สวัสดีค่ะ ขอพูดก่อนเลยว่าเราไม่เคยคิดจะตั้งกระทู้แนวนี้เลย แต่สุดท้ายก็ตั้งล่ะเนาะ ยาวเหน่อยนะคะ อยากระบายจริงๆ ขอโทษด้วยนะคะ
คือตอนนี้เราคุยกะคนๆนึงอยู่ค่ะ ชื่อแมน เป็นเพื่อน รู้จักกันมาตั้งแต่เข้ามหาลัย ไม่ได้สนิทกันมากมาย
แล้วเมื่อปีที่แล้ว เราอกหัก แล้วบังเอิญว่าเขาก็เลิกกับแฟนเขา แล้วเหมือนมันมีอะไรบางอย่างทำให้เราสนิทกันมากขึ้น
ตอนนั้นคือเวลาไปไหนเราก้ชวนแมน เพราะเห็นว่าหัวอกเดียวกัน แต่ไม่มีอะไรในกอไผ่นะคะ ไปกันกับเพื่อนๆ ปาร์ตี้ กินข้าว ดูหนัง
แต่หลังๆ แบบ เห้ย ทำไมมันชวนดูหนัง กินข้าวบ่อยจังวะ ตอนแรกเราไม่คิดอะไรค่ะ ก้ไปชิวๆ เพราะเราเองก้มีเพื่อนผช.เยอะ แบบไปไหนก้ไป ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะไม่ได้ทำอะไรน่าเกลียด
แต่ก็นั่นแหละค่ะ เราไม่ได้ใสๆ แบ๊วๆ ไร้เดียงสา สุดท้ายก้ตะหงิดๆใจว่าไอ้นี่เหมือนจะอยู่ในสถานะที่ "คุยกัน"
ตอนนั้นเราไม่ค่อยโอเคค่ะ เพราะเรากลัวว่าต่างฝ่ายจะใช้กันและกันเป็นตัวแทนเพื่อลืมคนเก่า (น้ำเน่าเนาะ แต่เรากลัวจริงๆ)
แบบไม่อยากเป็นตัวแทนใคร แล้วดูจากแฟนเก่าเขาแล้ว แบบว่า ตู้วหู้ววว แตกต่างจากเราลิบลับเลยค่ะ
เขาสวย ใส ขาว เรียบร้อย ผู้หญิ๊ง ผู้หญิง แต่คือเราไม่สวย ไม่ใส ไม่ขาว กระโชกโฮกฮาก พูดกู เถื่อนๆ อ่ะค่ะ T^T
เลยคิดว่า กุเนี่ยนะ ที่คิดจะจีบ เพ้อเจ้อล่ะ คือโครตฟ้ากะเหว โครตคนละแนว โครตไม่ใช่สเปคเขาอ่ะค่ะ T_T
แต่พอเวลาผ่านไปจริงๆ เราก้คิดว่าเขาก็ดีเนาะ เลยยอมเปิดๆใจ คุยๆกันดู (ไม่ได้พูดเป้นทางการว่า เห้ย คุยกันนะ แต่มันรู้กันเองด้วยการกระทำอ่ะค่ะ)
เขาก้ดีจริงๆอย่างที่คิดค่ะ ดีทุกอย่าง ดูแล เทคแคร์ นู่นนี่นั่น ใส่ใจดีมาก เป็นผู้ชายในอุดมคตินะ เวลาเล่าให้เพื่อนสนิทฟัง ก้เชียร์ๆกันค่ะ
แม่เราก้รู้เรื่องนี้ นางจะไม่ค่อยอะไรอยู่แล้วกับเรื่องแบบนี้ของลูกๆ แต่คล้ายๆว่าจะเชียร์นิดๆด้วยซ้ำ แอบบอกเราด้วยว่า "ถ้าสมมติแกเลิกคุยกันไปกับแมน แล้วไปเจอใครที่แย่กว่าเขา ก้ถือว่าเป้นเวรกรรมเนาะ"
แต่เรายังมีบางอย่างที่รู้สึกว่ายังไม่ใช่ ยังไม่พร้อมอ่ะค่ะ
