สวัสดีคะ นี่เป็นกระทู้แรกถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ
เราเคยแอบชอบรุ่นพี่ ตอนนั้นเราม.1พี่เค้าอยู่ม.2 เจอกันในโรงอาหารตอนพักกลางวัน ตอนเจอครั้งแรกแบบหูวว น่ารักวะโดนใจเลย พี่เค้าผิวขาวตี๋ ผอมๆ เราก็ไม่รอช้าคะรีบไปหาเพื่อนถามว่ารู้จักพี่คนนั้นป่าว เพื่อนเราก็บอกว่าอ๋อ พี่เค้าชื่อเป็นตัวเลขอะ เราแบบงงมาก เห้ยยย ชื่อแปลกดีแฮะ
หลังจากนั้นเราทำการสืบต่อคะ เรียนห้องไหน เลขที่เท่าไหร่ ชื่อจริงนามสกุล บ้าน และแม้กระทั้งตารางสอนเราก็ไปแอบเอามาถ่ายเก็บไว้ จำได้เลยว่ามีอยู่วันนึงได้เรียนห้องใกล้กัน มันเป็นฟิลลิ่งที่แบบว่า ฟินอะแกคนไรไม่รู้กระชากใจมาก คือยิ้มทีนึงละลาย พอหมดคาบโรงเรียนเราต้องเปลี่ยนห้องอะคะ แล้วถ้าวันไหนเดินผ่านห้องพี่แกกำลังเรียนอยู่จะพยายามหันมองหาว่าทำไรอยู่ แล้วถ้าพี่เค้าหันมาเราก็จะเดินนิ่งๆ
บางทีเรารอเรียนอาจารย์มาช้าเราก็จะดูตารางสอนว่าพี่เค้าเรียนห้องไหน แล้วก็แอบไปทำเป็นเดินผ่านหน้าห้องที่พี่เค้าเรียน 555555 บ้ามากเลย ตอนนั้นคือไม่คิดที่จะเข้าใกล้พี่เค้าเลยคะ พี่เค้าหล่อเราอย่างขี้เหร่มาก ตัวดำ ไม่มีอะไรดีสักอย่าง พอเรียนไปได้เรื่อยๆเราอยากจะเข้าวงโย เลิกเรียนเราก็ไปสมัครแต่สิ่งที่หน้าตกใจมาก พี่คนนี้เค้าอยู่วงโยด้วย คือแบบเราเขินเราฟินมากตอนนั้น คิดไม่ผิดเลยตูที่มาสมัครวงโย พี่เค้าเล่นฟลู๊ทโครตน่ารักอะ เราอยากจะเป่าอันนี้มากเลย555 แต่พอเราเข้ามาได้ 2 วันพี่เค้าก็ออกจากวงคะ จากที่เราสืบมาพี่เค้าไม่ค่อยมาซ้อมก็เลยออก ..มั้ง
และวันนั้นเรากำลังไปเรียนภาษาอังกฤษอาคาร 4 เจอรุ่นพี่ผู้หญิงห้องพี่เค้าคุยกันว่าพี่ตัวเลขคนนี้จะย้ายโรงเรียนเราถึงกับผงะ เห่ยไม่จริงด้วยความอยากรู้เราก็ถามพี่ผู้หญิง พี่เค้าก็บอกว่าใช่จริงๆด้วย ตอนนั้นน้ำตาไหล5555555 ด้วยความที่ตอนนั้นเป็นเด็กเนอะ ย้อนมองจากที่เราอยู่จุดนี้ขำมาก ต่อ เราเสียใจอยู่แปบนึง ก็หาย แต่มันก็แปลกๆที่ไม่ต้องพยายามมองหาใครคนนั้น พี่คนที่เราชอบย้ายไปอยู่คนละภาคกับเราเลยคะ เราไม่รู้ว่าพี่เค้าย้ายไปอยู่โรงเรียนอะไรผ่านมาได้สักพักพี่เค้าก็กลับมาหาเพื่อนนะ เราก็เจอพี่เค้าดีใจ กรี้ดเบาเบา พี่เค้าก็ยังไม่รู้จักเราอยู่ดีแหละ เราจำได้ตอนนั้นเราได้สบตากับพี่เค้าด้วยมันเขินมากไม่กล้านับ 8 วิ และหลังจากวันนั้นพี่เค้าก็หายไปเราก็พยายามจะตามหาไม่รู้จะถามหาจากใคร และเราก็ตัดสินใจถามอากู๋เลยคะ ปรากฏว่าพี่เค้ามีชื่ออยู่ในกระทู้ชื่อแปลกในประเทศไทย ทำให้เรารู้เลยว่าพี่เค้าเรียนที่ไหน จังหวัดอะไร ดูรูปจากในเว็บพี่เค้าโตขึ้น หน้าตาก็ตี๋ วันหนึ่งเราไปนั่งสวนหลวงแถวบ้านกับเพื่อน นั่งไปนั่งมาพี่เค้ามาโผล่อยู่กับเพื่อนเค้าข้างๆ เอิ่มคือแบบ ใจยังเต้นตึกตัก..ตึกตึกตึก เรารีบกลับบ้านคะทำอะไรไม่ถูก555 กลับบ้านไปหาเฟสบุ๊คพี่เค้า พิมพ์ชื่อพี่เค้าไปก็เจอเลยดีใจแบบแฮปปี้มากๆ แต่คะแต่ พี่เค้ามีแฟนแล้วน่ารักมากเหมาะกับพี่เค้ามาก เราใจแป่วนิดๆ จากวันนั้นก็ได้แค่กดไลค์เป็นกำลังใจให้พี่เค้าผ่านทางไลค์เฟสบุ๊ค
เราได้ไปที่ที่หนึ่งกับเพื่อนไปกินพิซซ่ากัน ก็คุยกับเพื่อนตอนที่เป็นเด็กๆกัน ก็บอกเพื่อนไปว่านี่ยังชอบพี่อยู่คนนึงอยู่เลยชอบตั้งแต่ม.1 ตอนนี้ปี3ละ 5555555 พอเรากินกันเสร็จก็ออกมาจากร้านเดินได้แป็บเดียวเราเจอพี่เค้าเลยคะ ได้สบตาด้วย อย่างกรี้ดดด คือไรวะ เพิ่งนินทาตะกี้เจอละ โลกมันกลมจริงๆ
ตอนนี้เหมือนพี่เค้าจะอกหัก ขอให้พี่หายช้ำรักไวไวน้า กินข้าวเยอะๆดูจากหน้าเฟสพี่มีคนมาบอกว่าผอม หนูแอบส่องมา อิอิ
ใครเคยแอบชอบรุ่นพี่มานานบ้าง
เราเคยแอบชอบรุ่นพี่ ตอนนั้นเราม.1พี่เค้าอยู่ม.2 เจอกันในโรงอาหารตอนพักกลางวัน ตอนเจอครั้งแรกแบบหูวว น่ารักวะโดนใจเลย พี่เค้าผิวขาวตี๋ ผอมๆ เราก็ไม่รอช้าคะรีบไปหาเพื่อนถามว่ารู้จักพี่คนนั้นป่าว เพื่อนเราก็บอกว่าอ๋อ พี่เค้าชื่อเป็นตัวเลขอะ เราแบบงงมาก เห้ยยย ชื่อแปลกดีแฮะ
หลังจากนั้นเราทำการสืบต่อคะ เรียนห้องไหน เลขที่เท่าไหร่ ชื่อจริงนามสกุล บ้าน และแม้กระทั้งตารางสอนเราก็ไปแอบเอามาถ่ายเก็บไว้ จำได้เลยว่ามีอยู่วันนึงได้เรียนห้องใกล้กัน มันเป็นฟิลลิ่งที่แบบว่า ฟินอะแกคนไรไม่รู้กระชากใจมาก คือยิ้มทีนึงละลาย พอหมดคาบโรงเรียนเราต้องเปลี่ยนห้องอะคะ แล้วถ้าวันไหนเดินผ่านห้องพี่แกกำลังเรียนอยู่จะพยายามหันมองหาว่าทำไรอยู่ แล้วถ้าพี่เค้าหันมาเราก็จะเดินนิ่งๆ
