วังน้ำวน...เรื่องราวความสัมพันธ์ของผู้หญิง 3 คน ที่ดำเนินไปพร้อมกัน จุดเริ่มต้นจากมิตรภาพ ความรัก น้ำใจของเพื่อนรักทั้งสามคน ผ่านระยะทางที่แวดล้อมด้วยชื่อเสียงเงินทอง และวงการมายา รวมถึงความรัก แปรเปลี่ยนพัฒนาจากเพื่อนรักกลายเป็นเพื่อนแค้น เปรียบดังน้ำใสที่ค่อยๆขุ่นมัว เส้นทางของแม่น้ำสามสายที่มาจากต้นน้ำเดียวกัน แต่ไม่อาจมาบรรจบกันได้ ณ ปลายทาง...
ทีมนักแสดง
ได้รับการชื่นชมว่าเป็นแคสติ้งที่ลงตัวมาก โดยเฉพาะนางเอก 3 คน ใหม่ สิริวิมล, พิม มาช่า, ณหทัย ที่สามารถทำให้แฟนละครเชื่อมั่นในตัวละครและความเป็นเพื่อนกันได้อย่างกลมกลืน
อาโป ตัวละครนี้เป็นเมนหลักของเรื่อง นักแสดงที่ได้บทนี้ บารมีต้องถึงจึงจะเอาอยู่ เพราะในแง่ของบท อาโปจะไม่ค่อยแรงเท่ากับอีก 2 คน แต่ความสามารถของ
ใหม่ เจริญปุระ ทำให้อาโปโดดเด่นและมีเรื่องราวขึ้นมาได้ ว่ากันว่าใหม่ เจริญปุระ คือนักแสดงที่สามารถดึงเอาคนดูหลุดเข้าไปในสิ่งที่เธอกำลังถ่ายทอดได้อย่างหมดหัวใจ
เพียงธาร เป็นตัวละครที่ได้เปรียบที่สุดในแง่ของบทที่หนักหน่วง ยิ่งช่วงท้ายที่เส้นเรื่องทั้งหมดจะประเดประดังเข้ามาที่เธอมากที่สุด และมาช่าก็ทำให้เพียงธารเป็นตัวละครที่สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น เพราะเพียงธารคือผู้หญิงที่สวยมาก จนผู้ชายพากันแย่งเพื่อจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในชีวิต
ระริน ต้อม ณหทัย แสดงอารมณ์ในทุกด้านของระรินออกมาจนรู้สึกว่าเธอเป็นตัวละครตัวนี้จริงๆ ระรินคือคนที่พังทลายที่สุดในบรรดาเพื่อนทั้งสามคน ความแรงของตัวละคร ทำให้จุดจบของเธอน่าสงสารที่สุด ขออโหสิกรรม
วังน้ำวนเป็นเรื่องแรกๆของเอ็กแซกท์ ในยุคนั้นละครที่ตีแผ่เรื่องราวเกี่ยวกับวงการมายานับว่าใหม่มาก ยิ่งเป็นการดึงเอา 3 นางเอกจากภาพยนตร์มาร่วมงานกัน ยิ่งทำให้น่าสนใจ แถมยังเพิ่มกิมมิคให้น่าสนใจด้วยการใส่ชื่อตัวละครให้มีความหมายเดียวกันคือ “น้ำ” และตัวละครทุกตัวก็เหมือนแม่น้ำที่มีลักษณะแตกต่างกัน น้ำใส(อาโป), น้ำนิ่ง(เพียงธาร), น้ำเชี่ยว(ระริน) และตอนจบของเรื่องก็จบแบบไม่สมหวัง คือนางเอก 3 คน คนนึงตาย อีกคนบวช ส่วนอีกคนตั้งสติและเดินตามความฝัน มันเลยทำให้เป็นละครที่ลงตัวอีกเรื่องหนึ่งของเอ็กแซกท์ทีเดียวครับ
และถึงแม้ว่า
วังน้ำวน จะถูกนำมาตีความใหม่ในปี 2547 แต่คนก็ยังจดจำเวอร์ชั่นต้นฉบับได้มากกว่า อาจจะเป็นเพราะการตีความใหม่ก็ซอฟท์ลง พล็อตเรื่องยังเหมือนเดิม แต่จะดูสดใสมากขึ้น อาโป(แอน อลิชา) มีบุคลิคที่สดใสกว่าเดิม แต่คิดว่าในตอนนั้น แอนไม่มีพลังการแสดงมากพอที่จะเอาอยู่ครับ เพียงธาร(ธัญญ่า) รักษาระดับได้ดี ถึงแม้มาช่ามาตรฐานสูงมาก แต่ธัญญ่าก็ทำให้เชื่อว่าเป็นเพียงธารได้ ไม่มากไม่น้อยไป ระริน(ปอ ภวพร) ยังมีอินเนอร์ที่แรงสู้พี่ต้อมไม่ได้เหมือนกันครับ แต่เรื่องบทก็ยังรักษาโครงเดิมไว้น่าชื่นชม
