นกน้อยยืนเหม่อ เผลอบรรเลงเพลงอัศจรรย์

สักวาดาวปูไปอยู่ไหน เดินเฉไฉคดเคี้ยวเลี้ยวผิดที่ สิบขาแท้แต่ใยเดินไม่ดี แสงริบรี่พร่าพรายในสายตา สายฝนพรำฉ่ำฟ้าเพลาค่ำ น้ำค้างร่ำไรหยดรดใบหญ้า สายลมพัดผ่านพริ้วผิวกายา รุ่งทิวาลาลับดับแสงเอย 🦀🦀🦀🦀🦀🦀🦀

ฝนฉ่ำ ดินชุ่ม ชอุ่มเขียว ป่ารก. คดเคี้ยว เปลี่ยวชื้น น้ำหยาด ราดรด หยดคืน แช่มชื่น ดอกใบ ได้งาม

-= แรกฝน =- ๏ มองฟ้าหม่นฝนหมาดหมึกหยาดแต้ม ด้วยดำแซมแทรกเข้าเนื้อเทาหมอง ราวภาพฝนหล่นคละกับละออง น้ำเนตรของหนึ่งคนเคล้าหล่นริน กงกาลเวียนเปลี่ยนผลัดวัสสานะ รับวาระวางร้อนไว้รอนสิ้น อาบชุ่มฉ่ำน้ำชื้น

เมียจำเป็น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ ตะวัน หญิงสาวที่อาศัยอยู่กับยวนใจ ป้าสะใภ้ และหยาดฟ้า ลูกสาวของยวนใจ ถึงแม้ว่าตะวันจะเป็นหลานแท้ๆของหยด สามีของยวนใจซึ่งเสียชีวิตแล้ว ตะวันก็อาศัยอยู่ในบ้านในฐานะคน

เกล็ดฝนระคนหนาวพราวเพริศพริ้ง กบเกาะกิ่งอิงซบหลบหยาดใส คือมติเมืองฟ้าสุราลัย เปรมปราศัยสื่อสำนึกหนุนเนื่องนำ จะหยาดแย้มแต้มตื่นชื่นคุณค่า มวลพฤกษามาลีล้วนชุ่มฉ่ำ คือของสูงจูงจิตจารจดจำ ละอองธรรมชาติก

กลดกะรัต ประภัสสร รอนมืดหม่น อนธกาล ผ่านพ้น สนธิ์สวรรค์ เอมอัปสร สะท้อนทาบ ภาพไพรวัลย์ หฤหรรษ์ ห่อห้อม ล้อมแพรวพราว จันทร์ทรงกลด กฤษดา ฟ้าจำแลง ประกายแปลง วงวาด โอภาสหาว วงเหลือบรุ้ง จรุงจิต พิศสกาว