หลายๆครั้ง เราแอบคิดว่ามันอาจเยอะไป คือเราไม่ได้เป็นง่อย เราไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่คุณต้องมาดูแลตลอดนะ ไปไหนมาเองยังเป็นอยู่ ยังต้องการชีวิตส่วนตัวด้วย ยังหวงพื้นที่ส่วนตัวอยู่ ยังต้องการมีโลกส่วนตัว(ค่อนข้างเยอะซะด้วย)
เลยทำให้บางครั้งเรารู้สึกไม่ค่อยดีอ่ะค่ะ แบบพอเขาชวนไปไหน เราก้ปฏิเสธได้ หรือเลือกที่จะไปได้ เหมือนเราเป็นคนคุมเกมส์ ซึ่งเราไม่อยากเป็น มันดูไม่แฟร์กับเขาเลย แล้วมันทำให้เรารู้สึกแย่กับตัวเองด้วยอ่ะค่ะ
เขาเคยบอกกับเพื่อน (เพื่อนบอกเราอีกทีว่าแมนมาระบายให้ฟัง) ว่าแบบ ทีเพื่อนชวนเรา เราไปได้หมด แต่ทีกับเขา เราปฏิเสธตลอด
เราก้ไม่รู้นะว่าทำไมเราถึงเลือกที่จะบอกปัดเขา ทั้งๆที่ถ้าเพื่อนคนอื่นมาชวน เราก็คงเลือกที่จะไปแบบไม่ต้องลังเลอ่ะ
อาจเพราะเรากลัวที่จะไปกับเขาบ่อยๆ หรือไม่ปฏิเสธเลยอาจจะทำให้พื้นที่บางส่วนของเราโดนบุกรุกรึเปล่า กลัวว่าจะผูกพันธ์กันเร็วขึ้น กลัวว่าโลกส่วนตัวบางส่วนจะหายไป รึเปล่า?.. เราก้ไม่ชัวร์ค่ะ
เราแค่รู้สึกว่าเราไม่อยากผูกพัน ไม่อยากผูกมัด ไม่อยากคบใครจริงจังตอนนี้อ่ะค่ะ
เรายังแฮปปี้มากๆกับการไปไหนมาไหน หรืออยู่คนเดียวบ้าง หรือว่าไปกะเพื่อน คือเราแฮปปี้มากจริงๆ
ถามว่าตอนอยู่กับเขาเราก็แฮปปี้นะ แต่ถ้าต้องให้อยู่ในสถานะที่ชัดเจนขึ้น อย่าง"แฟน" เราก็ไม่อยากเป็นอ่ะค่ะ และไม่คิดว่าจะเป็นด้วยมั้ง T_T แย่เนาะ
อาจจะว่าว่าเขาไม่ใช่คนที่ใช่กับเราก็ได้มั้ง เราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าเขากับเราไม่คุยกันมันจะยังไง แต่อยู่แบบนี้เราก็แฮปปี้นะคะ
เราโครตไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงเลยอ่ะค่ะ แค่อยากระบายเฉยๆ ว่าควรทำยังไงดี ทำแบบนี้จะยิ่งแย่รึเปล่า ก้รู้นะคะ แต่เราเองก็ผิดที่ดันปล่อยให้มันเริ่มไปแล้วด้วย T^T เอาเข้าจริงๆเราเคยอยู่ในวงจรนี้แล้วครั้งนึง แบบคุยๆกัน จนสุดท้ายเราว่าไม่ใช่ เราเลยบอกไป เสียเพื่อนไปเลยค่ะ
บางทีเราก้คิดว่าเราเป็นพวกที่เกิดมาแล้วเหมาะที่จะอยู่คนเดียวมากกว่าที่จะมีใครรึเปล่า?? ปกติเราใช้ชีวิตได้ตามปกตินะคะ แต่บางทีที่คิดเรื่องนี้เราก้อดคิดมากไม่ได้เหมือนกัน T_T
