s ก็เพิ่งจะมาอ่านข้อความเมื่อเช้านี้ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา
ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ? หรือว่าผมไม่มีโอกาสอะไรแล้ว ไม่สามารถเดินต่อไปได้
ผมก็ได้แต่คิดเรื่องเค้าทั้งวัน เพราะผมเป็นคนคิดมาก คิดเยอะ แคร์คนรอบข้าง
ใครเคยมีประสบการณ์แบบผม จะให้กำลังใจ แนะนำ หรือด่าก็ได้ครับ ผมน้อมรับไว้ทั้งหมด
ปล1. ความรักผมเป็นแบบ ช-ช นะครับ
ปล2. ถ้าหากเขียนผิดพลาดประการใด ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ ภาษาในการเขียนอาจจะไม่สละสลวยเท่าไหร่
ปล3. ถึง s หากได้อ่านเราไม่รู้นะว่า สิ่งที่เทอเคยผ่านมากับรักครั้งเก่ามันจะดีจะร้ายแค่ไหน
สำหรับเทอ เราอยากให้เทอมองไปข้างหน้า เราเคยเสียโอกาสที่ดีที่สุดมาเหมือนกัน
แต่เราไม่ได้ให้เทอลืมอดีตหรอกนะ เราไม่อาจจะลืมเรื่องราวเก่าได้หรอก แต่มันจะมีความทรงจำใหม่ๆมาแทนที่เท่านั้นเอง