ใครเคยน้อยใจเพื่อน(เคย)สนิทมั่งคะ เขาลืมเราแล้วใช่ไหม

  คือ จบ ม.6มา2ปีละค่ะ เพื่อนคนนี้เขาก็ได้โควตาไปเรียนที่ลาดกระบัง ตอนนี้อยู่ ปี2 เรียนฟู๊ดไซน์ ส่วนเราเด็กหัวถูไถ เราเรียนราม อยุ่บ้านช่วยพ่อแม่อยุ่บ้านขายของ เพื่อนคนนี้กลับมา เราก็ไปหาที่บ้าน แต่ไม่ทุกครั้ง แต่ก็ไปหา เกือบทุกครั้ง คือเพื่อนคนนี้เราสนิทที่สุดแล้วอะ เรารักมันมาก มันก็เจอเพื่อนใหม่ๆ แต่เรากลับไม่มีเพื่อนเลยสักคนที่เป็นแบบมัธยม คือโดดเดี่ยวมาก มีแค่แฟน ปีแรกที่ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปหาอนาคต มันกลับมาบ้านเราไปหามันมักพุดเสมอว่า ที่นู้นไม่มีเพื่อนแบบเรา(จขกท.)เลยว่ะ หาเพื่อนแบบมัธยมไม่ได้เลย เราก็เลยบอกไปว่า เด่วแกก็สนิทกัน แกก็ลืมเรา แกยังมีเพื่อนอีกเยอะแยะ อาจจะดีกว่าเราก็ได้  เราก็ไม่ได้ดีอะไรมากมาย แค่จริงใจมาก็จริงใจกลับ แล้วมันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับเราแล้วตอนนั้น มะก่อนก็ยังพอมีคุยเฟสกันบ้าง มันมักส่งข้อความมาหา เราว่างเราก้ส่งไปหาบ้าง แต่เรามักไม่รบกวนมันเท่าไหร่ เพราะเห็นมันเครียดกับการเรียนพอแล้วเลยนานๆทีจะคุยเฟส แลวคุยสนิทๆอีกทีก็ตอนมันกลับมาบ้าน เพราะเรามักชอบไปขายขนมให้เด็กๆที่โรงเรียนกัน พอดีบ้านเขาทำขนมขาย จนมาปัจจุบันนี้เรามาคิดว่าเราเองหมังที่ไม่ทักไปคุยกะมัน เลยไท่ทักมาคุยกะเรา เราเห้นมันลงรุปกับเพื่อนแทบทุกวัน บางทีก็น้อยใจ แต่ทำไงวะ ก็เพื่อนมันนี่ เราเดินคนละทางกับมัน ก็เป็นเรื่องธรรมดา มันไม่ไลค์อะไรเฟสเราเลย เราเลยไม่กล้าไปกดไลค์มัน เพราะคิดว่สมันคงลืมเพื่อนเก่าๆอย่างเราแล้ว เราได้แต่ส่องเฟสมัน จะว่าอิจฉาก็ได้นะ เราไม่ชอบเลยเวลามันลงรุปคุ่กะเพื่อนรักคนใหม่ของมันอะ ถ้าอ่านกระทู้นี้ กุอยากถาม ลืมกุยัง กุส่องเฟสประจำนะ แล้วกุคิดถึงด้วย แล้วกุก้ไม่มีเวลามาหาที่บ้านเลย เพราะกุขายของ คงลืมกุแล้วจริงๆใช่ไหมเพื่อน ความรุ้สึกกุตอนนี้กุอยากลบออกจากเฟส เพื่อที่จะได้ไม่เห้นไรเกี่ยวกับ แต่กุทำไม่ได้ ปล.เพื่อน ผญ.นะ ส่วนเราก็ ผญ. ไม่ได้เป็นเลสเบี้ยนนะ แค่อยากระบายความรุ้สึกของคนเคยมีเพื่อนสนิท