สิ้นหวังกับชีวิต จนอยากจะคิดสั้น แต่ก็ไม่อยากทำ หาทางออกไม่ได้ อยากขอคำแนะนำหน่อยค่ะ

เป็นเด็กม.ปลายคนหนึ่งนี้และค่ะ อยากจะระบายและขอคำแนะนำทางชาวพันทิปหน่อยค่ะ คือครอบครัวเรามี4คน แต่พี่ชายเสียชีวิตแล้วก้เหลือ3คน ทางเราเป็นลูกเมียน้อยค่ะ แต่พ่อเลือกที่จะอยู่กับเรา แต่ทางนั้นเค้าไม่ยอมหย่าให้ เรื่องนี้ไม่ค่อยเป็นปัญหาอะไรเท่าไร แต่แม่ของเราติดการพนันติดเหล้า แม่ไม่ค่อยกลับบ้านเลย จะกลับก็ช่วงตี2 ตี3 กลับมานอนแล้วช่วงเช้าก้ออกไปเลย บางวันที่เค้าเสียไพ่มาเค้าก้จะมาอาละวาดที่บ้าน  ทำลายข้าวของ บางครั้งก้จะเรียกเราไปตีบ้างไรบ้าง วันไหนที่เราล๊อคห้องไม่ยอมออก เค้าก็จะเอามีดมาแงะ และจะตีเราให้ได้ เราเครียดมาก เวลาเค้าทะเลาะกัน เค้าชอบพูดว่าใช่สิเมียน้อย แล้วไล่พ่อเราออกจากบ้าน  เราก้ได้แต่แอบฟังอยู่บนห้อง บางครั้งเราก็อยากให้พ่อแม่เลิกกัน เราสงสารพ่อ เราเคยเขียนจดหมายให้พ่อแม่เลิกกัน แต่ก็ไม่กล้าเอาให้ เราเครียดมาก ญาติๆก็บอกเรื่องของผู้ใหญ่เค้าอย่าไปยุ่ง แต่เราทำไม่ได้จริงๆค่ะ แต่ถ้าวันไหนแม่เราไม่เมาเค้าจะดีมากๆเลยน่ะคะ แม่เคยขโมยเงินเราไปเป้นหมืนเพื่อเอาไปเล่นไพ่ เราโกรธมาก ถึงจะคิดว่าแแม่เลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็กก้เถอะ แค่นี้ทำไมให้ไม่ได้ แต่เราก็ยังโมโหอยู่ดี  เค้าเอาเงินเราไปบ่อยมาก และเงินที่เค้าเอาไปคือเงินเก็บของเราเวลาที่เราอยากได้อะไรเราต้องซื้อเอง เพราะเราขออะไรไม่เคยได้เลย พ่อเราก็ซื้อให้ตลอดนะคะ ถ้าเราบอก แต่เราเกรงใจพ่อ ส่วนมากเราจะเก็บเงินซื้อเองมากกว่า เวลาไปเที่ยวไหน แม่ก็จะชอบอ้างปวดขา พอกลับบ้านก็รีบออกไปหาเพื่อน กินเหล้าเลยค่ะ แม่เคยขโมยสร้อยพ่อไปจำนำบ่อยมาก บางครั้งพ่อก้ต้องไปเอาออกมาเอง สร้อยบางเส้นเป็นมรดกชิ้นสุดท้าย(ไม่รู้จะใช้คำยังไง)แม่ก้เอาไปจำนำ เราเห็นพ่อร้องไห้เราสงสารมาก มีอยู่ครั้งหนึ่งช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา พ่อเราไปต่างจังหวัด แม่พาเพื่อนเข้ามาเล่นไพ่ในบ้าน เราไม่ชอบ เราอึดอัดมากได้แต่อยู่บนห้อง ลงมาตอนกลงาคืนก้เห็นนอนกันเต็มบ้าน กลิ่นเหล้าก็เต็มไปหมด แถมเปิดแอร์ทั้งวันทั้งคืนอีก เราโทรไปหาพ่อเพื่อบอก เค้าก้จะบอกให้เราไปบอกแม่ว่าจะกลับแล้ว ทำให้แม่ต้องรีบเอาเพื่อนออกจากบ้าน ปรากฏว่าแม่จับได้ วันนั้นแม่โกรธเรามาก เราได้แต่อยู่บนห้องล๊อคประตู แม่ก็เอาอีโต้มาฟาดประตูจนป้าเรามาห้าม แล้วบอกให้เราเปิดประตู เราก้เปิด แม่เอาอีโต้ฟาดเรา เราได้แต่หลบหลังป้า จนเค้าต้องพาเราหนีออกจากบ้าน ค่ะไม่ได้เดินออกน่ะคะ เค้าไม่ให้เราไป จนป้าต้องหลอกแล้วพาเราออกมา แล้วเราก็ไปนอนบ้านป้า แม่โทรมาตอนกลางคืน บอกอยู๋ไหน อย่าให้เจอ จะเอาตาย เราก็ได้แต่ร้องไห้ ตื่นเช้ามาเราก็ไม่กล้ากลับบ้าน แม่เค้าก้มาเจอเรา ก็มองหน้า (สร่างแล้ว) เค้าก็ทำตัวเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น ป้าเค้าบอก