ถ้าไม่ได้ชอบแล้วให้ความหวังกันทำไม ?

คือเรื่องมันมีอยู่ว่าเราชอบน้องคนนึงค่ะขอแทนว่า น้องพี นะคะคือเรากับน้องพีรู้จักกันเพราะน้องพีเป็นน้องของเพื่อนเรา เรายอมรับเลยค่ะว่าเราชอบน้องพีตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น เราแอบมองน้องพีตลอด ยิ้มตลอดเวลาเจอกัน แล้วก็มีวันนึงที่น้องพีทักมาเราก็แบบเห้ยฝันป้ะว้ะ ก็เลยคุยกันเวลาเจอกันน้องพีก็จะแกล้งเราทำให้เราหวั่นไหว ทั้งแกล้งเตะก้อนหินใส่เราบ้าง แกล้งดึงกระเป๋า แกล้งจะเตาะขาเรา แกล้งพูดจากวนๆใส่เรา เพื่อนเราก็คอนเฟิร์มเลยว่าน้องพีชอบเราแน่ๆ แต่แล้ววันนึงน้องพีเค้าก็ไปมีแฟนค่ะ แล้วน้องพีก็เย็นชากับเรามาก ไม่ยิ้ม ไม่กวน เหมือนเกลียดเราไปเลยอ่ะค่ะ เพื่อนเราเลยโพสใส่น้องพีค่ะว่ามาให้ความหวังเราทำไม แล้วน้องเค้าก็ทักมาคุยกับเพื่อนเราว่าโพสใส่น้องเค้ารึเปล่าก็คุยๆกัน จนมีอยู่ประโยคนึงค่ะที่เราอ่านแล้วเราแทบจะทรุดลงร้องไห้ตรงนั้นเลย น้องเค้าบอกเพื่อนเราว่า 'พีคิดกับพี่(ชื่อเรา)แค่พี่น้อง' เราอ่านแล้วเราจุกไปซักพักนึงค่ะ แล้วที่ผ่านมาคืออะไร เรางงมากค่ะตอนนั้นเหมือนทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนเราไม่ทันได้ตั้งตัวเลยค่ะ เราก็คิดว่า สรุปแล้วเราคิดไปเองตลอดเลยหรอ เรามโนอยู่คนเดียวหรอ เราเลยอยากรู้ว่าเค้ามาทำกับเราแบบนี้เพื่ออะไร ให้ความหวังกันทำไม ความรู้สึกกูไม่ใช่ของเล่นนะเว้ย !