อยากถามว่ามีใครไหม?ที่จะมานั่งเสียใจกับเรื่องเดิมๆ

อยากถามว่ามีใครไหม?ที่จะมานั่งเสียใจกับเรื่องเดิมๆ
ผมเคยฝันว่าอยู่บ้านกับแม่ แม่ทำกับข้าว กลิ่นอาหาร ลอยมา ตอนเช้าๆ วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส แม่ยิ้มให้ แสงแดดส่องตา และเริ่มจะรู้ว่านี้ผมฝันอยู่นะ ผมไม่อยากตื่น ไม่อยากลืมตาขึ้นมา อยากใช้ชีวิตอยู่กับแม่ให้นานๆ อยากถามแม่ว่า 12 ปี ที่ไม่เจอกันแม่สบายดีไหม? แม่เป็นยังไงบ้าง? แม่คิดถึงผมไหม?? ทุกคำถามลอยวนเวียน และแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาแบบกลั้นไม่อยู่ (ขณะที่นั่งพิมพ์อยู่ยังน้ำตาคลอๆเลย ) สุดท้ายต้องตื่นมาพบความจริง ความจริงที่แม่จากผมไปนานแล้ว แม่ไม่กลับมาแล้ว แล้วก็นอนร้องไห้แบบเสียใจมากๆ ที่แม้แต่ในฝันยังไม่ได้ทำอะไรเพื่อแม่อีกหลายๆอย่าง ทั้งความจริงก็ยังไม่ได้ทำให้แม่เลย
จนมาตอนนี้ผมคิดอยากจะบวชทนแทนพระคุณท่าน ผมยังไม่มีโอกาสและเวลาเลย...........