เพื่อนๆเคยล้มแล้วมีคนคอยจะเหยียบซ้ำมั้ยค่ะ

สวัสดีค่ะ ทริปนี้เริ่มจากความดื้อเงียบๆ ของเราเองล้วนๆ อยู่ๆ ก็อยากรู้ว่าถ้าไม่มีเพื่อนไปด้วย ไม่มีคนคอยช่วยถือของ เราจะพาตัวเองขึ้นดอยได้ไหม เลยจองรถขึ้นเหนือแบบไม่บอกใครล่วงหน้า ปลายทางคือหมู่บ้านเ

เป็นคนทำอะไรไม่เคยผิดเลย เพราะโดนคนอื่นดูถูก ตลอดเวลา แทนที่จะพูดบวกๆ ให้กำลังใจ แต่แบบ ซ้ำเติม ไอพวกที่เห็นคนอื่นได้ดีแล้วขี้อิจฉานะ พ่อแม่ไม่รักหรอ หรือขาดความอบอุ่น เลยจ้องแต่จะจับผิดคนอื่นอะ

โตมาในครอบครัวที่พ่อแม่แยกทางกัน ตอนนี้อายุ29แล้วค่ะ พยายามสู้ดิ้นรนด้วยตัวเองทำงานตั้งแต่เรียนจบ ปวส. แม่มีครอบครัวใหม่ แต่ยังอยู่บ้านใกล้เคียงกัน หนูไม่เคยมีใครซัพพอร์ท ตอนนี้หนูแต่งงาน มีลูกที่น่าร

แค่อยากมาระบายชีวิตทำไมมันยากขนาดนี้เหนื่อยมากท้อมากไม่มีใครลำบากมากต้องใช้ชีวิตแบบไม่มีคนคอยซัพพอร์ตไม่มีที่ปรึกษาไม่มีกำลังใจจากใครทั้งนั้นป่วยก็ไม่มีใครท้อมากเลยตังติดตัวก็ไม่มีสักบาททำอะไรก็ไม่ได้

ถ้าใครพอที่จะแก้ปัญหาที่เข้ามารุมเร้าได้ มันก็ดีถ้ามีคนคอยให้คำปรึกษามันก็ดีไปอีกอย่าง แต่ไม่ใช่คนที่เข้ามาสร้างปัญหาเพิ่มให้เราอีกนะอันนั้นมันไม่ดี🤔🤔 หรือถ้าสาวๆปัญหาที่แก้ไม่ได้ ทักมาได้เดี๋ยวไปแก้

อยากตุยให้จบๆไป เหนื่อยกับค่าใช้จ่าย เหนื่อยกับการที่คนในครอบครับบ่นด่า เหนื่อยกับการทำงานที่ทำมากแค่ไหนชีวิตก็ไม่ได้ดีขึ้นมาเลยท้อมากๆ ทำไมไม่ตุยตอนทำงานไปเลยจะได้จบแบบสวยๆ จะ ฆ... ก็เสียหน้าอับอายเพ

เป็นความสัมพันธ์ทางไกล สิ่งเดียวที่ทำให้เราได้คุยกันคือโทรศัทพ์ แชตหากัน โทรหากัน หรือไปหากันบ้างเป็นระยะ แต่หลัง ๆ ที่คบกันมานี้เขาไม่ค่อยมีเวลาให้เรา ไม่ค่อยได้คุยกัน ทักไปเป็น 5-6 ชม. ก็ยังไม่ตอบ

ไม่สบายใจเรื่องนั้น เรื่องนี้เต็มไปหมด พอทิ้งเรื่องนั้นตัดปัญหาทิ้งนึกว่าจะสบายใจ ก็ไม่อยุ่ดี เหนื่อยมากกกไม่รู้เป็นอะไร รู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระชอบสร้างเรื่องให้คนอื่นปวดหัว อยากจะหายไปไกลๆก็ว่าเราคิด

สวัสดีครับ ท่านผู้อ่าน ผมเชื่อว่าทุกคนล้วนเคยทำสิ่งผิดพลาดมาแล้ว ไม่มากก็น้อย บางความผิดอาจเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยในชีวิตประจำวัน แต่บางความผิดก็หนักหนาจนทิ้งร่องรอยไว้ทั้งต่อตนเองและคนรอบข้าง คำถาม

สวัสดีครับทุกคน วันนี้ขอมาแชร์เหตุการณ์สด ๆ ร้อน ๆ เพราะเช้านี้ผมเพิ่งเจอเรื่องที่ทั้งเหนื่อย ทั้งงง ทั้งทำใจ… เลยเอามาเขียนไว้เผื่อเป็นประสบการณ์ให้คนที่ขับรถบนท้องถนนครับ 📌 เหตุการณ์เริ่มต้น