ถ้าคุณเป็นผมคุณจะตัดสินใจทำอย่างไรกับช่วงเวลา 9 ปี ที่เหมือนจะมีค่าหรืออาจจะไม่มีเลย

สวัสดีครับก่อนอื่นเลยต้องขอแนะนำตัวเองพอเป็นบทเกริ่นนำ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผมในเว็บนี้ครับ ผมเป็นเด็กที่เพิ่งจะจบใหม่อายุ 20 ต้นๆ ปกติแล้วผมจะไม่ค่อยมีความเชี่ยวชาญเรื่องรักๆใคร่ๆเวลาชอบใครมักจะไม่ค่อยกล้าบอกครับ เพราะบอกทีไรก็เฟลตลอดไม่รู้ทำไม ผมโดนปฎิเสธที่จะเป็นมากกว่าเพื่อนมาโดยตลอด และปกติแล้วผมก็จะปรึกษาเพื่อนครับแต่ตอนนี้ไม่ค่อยได้เจอครับ เพื่อนส่วนใหญ่ก็หายไปหมดเลย เอาง่ายๆว่าตอนนี้ผมอยู่ในช่วงบินเดี่ยว ฮ่าๆ

เริ่มเลยละกันครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า..... ตามภาษาของคนที่ไม่มีใครก็เล่นอะไรไปเรื่อยเปื่อยครับ ผมหมายถึงพวกโซลเชียลมิเดียเน้อ เลื่อนๆไปก็ไปเจอเพื่อนตั้งแต่สมัย ม.1 นู้นน เพื่อนคนนี้ตอน ม.1 ผมแอบชอบเธอครับและในอารมณ์ตอนนั้นก็เหมือรู้สึกปลื้มปริ่มตั้งแต่เห็นครั้งแรก ผมจำได้แทบทุกอย่างในช่วงเวลานั้น สมัยนั้นผมเอาเกมบอยไปเล่นที่โรงเรียน เธอบอกอยากเล่นเกมบาร์บี้ผมก็หามาให้เธอเล่นจนได้ ช่วงนั้นมันอาจจะดูเหมือนในละครเลยแหละครับที่คอยมีเพื่อนๆนางเอกคอยบิ้วให้ คอยช่วยพระเอก(ผม) มโนล้วนๆ ฮ่าๆๆ ผมซื้อตุ๊กตาหมีให้เธอครับช่วงนั้นผมจำได้ว่าผมอดออมเงินอย่างหนัก ซึ่งหมีตัวนี้มีราคา 500 บาท สำหรับเด็ก ม.ต้นในสมัยนั้น ผมคิดว่ามันเยอะมากๆ ผมไม่ได้ต้องการของแพงให้มันดูหรู แต่ผมอยากให้มันอยู่กับเธอไปนานๆ ช่วงนั้น gift shop กำลังมาแรงผมไม่เคยไปไหนมาไหนบ่อยนักครั้งนั้นคือครั้งแรกที่ผมได้ออกไปซื้อของด้วยตนเอง แต่มีเพื่อนเป็นไกด์นำทาง

จนกระทั้ง ม.3 เพื่อนผมก็คบกับเธอครับซึ่งผมก็รู้สึกโอเคแค่แอบเสียใจนะว่าทั้งๆที่รู้ว่าผมชอบมานานแต่เขาก็ยังทำแบบนี้ ผมก็คิดว่าเออเราเองแหละที่ไม่รุกบ้าง คือตอนเด็กๆผมค่อนข้างท้วมๆ ส่วนเพื่อนผมกำลังหล่อเลยครับสูงๆผอมๆ สุดท้ายพอขึ้น ม.ปลาย แฟนเธอก็ไปเรียนสายอาชีพครับ ส่วนผมเรียนต่อสายศิลป์ ส่วนเธอคนที่ผมชอบต่อสายวิทย์/คณิต ผมไม่สามารถบอกได้อย่างเต็มปากว่าช่วง ม.ปลายผมยังชอบเธออยู่ไหมแต่ก็มีนิดๆแหละครับ เหตุการณ์ช่วง ม.ปลาย ไม่ค่อยมีอะไรมากครับเดินเจอใน รร.ก็ยังคงทักกันบ้าง สมัยนั้นไม่มีอะไรเลยครับเป็นยุค PCT ฮ่าๆ เลยติดต่อกันค่อนข้างยากนิดนึง อารมณ์โทรเข้าเบอร์บ้านแล้วพ่อแม่เขารับหน่ะครับ ช่วงม.ปลาย มีเหตุการณ์หนึ่งในช่วงหน้าหนาวครับ ผมเจอเธอเดินสวนมาระหว่างอาคารเรียนแล้วเธอก็เข้ามาบอกผม A (สมมุติผมชื่อ A) หนาวอะยืมเสื้อหนาวหน่อยดิเดี๋ยวตอนเย็นมาคืน ผมก็ถอดเลยแบบไม่ลังเลตอนนั้นผมใส่เสื้อคอเต่าครับ ในปัจจุบันผมก็กลับมาคิดว่าตอนนั้นเธอเปิดโอกาสให้ผมหรือเปล่า อ่อลืมบอกไปครับช่วง ม.ปลายผมเริ่มผอมแล้วจึงเริ่มมีคนกรี๊ดเป็นธรรมดาตามภาษารุ่นน้องกรี๊ดรุ่นพี่ ผมไม่ได้บอกว่าผมหล่อแต่ในสังคม รร.มัธยมมันค่อนข้างแคบครับ

หลังจากนั้นก็มาสู่ยุคมหาลัย ผมเข้ามหาลัยเอกชนอินเตอแห่งหนึ่ง ส่วนเธอเข้ามหาลัยภาครัฐแห่งหนึ่งครับ ช่วงมหาลัยผมก็ตามดูอยู่แบบห่างถึงห่างมากครับ และแล้วมีอยู่วันนึงผมก็ทักเฟสไปประมาณว่าหมีตัวนั้นยังอยู่ไหมอะไรประมาณนี้ เธอก็บอกว่ายังอยู่ หลังจากนั้นเหมือนเธอจะคบกับคนๆนึงครับ ผมก็เลยเลิกยุ่งกับเธอ และเวลาก็ผ่านมาจนถึงวันนี้ ผมคิดไว้แล้วว่าผมอยากจะลองดูอีกสักครั้ง แต่ไม่แน่ใจว่าเขามีใครไหมคบใครหรือยัง ผมคิดว่าผมตอนนี้กับผมในตอนนั้นมันต้องแตกต่างกันแน่ๆอยู่แล้ว ผมอยากใช้ความรักอย่างมีค่า ไม่ใช่ทิ้งๆขว้างๆไป และปกติ (ปกติอีกแล้ว) ผมจีบใครไม่ค่อยเป็นครับ หรืออาจจะไม่ค่อยได้เจอใครจีบใคร ทั้งหมดที่เล่ามานี้เพื่ออย่าจะรู้ว่าควรจะเข้าหายังไง ฮ่าๆๆ ในความคิดของผมคืออยากถามตรงๆไปเลย แต่ก็ไม่รู้สิครับผมคิดว่า ผู้หญิงที่ชอบตรงๆก็มี ไม่ชอบก็มีเลยอยากจะมาถามเพื่อนๆครับ ขอบคุณทุกความเห็นครับผม