แชร์ประสบการรักครั้งแรก

ก่อนอื่นเลย ต้องย้อนกลับไปเมื่อตอนอยู่ ป.5 ตอนนัน โรงเรียนได้จัดทัศนศึกษาพัก1คืน2วัน ค่ายวิทยาศาสตร์ ที่ในตัวจังหวัดแห่งหนึ่ง พอไปถึง พวกพี่ๆเค้าก็เรียกจัดเเถวเขียนป้ายชื่อตามปกติ ก็ไม่ได้มีอะไรมาก.  แต่หลังจากนั้นเค้าให้แยกออกเป็น สีๆ แล้วเรื่องทั้งหมดก็เกิดขึ้น ผมอยู่กลุ่มเดียวกับเธอ เธอชื่อแพท น่ารักสดใสไปซะทุกอย่าง ผมก็เริ่มแอบชอบเธอ จดจำสิ่งที่เกี่ยวกับเธอให้มากที่สุด เธอไม่ชอบกินผักเพราะเวลากินข้าวพักเที่ยงเธอจะเขี่ยพักทิ้งแล้วเธอก็ใส่ชุดนอนลาย อุนตร้าแมนสีแดง รองเท้าเตะหูคลีบสีแดง ที่จำได้หนะหรอเพราะตอนเช้าพวกพี่ๆเค้าปลุกออกกำลังกายตอนเช้า  พอมาถึงโรงเรียน ผมก็ถามเพื่อนที่อยู่ห้อง5ห้องเดียวกับเธอว่าเธอคนนี้คือใคร เพื่อนที่อยู่ห้อง5บอกว่า เธอชื่อแพทย้ายมาจากกรุงเทพ ผมก็ว่าทำไมเพิ่งเคยเห็นหน้า บอกก่อนเลยผมเป็นคนขี้อายมาก. เลยให้เพื่อนติดต่อให้โดยการเขียนจดหมายย คลาสสิกสุดๆยุคนั้น555 ทำไงได้เดินผ่านผมยังไม่กล้าเลย ผมจีบแพทแล้วเราก็ตกลงเป็นแฟนกัน โดยที่คุยกันต่อหน้าก็ไม่เคย เขียนจดหมายฝากเพื่อนส่งกันอย่างเดียว แล้วเวลาแพทเขียนจดหมายมาหาผม เธอจะเอาแป้งทาที่จดหมายมาด้วย ผมจำกลิ่นนั้นได้ขึ้นใจเลย เราคุยกันจนกระทั่งเข้า มัธยมต้น เราก็อยู่โรงเรียนเดียวกัน เริ่มมีโทรศัพใช้ เริ่มคุยกันมากขึ้น เริ่มมาเจอกันที่โรงเรียนมากขึ้น ผมจำได้ว่า เธอสะพายกระเป๋ามิ้กกี้เม้า ที่สะพายแล้วน่ารักที่สุดเลย เราคุยกันจนถึง ม.3แพทเริ่มทำตัวห่าง เราเริ่มคุยกันน้อยมากๆ พอเจอที่ โรงเรียนก็หลบหน้าและไม่ค่อยมาโรงเรียน จนกระทั่ง ก่อนจบ ม.3แพทขาดการติดต่อกับผมโดยสิ้นเชิง ก่อนอื่นบอกเลย ครอบครัวเราทั้ง2ไม่รู้ว่าคบกันและไม่รู้จักซึ้งกันและกัน ผมเลยรู้สึก งง มาก ว่าแพทหายไปไหน เลยถามเพื่อนสนิทของแพท เธอบอกว่าแพทห้ามบอก แต่คือถ้าผมไม่บอกผมอารมคือกูคงนอนไม่หลับแน่ๆอะ เพื่อนของแพทเลยพูดความจริง ความจริงคือ แพทมีคู่ดองอยู่แล้ว แม่ของแพทดองไว้ตั้งนานแล้ว พอจบ.ม3เลยจับหมั่นกัน และแพทก็ออกจากโรงเรียน ด้วยเหตุผลอะไรไม่รู้  แต่ผมมารู้ทีหลัง คือแพทท้อง ผมนี้ทำอะไรไม่ถูกน่าจะบอกกันตรงๆไม่ใช่หายไปแบบนี้ ช่วยบอกเลิกสักคำก็ยังดี. ผมรู้ว่าเธอรักผมอยุ่ผมอยากบอกว่าผมก็รักเธอเหมือนกัน ยังคิดถีงและจดจำได้เสมอ. แม้มันจะผ่านมาแล้ว10ปี.