แม่เราคงจะรู้สึกผิด เราเคยอ่านไลน์แม่ที่ส่งไปหาพ่อ แบบเลิกเถอะ อยู่ต่อไปก็คงลำบาก เราเกลียดญาติของเราบางคนมาก บางคนก็ชวนแม่เรากินเหล้าตลอด พอเค้าเมาเรากับพ่อก้โดนตลอด แล้วทุดครั้งที่กิน แม่เราก็จ่ายตลอด เราไม่เข้าใจพวกเขาเลย ว่าเค้าทำเป็นไม่รู้เวลาครอบครัวเราเป็นยังงี้ได้ยังไง เค้ายังกล้าชวนแม่เราไปกินเหล้าทั้งๆที่รู้ว่ากลับมาเรากับพ่อต้องโดนแม่อาละวาด เราเกลียดพวกเขามาก จนไม่อยากจะมองหน้า เรียกชื่อ หรือไหว้ บางคนอาจจะมองว่าไร้สาระเรื่องแค่นี้ แต่เราต้องทนมาตลอด เราเหมือนเด้กเก็บกดไปแล้วตอนนี้ บางครั้งเราอยากได้อะไรเราขอก้ไม่ได้ เราแค่คิดว่า ทีเวลาเค้าเอาเงินไปซื้อเหล้ากินทำไมทำได้ แต่บางอย่างที่เราขอราคาไม่ได้แพงเลย ทำไมให้เราไม่ได้  และสิ่งที่เราอยากได้บางอย่างมันก็ไร้สาระจริงๆเราก้ไม่เคยขอ เก็บเงินซื้อเอง แต่พวกหนังสือเรียนเราขอให้เค้าซื้อให้ แต่ไม่เคยได้สักครั้ง มีแต่พ่อที่ซื้อให้เรา บางครั้งพ่อซื้อให้เรา แม่ก็ว่า หาว่าพ่อให้ท้ายเราตามใจเราเกินไป แต่ทีตัวเองเอาเงินไปกินเหล้าเล่นไพ่ทำไมไม่คิดบ้าง เวลาเราจะพูดอะไร เค้าก็จะบอกเป็นลูกจะมาเถียงแม่ได้ยังไง แม่ทำไรก็ถูกเสมอ เราเป็นวัยรุ่น เราอาจจะใช้คำไม่สุภาพในเฟสในไลน์บ้าง พอเค้ารู้เค้าก็ดุ แล้วก็บอกเปลี่ยนนิสัยนะ อย่างนี้แม่ไม่ชอบ เรารู้ว่าเราผิด  แต่เราก็อยากบอกแม่บ้างว่าเราก็ไม่ชอบที่แม่ทำยังงี้เหมือนกัน แต่เราก็พูดไม่ได้ แม่เราจบ ป.6 บางครั้งเราก็บอกเราเครียดเรื่องเรียนเพราะมันยาก เราอยากไปเรียนพิเศษ แม่เราก้จะบอกเรียนไปทำไมเปลืองเงิน มันจะอะไรหนักหนา แค่เรียนแค่นี้ยังบ่นแล้วจะทำไรได้ เวลาเราไปเรียนเราสงสารพ่อมาก พ่อต้องอยู๋บ้านคนเดียว คงเหงาน่าดู พ่อเราทำงานราชการ แต่ปลดเกษียณแล้ว อายุ60+ ตอนนี้เวลาเราอยากได้อะไรเราก็ได้แค่อยาก เราไม่สามารถพูดอะไรได้เลย เราได้แต่เก็บไว้คนเดียว เราเครียดมาก จนเราไม่อยากอยู่แล้ว แต่เราก็ได้แต่คิดเพราะเราทำไม่ได้ เราอยากจะย้ายออกไปอยู่คนเดียวมาก อยากจะไปอยู๋โรงเรยนประจำ แต่เราสงสารพ่อ แต่ไม่ใช่ว่าพ่อจะดีแล้วแม่มากนะ บางเรื่องเราก็คิดน่ะ พอดีพ่อเราเป็นคนขี้บ่น เค้าจะบ่นเอามากๆ เรื่องเล็กๆน้อยๆก้บ่น ตามประสาคนแก่อะค่ะ ทำให้แม่ไม่ชอบ แล้วก็ทะเลาะกัน แต่เราพูดเลย เรารักแม่มากกว่าพ่อ เรารู้ว่าถ้าเราอยากได้อะไรเราขอพ่อเราได้อยู๋แล้ว แต่เราก็ขอแม่มาตลอด แล้วก็ไม่เคยได้เลย 5555
    *เราไม่รู้จะทำยังไงดี ก็เลยเอามาระบายลงพันทิปและขอคำแนะนำว่าเราควรจะทำยังไงต่อไปดี เพราะเรารู้สึกว่าความอดทนเราเริ่มจะน้อยลงแล้ว  
    *เรารู้ว่าคนที่แย่กว่าเรามีเยอะแยะ แต่เราเครียดจริงๆ
    *เราอาจใช้คำวัยรุ่นไปหน่อย ขอโทษนะคะ เรารีบพิมไปหน่อย และก้อาจะเล่างงๆ คือไม่เคยเล่าอะไรอย่างนี้มาก่อน
    **เราไม่รู้จะแท็กห้องไหนแล้วอ่ะคะ ขอโทษนะคะ ถ้าแท็กห้องผิด
ปล.เราขอสาบานว่าที่เราเล่าเป็นเรื่องจริงไม่ได้แต่งขี้นมาค่ะ