เคยคุยกะคนๆนึง แต่ไม่อยากจะคบจริงจังกับเขามั้ย
คือตอนนี้เราคุยกะคนๆนึงอยู่ค่ะ ชื่อแมน เป็นเพื่อน รู้จักกันมาตั้งแต่เข้ามหาลัย ไม่ได้สนิทกันมากมาย
แล้วเมื่อปีที่แล้ว เราอกหัก แล้วบังเอิญว่าเขาก็เลิกกับแฟนเขา แล้วเหมือนมันมีอะไรบางอย่างทำให้เราสนิทกันมากขึ้น
ตอนนั้นคือเวลาไปไหนเราก้ชวนแมน เพราะเห็นว่าหัวอกเดียวกัน แต่ไม่มีอะไรในกอไผ่นะคะ ไปกันกับเพื่อนๆ ปาร์ตี้ กินข้าว ดูหนัง
แต่หลังๆ แบบ เห้ย ทำไมมันชวนดูหนัง กินข้าวบ่อยจังวะ ตอนแรกเราไม่คิดอะไรค่ะ ก้ไปชิวๆ เพราะเราเองก้มีเพื่อนผช.เยอะ แบบไปไหนก้ไป ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะไม่ได้ทำอะไรน่าเกลียด
แต่ก็นั่นแหละค่ะ เราไม่ได้ใสๆ แบ๊วๆ ไร้เดียงสา สุดท้ายก้ตะหงิดๆใจว่าไอ้นี่เหมือนจะอยู่ในสถานะที่ "คุยกัน"
ตอนนั้นเราไม่ค่อยโอเคค่ะ เพราะเรากลัวว่าต่างฝ่ายจะใช้กันและกันเป็นตัวแทนเพื่อลืมคนเก่า (น้ำเน่าเนาะ แต่เรากลัวจริงๆ)
แบบไม่อยากเป็นตัวแทนใคร แล้วดูจากแฟนเก่าเขาแล้ว แบบว่า ตู้วหู้ววว แตกต่างจากเราลิบลับเลยค่ะ
เขาสวย ใส ขาว เรียบร้อย ผู้หญิ๊ง ผู้หญิง แต่คือเราไม่สวย ไม่ใส ไม่ขาว กระโชกโฮกฮาก พูดกู เถื่อนๆ อ่ะค่ะ T^T
เลยคิดว่า กุเนี่ยนะ ที่คิดจะจีบ เพ้อเจ้อล่ะ คือโครตฟ้ากะเหว โครตคนละแนว โครตไม่ใช่สเปคเขาอ่ะค่ะ T_T
แต่พอเวลาผ่านไปจริงๆ เราก้คิดว่าเขาก็ดีเนาะ เลยยอมเปิดๆใจ คุยๆกันดู (ไม่ได้พูดเป้นทางการว่า เห้ย คุยกันนะ แต่มันรู้กันเองด้วยการกระทำอ่ะค่ะ)
เขาก้ดีจริงๆอย่างที่คิดค่ะ ดีทุกอย่าง ดูแล เทคแคร์ นู่นนี่นั่น ใส่ใจดีมาก เป็นผู้ชายในอุดมคตินะ เวลาเล่าให้เพื่อนสนิทฟัง ก้เชียร์ๆกันค่ะ
แม่เราก้รู้เรื่องนี้ นางจะไม่ค่อยอะไรอยู่แล้วกับเรื่องแบบนี้ของลูกๆ แต่คล้ายๆว่าจะเชียร์นิดๆด้วยซ้ำ แอบบอกเราด้วยว่า "ถ้าสมมติแกเลิกคุยกันไปกับแมน แล้วไปเจอใครที่แย่กว่าเขา ก้ถือว่าเป้นเวรกรรมเนาะ"
แต่เรายังมีบางอย่างที่รู้สึกว่ายังไม่ใช่ ยังไม่พร้อมอ่ะค่ะ