ผังตัวละคร
ย้อนรอยละคร "วังน้ำวน 2535" เล่ห์ความรักวนเปรียบน้ำมนต์
ทีมนักแสดง
ได้รับการชื่นชมว่าเป็นแคสติ้งที่ลงตัวมาก โดยเฉพาะนางเอก 3 คน ใหม่ สิริวิมล, พิม มาช่า, ณหทัย ที่สามารถทำให้แฟนละครเชื่อมั่นในตัวละครและความเป็นเพื่อนกันได้อย่างกลมกลืน
อาโป ตัวละครนี้เป็นเมนหลักของเรื่อง นักแสดงที่ได้บทนี้ บารมีต้องถึงจึงจะเอาอยู่ เพราะในแง่ของบท อาโปจะไม่ค่อยแรงเท่ากับอีก 2 คน แต่ความสามารถของ ใหม่ เจริญปุระ ทำให้อาโปโดดเด่นและมีเรื่องราวขึ้นมาได้ ว่ากันว่าใหม่ เจริญปุระ คือนักแสดงที่สามารถดึงเอาคนดูหลุดเข้าไปในสิ่งที่เธอกำลังถ่ายทอดได้อย่างหมดหัวใจ
เพียงธาร เป็นตัวละครที่ได้เปรียบที่สุดในแง่ของบทที่หนักหน่วง ยิ่งช่วงท้ายที่เส้นเรื่องทั้งหมดจะประเดประดังเข้ามาที่เธอมากที่สุด และมาช่าก็ทำให้เพียงธารเป็นตัวละครที่สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น เพราะเพียงธารคือผู้หญิงที่สวยมาก จนผู้ชายพากันแย่งเพื่อจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในชีวิต
ระริน ต้อม ณหทัย แสดงอารมณ์ในทุกด้านของระรินออกมาจนรู้สึกว่าเธอเป็นตัวละครตัวนี้จริงๆ ระรินคือคนที่พังทลายที่สุดในบรรดาเพื่อนทั้งสามคน ความแรงของตัวละคร ทำให้จุดจบของเธอน่าสงสารที่สุด ขออโหสิกรรม
วังน้ำวนเป็นเรื่องแรกๆของเอ็กแซกท์ ในยุคนั้นละครที่ตีแผ่เรื่องราวเกี่ยวกับวงการมายานับว่าใหม่มาก ยิ่งเป็นการดึงเอา 3 นางเอกจากภาพยนตร์มาร่วมงานกัน ยิ่งทำให้น่าสนใจ แถมยังเพิ่มกิมมิคให้น่าสนใจด้วยการใส่ชื่อตัวละครให้มีความหมายเดียวกันคือ “น้ำ” และตัวละครทุกตัวก็เหมือนแม่น้ำที่มีลักษณะแตกต่างกัน น้ำใส(อาโป), น้ำนิ่ง(เพียงธาร), น้ำเชี่ยว(ระริน) และตอนจบของเรื่องก็จบแบบไม่สมหวัง คือนางเอก 3 คน คนนึงตาย อีกคนบวช ส่วนอีกคนตั้งสติและเดินตามความฝัน มันเลยทำให้เป็นละครที่ลงตัวอีกเรื่องหนึ่งของเอ็กแซกท์ทีเดียวครับ
และถึงแม้ว่า วังน้ำวน จะถูกนำมาตีความใหม่ในปี 2547 แต่คนก็ยังจดจำเวอร์ชั่นต้นฉบับได้มากกว่า อาจจะเป็นเพราะการตีความใหม่ก็ซอฟท์ลง พล็อตเรื่องยังเหมือนเดิม แต่จะดูสดใสมากขึ้น อาโป(แอน อลิชา) มีบุคลิคที่สดใสกว่าเดิม แต่คิดว่าในตอนนั้น แอนไม่มีพลังการแสดงมากพอที่จะเอาอยู่ครับ เพียงธาร(ธัญญ่า) รักษาระดับได้ดี ถึงแม้มาช่ามาตรฐานสูงมาก แต่ธัญญ่าก็ทำให้เชื่อว่าเป็นเพียงธารได้ ไม่มากไม่น้อยไป ระริน(ปอ ภวพร) ยังมีอินเนอร์ที่แรงสู้พี่ต้อมไม่ได้เหมือนกันครับ แต่เรื่องบทก็ยังรักษาโครงเดิมไว้น่าชื่นชม
ผังตัวละคร