เรารู้จักกับรุ่นน้องคนนึงค่ะ(เราม.3สาม น้องม.2 แต่ห่างกัน3เดือน 55555) ไม่ได้หล่อมากนะ แต่นิสัยดี รู้จักกันประมาณสองปี
น้องเค้า็ก็เริ่มทักมา (คือ เราก็รู้สึกดีตั้งแต่รู้จักกันครั้งแรกแล้วนะ ) เราก็คุยกันเรื่อยๆ น้องเค้าก็ทักมาทุกวัน พูดจาหนุงหนิง น่ารักคอยเป็นห่วงอ่ะ แล้วใครจะไม่หวั่นไหว สักพัก น้องเค้าก็สารภาพความในใจ เราก็โอเค ก็เลยคบหาดูใจกัน (แต่ยังไม่ถึงขั้นแฟน) กลุ่มเพื่อนเราโอเคบอกว่าผ่านสุดๆ
น้องเค้าดีกับเรามากๆอ่า สุภาพบุรุษสุดๆ คอยเป็นห่วง โทรหาทุกวัน มีวันนึง แหกขี้ตาตื่นไปส่งเราที่โรงเรียน เพราะเราไม่มีรถไป เวลาเรางอน น้องเค้าก็คอยง้อ เวลาท้อหรือเหนื่อยก็มีน้องอยู่ข้างๆเสมอ รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน
ดีจนความรู้สึกดีๆที่เรามีให้ พัฒนากลายเป็นความรัก ....
.... จนมาวันนึง มันเป้นช่วงที่ปิดเทอมเล็กหลังสอบเสร็จ+ปิดเทอมหลังปีใหม่ น้องเค้าตังหมดอ่ะ เลยไม่ค่อยโทรมาแล้วก็ขี้เหียจเติมเงินมั้ง เฟสบุ๊คก็ไม่ค่อยออน เพราะพี่แย่งเล่นคอม เราก็ค่อยๆห่างกัน เราคิดถึงน้องเค้าตลอด แต่รู้าึกว่าน้องเริ่มห่างๆไปยังไงไม่รู้ ใจไม่ค่อยดี แต่ก็ยังทักมาบ้างแหละ แค่ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อน มีครั้งนึงเราทักไป น้องเค้าตอบมาว่า อ่า... เราเฟลสุดๆ เลยเงียบๆไป ประมาณวันนึงน้องเค้าก็มาง้อ บอกว่าขอโทษ เมื่อวานแต่แกล้ง ประมาณนี้ เราก็คุยปกติไป แล้วน้องก็บอกว่ารู้สึกเหมือนพี่น้อง.... เรารู้สึกหวั่นๆ ร้องไห้เลยอ่ะ แล้งน้องเค้าก็เปลี่ยนเรื่อง เราก็พยามยามควรคุยปกติ แต่น้องเริ่มห่างไปเรื่อยๆอ่ะ จนรู้สึกเหนื่อย... สุดท้ายก็ไม่ไหวค่ะ น้องเค้ามาบอกเราว่าเป็นพี่น้องกันดีกว่า บ่อน้ำตาแตกเลยค่ะ เฮิร์ทมากกก นั่งซึมเลยค่ะ 555555 เพื่อนชวนไปเที่ยวก็เอาไม่อยู่ เลยขอเวลาทำใจ เวลาเจอหน้าน้อง เราก็ยังยิ้มให้นะ น้องเค้าก็ยังยิ้มให้ ก็ยังเจอกันอยู่ ยังคิดถึงอยู่ทุกวันค่ะ *อย่างนี้ควรตัดใจไหมคะ ? หรือว่ารอให้เขากลับมา T^T
อย่างนี้ควรตัดใจหรือปล่าวคะ? เคลียดมาก
น้องเค้า็ก็เริ่มทักมา (คือ เราก็รู้สึกดีตั้งแต่รู้จักกันครั้งแรกแล้วนะ ) เราก็คุยกันเรื่อยๆ น้องเค้าก็ทักมาทุกวัน พูดจาหนุงหนิง น่ารักคอยเป็นห่วงอ่ะ แล้วใครจะไม่หวั่นไหว สักพัก น้องเค้าก็สารภาพความในใจ เราก็โอเค ก็เลยคบหาดูใจกัน (แต่ยังไม่ถึงขั้นแฟน) กลุ่มเพื่อนเราโอเคบอกว่าผ่านสุดๆ
น้องเค้าดีกับเรามากๆอ่า สุภาพบุรุษสุดๆ คอยเป็นห่วง โทรหาทุกวัน มีวันนึง แหกขี้ตาตื่นไปส่งเราที่โรงเรียน เพราะเราไม่มีรถไป เวลาเรางอน น้องเค้าก็คอยง้อ เวลาท้อหรือเหนื่อยก็มีน้องอยู่ข้างๆเสมอ รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน
ดีจนความรู้สึกดีๆที่เรามีให้ พัฒนากลายเป็นความรัก ....
.... จนมาวันนึง มันเป้นช่วงที่ปิดเทอมเล็กหลังสอบเสร็จ+ปิดเทอมหลังปีใหม่ น้องเค้าตังหมดอ่ะ เลยไม่ค่อยโทรมาแล้วก็ขี้เหียจเติมเงินมั้ง เฟสบุ๊คก็ไม่ค่อยออน เพราะพี่แย่งเล่นคอม เราก็ค่อยๆห่างกัน เราคิดถึงน้องเค้าตลอด แต่รู้าึกว่าน้องเริ่มห่างๆไปยังไงไม่รู้ ใจไม่ค่อยดี แต่ก็ยังทักมาบ้างแหละ แค่ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อน มีครั้งนึงเราทักไป น้องเค้าตอบมาว่า อ่า... เราเฟลสุดๆ เลยเงียบๆไป ประมาณวันนึงน้องเค้าก็มาง้อ บอกว่าขอโทษ เมื่อวานแต่แกล้ง ประมาณนี้ เราก็คุยปกติไป แล้วน้องก็บอกว่ารู้สึกเหมือนพี่น้อง.... เรารู้สึกหวั่นๆ ร้องไห้เลยอ่ะ แล้งน้องเค้าก็เปลี่ยนเรื่อง เราก็พยามยามควรคุยปกติ แต่น้องเริ่มห่างไปเรื่อยๆอ่ะ จนรู้สึกเหนื่อย... สุดท้ายก็ไม่ไหวค่ะ น้องเค้ามาบอกเราว่าเป็นพี่น้องกันดีกว่า บ่อน้ำตาแตกเลยค่ะ เฮิร์ทมากกก นั่งซึมเลยค่ะ 555555 เพื่อนชวนไปเที่ยวก็เอาไม่อยู่ เลยขอเวลาทำใจ เวลาเจอหน้าน้อง เราก็ยังยิ้มให้นะ น้องเค้าก็ยังยิ้มให้ ก็ยังเจอกันอยู่ ยังคิดถึงอยู่ทุกวันค่ะ *อย่างนี้ควรตัดใจไหมคะ ? หรือว่ารอให้เขากลับมา T^T