มีแฟนมาตลอด จนถึงวันหนึ่งที่รู้สึกว่าไม่อยากมีใคร

สวัสดีค่ะ.. ต้องออกตัวก่อนว่านี่เป็นกระทู้แรกของเรา ซึ่งเกิดความสับสนกับตัวเอง

เริ่มเลยก็แล้วกันนะคะ.. เนื่องจากเราเป็นคนที่มีแฟนมาโดยตลอด ตั้งแต่ม.3(จะว่าเราแ รดก็ได้นะ555555) อย่าเพิ่งเบะปากว่าเราขี้อวดจะชมว่าตัวเองสวยนะ5555555 เราไม่ได้สวยอะไรมากมายหรอกค่ะ แต่เราเป็นคนที่คุยง่าย ประมาณว่าเฟรนลี่นั่นแหละ นิสัยเป็นผู้ชายมาก เลยทำให้มีคนเข้าหาตลอด เรียกได้ว่าพอเลิกกับคนนี้ ก็มีอีกคนเลย ก็ความคิดเด็กๆอ่ะค่ะตอนนั้น คบกันนานสุดก็ปีกว่าๆ ทุกครั้งที่เลิกกับใคร เราจะเป็นคนบอกเลิกก่อนทุกครั้ง เพราะเราคิดตลอดว่าพอมีคบก็ต้องมีเลิกกันซักวันแหละ จะเลิกตอนไหนก็เหมือนกัน จึงกลายเป็นว่าเราเปลี่ยนแฟนบ่อย ซึ่งช่วงอายุนั้นเราไม่มีคำว่าโสดเลยค่ะ มีแฟนมีคนคุยตลอดจนเข้ามหาลัย ตอนเข้ามหาลัยเรามีแฟนสองคนค่ะ ซึ่งคนที่สองก็คือคนปัจจุบันที่คบอยู่
ตอนนี้เราเรียนจบแล้ว และมีความคิดหนึ่งอยู่ในสมอง คือเราไม่อยากมีแฟนอ่ะค่ะ เรารู้สึกว่าเรายังไม่ควรมีแฟน (ที่ผ่านมาเรามองย้อนกลับไปยังอายตัวเองเลยค่ะ) ควรจะโฟกัสเรื่องงานก่อนให้มันมั่นคงแล้วค่อยคิดเรื่องแฟน เราก็บอกแฟนเรานะเกี่ยวกับสิ่งที่เราคิด เราสงสารแฟนเราที่ต้องมาอยู่กับคนที่ยังไม่มีอะไรมั่นคง แต่แฟนเราไม่เห็นด้วย ไม่ยอมเลิกกับเรา อยากทราบว่ามีใครเคยมีความคิดแบบนี้บ้างมั้ยคะ แล้วควรทำยังไงดี ?
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่