หลายๆครั้ง เราแอบคิดว่ามันอาจเยอะไป คือเราไม่ได้เป็นง่อย เราไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่คุณต้องมาดูแลตลอดนะ ไปไหนมาเองยังเป็นอยู่ ยังต้องการชีวิตส่วนตัวด้วย ยังหวงพื้นที่ส่วนตัวอยู่ ยังต้องการมีโลกส่วนตัว(ค่อนข้างเยอะซะด้วย)
เลยทำให้บางครั้งเรารู้สึกไม่ค่อยดีอ่ะค่ะ แบบพอเขาชวนไปไหน เราก้ปฏิเสธได้ หรือเลือกที่จะไปได้ เหมือนเราเป็นคนคุมเกมส์ ซึ่งเราไม่อยากเป็น มันดูไม่แฟร์กับเขาเลย แล้วมันทำให้เรารู้สึกแย่กับตัวเองด้วยอ่ะค่ะ
เขาเคยบอกกับเพื่อน (เพื่อนบอกเราอีกทีว่าแมนมาระบายให้ฟัง) ว่าแบบ ทีเพื่อนชวนเรา เราไปได้หมด แต่ทีกับเขา เราปฏิเสธตลอด
เราก้ไม่รู้นะว่าทำไมเราถึงเลือกที่จะบอกปัดเขา ทั้งๆที่ถ้าเพื่อนคนอื่นมาชวน เราก็คงเลือกที่จะไปแบบไม่ต้องลังเลอ่ะ
อาจเพราะเรากลัวที่จะไปกับเขาบ่อยๆ หรือไม่ปฏิเสธเลยอาจจะทำให้พื้นที่บางส่วนของเราโดนบุกรุกรึเปล่า กลัวว่าจะผูกพันธ์กันเร็วขึ้น กลัวว่าโลกส่วนตัวบางส่วนจะหายไป รึเปล่า?.. เราก้ไม่ชัวร์ค่ะ
เราแค่รู้สึกว่าเราไม่อยากผูกพัน ไม่อยากผูกมัด ไม่อยากคบใครจริงจังตอนนี้อ่ะค่ะ
เรายังแฮปปี้มากๆกับการไปไหนมาไหน หรืออยู่คนเดียวบ้าง หรือว่าไปกะเพื่อน คือเราแฮปปี้มากจริงๆ
ถามว่าตอนอยู่กับเขาเราก็แฮปปี้นะ แต่ถ้าต้องให้อยู่ในสถานะที่ชัดเจนขึ้น อย่าง"แฟน" เราก็ไม่อยากเป็นอ่ะค่ะ และไม่คิดว่าจะเป็นด้วยมั้ง T_T แย่เนาะ
อาจจะว่าว่าเขาไม่ใช่คนที่ใช่กับเราก็ได้มั้ง เราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าเขากับเราไม่คุยกันมันจะยังไง แต่อยู่แบบนี้เราก็แฮปปี้นะคะ
เราโครตไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงเลยอ่ะค่ะ แค่อยากระบายเฉยๆ ว่าควรทำยังไงดี ทำแบบนี้จะยิ่งแย่รึเปล่า ก้รู้นะคะ แต่เราเองก็ผิดที่ดันปล่อยให้มันเริ่มไปแล้วด้วย T^T เอาเข้าจริงๆเราเคยอยู่ในวงจรนี้แล้วครั้งนึง แบบคุยๆกัน จนสุดท้ายเราว่าไม่ใช่ เราเลยบอกไป เสียเพื่อนไปเลยค่ะ
บางทีเราก้คิดว่าเราเป็นพวกที่เกิดมาแล้วเหมาะที่จะอยู่คนเดียวมากกว่าที่จะมีใครรึเปล่า?? ปกติเราใช้ชีวิตได้ตามปกตินะคะ แต่บางทีที่คิดเรื่องนี้เราก้อดคิดมากไม่ได้เหมือนกัน T_T