บางทีเรารอเรียนอาจารย์มาช้าเราก็จะดูตารางสอนว่าพี่เค้าเรียนห้องไหน แล้วก็แอบไปทำเป็นเดินผ่านหน้าห้องที่พี่เค้าเรียน 555555 บ้ามากเลย ตอนนั้นคือไม่คิดที่จะเข้าใกล้พี่เค้าเลยคะ พี่เค้าหล่อเราอย่างขี้เหร่มาก ตัวดำ ไม่มีอะไรดีสักอย่าง พอเรียนไปได้เรื่อยๆเราอยากจะเข้าวงโย เลิกเรียนเราก็ไปสมัครแต่สิ่งที่หน้าตกใจมาก พี่คนนี้เค้าอยู่วงโยด้วย คือแบบเราเขินเราฟินมากตอนนั้น คิดไม่ผิดเลยตูที่มาสมัครวงโย พี่เค้าเล่นฟลู๊ทโครตน่ารักอะ เราอยากจะเป่าอันนี้มากเลย555 แต่พอเราเข้ามาได้ 2 วันพี่เค้าก็ออกจากวงคะ จากที่เราสืบมาพี่เค้าไม่ค่อยมาซ้อมก็เลยออก ..มั้ง
และวันนั้นเรากำลังไปเรียนภาษาอังกฤษอาคาร 4 เจอรุ่นพี่ผู้หญิงห้องพี่เค้าคุยกันว่าพี่ตัวเลขคนนี้จะย้ายโรงเรียนเราถึงกับผงะ เห่ยไม่จริงด้วยความอยากรู้เราก็ถามพี่ผู้หญิง พี่เค้าก็บอกว่าใช่จริงๆด้วย ตอนนั้นน้ำตาไหล5555555 ด้วยความที่ตอนนั้นเป็นเด็กเนอะ ย้อนมองจากที่เราอยู่จุดนี้ขำมาก ต่อ เราเสียใจอยู่แปบนึง ก็หาย แต่มันก็แปลกๆที่ไม่ต้องพยายามมองหาใครคนนั้น พี่คนที่เราชอบย้ายไปอยู่คนละภาคกับเราเลยคะ เราไม่รู้ว่าพี่เค้าย้ายไปอยู่โรงเรียนอะไรผ่านมาได้สักพักพี่เค้าก็กลับมาหาเพื่อนนะ เราก็เจอพี่เค้าดีใจ กรี้ดเบาเบา พี่เค้าก็ยังไม่รู้จักเราอยู่ดีแหละ เราจำได้ตอนนั้นเราได้สบตากับพี่เค้าด้วยมันเขินมากไม่กล้านับ 8 วิ และหลังจากวันนั้นพี่เค้าก็หายไปเราก็พยายามจะตามหาไม่รู้จะถามหาจากใคร และเราก็ตัดสินใจถามอากู๋เลยคะ ปรากฏว่าพี่เค้ามีชื่ออยู่ในกระทู้ชื่อแปลกในประเทศไทย ทำให้เรารู้เลยว่าพี่เค้าเรียนที่ไหน จังหวัดอะไร ดูรูปจากในเว็บพี่เค้าโตขึ้น หน้าตาก็ตี๋ วันหนึ่งเราไปนั่งสวนหลวงแถวบ้านกับเพื่อน นั่งไปนั่งมาพี่เค้ามาโผล่อยู่กับเพื่อนเค้าข้างๆ เอิ่มคือแบบ ใจยังเต้นตึกตัก..ตึกตึกตึก เรารีบกลับบ้านคะทำอะไรไม่ถูก555 กลับบ้านไปหาเฟสบุ๊คพี่เค้า พิมพ์ชื่อพี่เค้าไปก็เจอเลยดีใจแบบแฮปปี้มากๆ แต่คะแต่ พี่เค้ามีแฟนแล้วน่ารักมากเหมาะกับพี่เค้ามาก เราใจแป่วนิดๆ จากวันนั้นก็ได้แค่กดไลค์เป็นกำลังใจให้พี่เค้าผ่านทางไลค์เฟสบุ๊ค
เราได้ไปที่ที่หนึ่งกับเพื่อนไปกินพิซซ่ากัน ก็คุยกับเพื่อนตอนที่เป็นเด็กๆกัน ก็บอกเพื่อนไปว่านี่ยังชอบพี่อยู่คนนึงอยู่เลยชอบตั้งแต่ม.1 ตอนนี้ปี3ละ 5555555 พอเรากินกันเสร็จก็ออกมาจากร้านเดินได้แป็บเดียวเราเจอพี่เค้าเลยคะ ได้สบตาด้วย อย่างกรี้ดดด คือไรวะ เพิ่งนินทาตะกี้เจอละ โลกมันกลมจริงๆ
ตอนนี้เหมือนพี่เค้าจะอกหัก ขอให้พี่หายช้ำรักไวไวน้า กินข้าวเยอะๆดูจากหน้าเฟสพี่มีคนมาบอกว่าผอม หนูแอบส่องมา อิอิ